Want iedereen is mooi

Door Jane gepubliceerd op Friday 25 March 18:55

Een schoonheidsideaal van de vrouw; niet te lang – niet te kort, slank maar wel met rondingen op de juiste plekken, een mooi gezicht, en een fantastische persoonlijkheid. Wie wil dat nou niet zijn?

Maar… Zeg eens eerlijk; ken je die vrouw? Een vrouw die alleen maar perfectie uitstraalt, en die dat niet alleen maar uitstraalt maar ook echt perfect is? Van binnen en van buiten? Of heeft die perfecte vrouw ook haar beperkingen? Is alles wel zo mooi als het lijkt?

Wij vrouwen kijken graag naar andere vrouwen. We kijken en beoordelen en veroordelen andere vrouwen soms al snel. Te gewoontjes, wel mooi – maar is vast en zeker een slet, saai, leuk, wel aardig. Het gaat vaak onbewust en het gaat vaak snel. Je staat er lang niet altijd bij stil en je doet ook vaak niets met de gedachten die in je opkomen. Maar je hebt ze wel.

En daar wring het een beetje. Want als jij dat zelf doet, doen anderen dat dan ook over jou? Wat denken andere vrouwen dan als ze jou zien? Waar in het rijtje hoor jij thuis?

Dan komen de onzekerheden. Ben ik niet te dik of juist te dun? Dat verschrikkelijke haar van mij, die tenen en och waarom heb ik toch zo’n zware stem in plaats van zo’n sensuele als Miepje aan de overkant. Hoe negatief, beoordelend en veroordelend denken we dan over onszelf? Praten we niet onze eigen onzekerheden aan?

Heeft niet iedereen imperfecties? Heeft niet iedereen andere schoonheidsidealen? Ik bedoel – de een vindt blonde krullen fantastisch, de ander wil juist graag donker sluik haar – je wilt altijd iets wat een ander wel heeft maar jij niet. Daar waar jij je stiekem toch onzeker over voelt. Omdat je zou willen dat het anders was. Maar waarom eigenlijk?

Zijn de imperfecties niet datgeen wat iemand mooi maakt? Niet alleen uiterlijk, maar ook van binnen? De vrouw die altijd straalt en vrolijk lijkt, is dat heus niet 24 uur per dag. Die snauwt ook wel eens op haar man of koopt geen straatnieuws van de straatnieuwsverkoper bij de supermarkt ook al heeft ze meer dan genoeg geld omdat ze ook nog eens zo’n fantastische baan heeft die jij eigenlijk ook wel zou hebben – zo mooi en slim als ze is. Maar zij beult zichzelf af, neemt te weinig tijd voor haar zieke moeder, voelt zich tekort doen, zou willen dat ze alles beter deed. Zij heeft ook haar onzekerheden. Ook zij heeft haar imperfecties. Maar hoe erg is dat?

Als het niet erg is dat een ander imperfecties heeft, waarom is het dan wel erg om dat zelf niet te hebben? Waarom zo negatief over jezelf als je dat bij een ander ook niet bezwaarlijk vindt? Waarom de lat voor jezelf altijd hoger leggen? Waarom vrienden met de hele wereld willen zijn? Hoe realistisch is dat?

Wij maken het ons zelf soms zo moeilijk. Zwelgen soms in zelf medelijden.
Zelfs de meest zelfverzekerde vrouw die je kent, heeft haar onzekerheden. Dat maakt haar menselijk, dat maakt haar mooi. Je bent mooi zoals je bent. Iedereen is mooi. Iedereen op haar of zijn eigen manier. En ook al lijkt iemand nog zo afschrikwekkend, heeft iemand een uiterlijk waar je op afschrikt, of een verschrikkelijke persoonlijkheid op het eerste oog; ook zij hebben iets moois – als je maar goed kijkt.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een mooi en bemoedigend artikel ook, inderdaad ik ken het ook om het mezelf soms zo moeilijk te maken. Dank voor dit artikel.