Vliegangst

Door Liazichovec gepubliceerd op Saturday 19 March 23:58

30 jaar geleden..

Wauw, verliefd

7fbff235bc52c42dee09495f2cd3caf6_medium.

Nooit gedacht dat ik zo,n leuke teddybeer tegen zou komen.

Alles was geweldig, mooi en zo goed.

Zijn vrienden waarschuwde mij de allereerste dag, kijk uit!

Kijk uit want voor je het weet zit je in India, hij houdt namelijk erg van reizen!

Ja,ja, ik? Ëcht niet, he. Die klik hadden we dan weer niet!

Ik hou geloof ik niet van vliegen, nog nooit gedaan maar

t,leek me niks.

Die ouwe kampeerwagen van hem, die vond ik tof! Heerlijk door europa reizen met de kinderen, leuke dingen zien, na een paar weken gingen we er al op uit. Maar..

Twee maanden later..

Na een angstaanjagende nacht met een inbreker in mijn huis 

die met een mes in mijn slaapkamer stond te zwaaien dat hij ons dood ging maken en waar ik het verder niet over wil hebben hier, ging ik voor het eerst vliegen, dan wel niet naar India maar naar Egypte en ik ging mee.

3d4e437093e4ade1e61c085ff607fa10_medium.

Vol adrenaline van wat er komen ging maar ook van wat we snachts mee hadden gemaakt stapte ik in het vliegtuig , doodeng vond ik!

Alle  doom scenario spookten door mijn hoofd en er was er één die er met kop en schouders boven alles uit stak, neerstorten!

5 uur lang heb ik in doodsangst gezeten, nog een  gil gegeven door het vliegtuig omdat ik bij het cirkelen dacht dat tie omsloeg maar toch veilig geland en  toch een mooie vakantie gehad in het Egypte dat toen nog niet zo toeristisch was.

15df41cbe01c75126bcb546d2493d966_medium.

Maar dat vliegen was niets voor mij!

 

Het jaar daarop, ja ach, t,was óók wel zielig voor mijn  partner, die hield zo van reizen..ik ben er dus  tóch weer ingestapt na maanden slapeloze nachten, hypnose ,  en boeken lezen over vliegangst zat ik huilend in het reisbureau omdat ik op vakantie moest..die man moet wel gedacht hebben!

6c7d98aa4208a618f7005fd0b79c82bf_medium.

De heenreis   een pilletje genomen maar het hielp niet veel, kreeg mijn handen en benen niet stil en 10 uur lang heb ik me afgevraagd wanneer het ging gebeuren, wanneer storten we neer.

48c7861f9f9169b12ce20083ae55d4e5_medium.

Eenmaal in Mumbai met vaste grond onder mijn voeten was het weer geweldig,  en  hebben we een prachtige rugzak reis gemaakt door dit schitterende land.

Ik stapte in   treinen met tralies ervoor en in oude bussen die verschrikkelijk hard  en soms roekeloos reden,   gevaarlijk soms maar daar kan ik dan wél weer mee omgaan.

87711f39c5fd0f9352c0f48ea6842c3a_medium.

Aan  het eind van de vakantie die vier heerlijke weken duurde hadden we een binnenlandse vlucht terug naar Mumbai.

We kochten de tickets op het strand in een lemen hut,

het vliegveld was een soort van tennisbaan met van dat rode gravel en een houten barak waar de paspoorten werden gecontroleerd.

En ik? Ik  had het niet meer dus nam ik niet één pilletje maar een paar in de hoop in slaap te vallen! Maar het  hielp allemaal niet..

Ik ging in het vliegtuig hyperventileren, werd grijs en draaide echt door.

Mensen moesten van hun plaats, ik  kreeg een deken en moest gaan liggen.

Er werd omgeroepen of er een dokter aan boord was en ja, die was er..Ze kwamen met een kist met een rood kruis erop en wlde me een kalmerende injectie geven..Maar dat leek me niet zo,n goed idee na een paar oxazepannetjes.

73261328f0f8c5343bcf81927a83b049_medium.

De vlucht duurde  35 minuten en ergens op de helft voelde ik de rust terug komen..maar ik ben maar blijven liggen tot we geland waren..

Eenmaal op de grond liepen we het vliegtuig uit, alle ogen  op mij gericht..

Buiten zag ik een ambulance staan..."gewoon door lopen" zei mijn partner.

Maar ik werd er uitgevist natuurlijk en moest in een rolstoel gaan zitten..

De volgende dag terug gevlogen naar Nederland en wonder boven wonder, ik had nergens last van. We hadden een tussenlanding en er was niet veel angst. Ik heb ook geslapen en  gegeten in het vliegtuig.

Ik zei tegen mijn partner, "ik ben er overheen"

Maar dat kwam omdat ik terug naar huis ging vertelde hiij.

Ik ben er uiteindelijk nooit meer ingestapt, nu al 30 jaar niet dus en ik vind het niet echt heel erg.

Mijn man van toen , die is er nog steeds en is nu miijn man.

Hem gun ik alles en als hij verre reizen wil maken gaat hij maar..

En natuurlijk ben ik best een beetje jaloers als hij met foto's en filmpjes komt als hij weer een van zijn mooie reizen heeft gemaakt..Maar in mijn hart ben ik dan zó blij dat ik niet heb hoeven vliegen..

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.