Van die dagen pfff...........

Door Shasja Angel light gepubliceerd op Thursday 24 March 10:38

B773QNbfeCAY0YvJtaoOanCzhTDshwfb.jpg

Gisteren begon de dag gewoon, nog een beetje de naweeën van het gebeuren in Brussel. Maar ik had vast besloten om me deze dag niet door negativiteit naar beneden te laten halen. Toen ik de gordijnen open schoof werd ik verrast door een vogeltje die heerlijk aan badderen was op het dak van een schuur. Het water spetterde alle kanten. Ik gunde mezelf de tijd om er van te genieten. Het was duidelijk dat het voorjaar gekomen was. Voor mezelf het mooiste seizoen van het jaar, het ontluiken van de natuur, de jonge dieren. Ja ik hou van de lente. Het vogeltje vloog weg en ik ging met mijn dagelijkse dingen bezig op deze vroege morgen, mijn kinderen uit bed (schoppen) smiley_tongue.gif vreemd toen ze jonger waren waren zij de gene die mij wakker maakte, en nu krijg ik ze er haast niet uit. Logisch natuurlijk want het bed is ook zo heerlijk warm. Uiteindelijk naar de nodige aanmaningen kwamen ze uit bed en konden ze van een ontbijtje genieten. Rond half negen waren ze alle drie weg en kon ik tijd aan mijn eigen bezigheden besteden. Lekker even wat lezen op de pc Facebook, en mijn schrijverssites. Even tijd voor jezelf maken is belangrijk dus dat doe ik ook dagelijks. Maar goed ik zat net wat te lezen, toen mij rust verstoord werd door mijn mobiel.

Met mijn hoofd nog half bij wat ik aan het lezen was, pakte ik de foon op. Ik werd opgeschrikt, door een praktisch huilende moeder. Ze had hevige buikpijn en was misselijk. Ik vroeg aan haar of ze de dokter al gebeld had, ze wilde wachten tot de middag want misschien ging de pijn wel over. Het was een kort gesprekje. Dit was geen goed begin van de dag, een bezorgdheid maakte zich van mij meester, mijn moeder was er het type niet naar om te klagen, wanneer zij zei dat ze erge buikpijn had dan moest het wel heel erg zijn. Een uurtje later belde ik haar, ze had nog steeds pijn en was gaan spugen. Ik hoorde haar kokhalzen en legde de foon neer. Er nog van uitgaan dat ze misschien een griepje had. Toen ik een poosje later weer belde was ze weer aanspreekbaar, nee de pijn was niet weg en spuugde ook nog. Ik vroeg haar of het van de pijn kwam, dat wist ze niet. Moet je geen dokter bellen? Nee ze wilde nog even wachten. Toen ik s' middags opnieuw belde kreeg ik geen gehoor, meteen ging bij mij de alarmbellen af. Ze belde een paar minuten later terug de dokter was geweest en ze lag nu in de ziekenwagen op weg naar het ziekenhuis. Ik kon niet gelijk naar haar toe, gelukkig is me vader er nog, dus helemaal alleen was ze niet. Maar echt lekker zit je dan niet meer thuis. Ik wilde naar haar toe. Uiteindelijk kwam mijn vriend thuis en kon ik naar het ziekenhuis.

Bloedonderzoeken waren al gedaan, urine onderzoek enz. Ze lag aan infuus met pijnstillers en een middeltje om de misselijkheid te onderdrukken. Ze voelde zich iets beter. Maar de pijn was nog wel aanwezig. Naar een hele poos wachtend kwam er een piep jonge arts binnen, ze had de nageboorte nog achter haar oren zitten. Nou mevrouw ze hadden niet echt iets kunnen vinden. Het bloed was niet helemaal goed iets wat op een ontsteking kon duiden maar niet erg genoeg om haar op te nemen. Dus ze kon wel weer naar huis met wat medicatie tegen de misselijkheid en zetpillen tegen de pijn. Ik vroeg wat ze allemaal voor onderzoeken gedaan hadden. Dat werd mij uitgelegd. Enigszins geïrriteerd. Ik zei maar de pijn moet toch ergens weg komen? Mijn moeder klaagt niet zomaar. En een ego maken of zoiets? Ja dat was ook een mogelijkheid maar voor als nog zag zij daar geen aanleiding voor. Mams moest morgenvroeg maar terug komen. En natuurlijk wanneer het erge werd kon ze altijd contact opnemen. Ma begon wat bozig te worden, ze voelde zich niet goed genoeg om al naar huis te gaan en zag het niet zitten om de volgende ochtend terug te komen in verband met vervoer. Of ze niet voor deze nacht kon blijven voor de zekerheid. Ik stond net op het punt om naar een andere dokter te vragen want ik vond dat mams niet serieus genomen werd. Toen het jonge doktertje zei dat ze het met de chirurg zou overleggen. Een half uur later kwam ze terug de chirurg wilde ma toch nog even zelf zien. Maar dat kon nog wel een poosje duren. We wachten af. 3 kwartier later kwam de dokter. Dit gaf me gelijk een veel beter gevoel. Deze man nam ons serieus. Hij onderzocht mams opnieuw en vond ook dat er verder onderzoek nodig was.

Mams zou één of andere scan krijgen, ben de naam even kwijt. Ik kon de resultaten niet afwachten want ja ik heb natuurlijk ook nog een gezin. Toen ik een poosje thuis was kreeg ik telefoon, mams werd opgenomen, er was iets met haar darmen aan de hand, wat het was, had ze niet precies begrepen, maar het was niet goed, ze zou nauwlettend in de gaten gehouden worden. Ook bleek ze tegen uitdrogen aan te zitten ze werd aan meerdere zakje infuus gelegd. En dan wilde het jonge doktertje haar naar huis laten gaan Pfff. Maar goed dat wij onze poot stijf hielden. En er een andere dokter bij kwam. Het is afwachten nu............

Shasja

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelukkig is ze nu geopereerd, weten we van elkaar dat het beter gaat en dat jullie er een aandeel in hebben gehad dat ze niet naar huis is gestuurd en nog zieker is geworden. Sterkte in het verdere verloop van het genezingsproces, wat ook niet al te gemakkelijk zal zijn, maar voorlopig ziet het er gelukkig weer beter uit! xxx
Ja klopt dank je wel. XXX
ach, ik kan me dat niet voorstellen dat ze je mams zomaar naar huis zouden laten gaan!?
Gelukkig kan ze blijven en zal ervoor gezorgd worden!
Ik hoop dat ze snel beter wordt en veel sterkt voor haar en jullie
XX
Ja hoor dat was de bedoeling tot wij onze ongenoegen lieten blijken.

Inmiddels is ze geopereerd. Nu hopen dat ze voorspoedig hersteld.

Dank je wel. XX
spoedige beterschap gewenst
XX
Ja soms moet je vechten zelfs met doktoren sterkte
Ja klopt. Dank je wel.
sterkte
Doktors. ik zou liever naar een dierenarts gaan maar die mogen geen mensen behandelen. Hopelijk is het een kleine infectie die snel verdwijnt.
Veel sterkte.
Dank je wel. Ik heb het ook niet zo op dokters.
Goed van je dat je je niet met een kluitje in het riet liet sturen
ik wens je veel sterkte
Dank je wel Johanna kan ik wel gebruiken.