Scherven brengen niet altijd plezier:

Door Candice gepubliceerd op Thursday 17 March 12:15

Scherven brengen niet altijd plezier:

(Gewoon iets van vanochtend.)

ca35177fbd9dc7ff963ca376d879a0b1_medium.

'Oh jeetje nog aan toe.' klonk het uit het bekkie behorende tot de persoon die deze woorden uitriep. De persoon was een enge oude doos van 56 jaar woonachtig in één van de Utrechtse Heuvelrug gemeenten en om wat preciezer te zijn, Doorn. De reden van deze bijzonder boeiende uitroep was het feit dat ze zo juist in staat had blijken te zijn om haar glas wijn uit haar handen te laten vallen terwijl ze op het voorbalkon over de rand van de reling hing om te kijken naar het plebs beneden. Gelukkig voor deze oude doos raakte het glas niemand, maar toch vond ze dat wat een nog jonge en zeker niet lelijke bink haar toeriep niet echt lieftallig en erg vriendelijk overkomen.

'Hey sloerie ben je zo dronken dat je niet eens meer je glas kan vasthouden?'

Na een 'Oeps, sorry.' ging de oude doos naar binnen en begreep dat ze naar beneden moest om het op te ruimen. Uiteraard stond haar onderbuurvrouw op het balkon toe te kijken hoe onze oude doos aan het opruimen was en de onderbuurrouw vond het wel grappig om iets te zeggen.

'Valt me nog mee dat je weet wat de stoffer en wat het blik is.'

Met een vuurrode kop nam onze oude doos de woorden in ontvangst en daar de onderbuurman ook op het balkon aanwezig was kwam ze tot de conclusie dat ze dus maar beter niks terug kon zeggen. Na een korte tijd was ze er in geslaagd om de door haar veroorzaakte rotzooi op te ruimen en keek om haar heen waar ze de stukjes glas ergens kon dumpen. Tot haar grote plezier zag ze dat voor de deur van de nieuwe ijssalon een aanhangwagen stond en dat vond ze dus een prima plek voor het glas. Helaas voor onze oude doos werd haar actie gezien door de eigenaar van de auto met aanhanger, met daarin het glas van onze oude doos, en nog voor ze op de weg terug weer het trapportaal van het appartementencomplex kon betreden voelde ze een hand op haar schouder en die voelde niet zachtjes aan.

'Waar zijn wij mee bezig? Meekomen jij, een beetje glasscherven in mijn aanhanger pleuren. Ben je wel helemaal gezond of zo. Vast niet. Maar je ruimt het mooi op en anders ruim ik het met jou op!'

De onderburen van onze oude doos hadden de grootste lol.

'Goed zo, pak dat wijf maar stevig aan. Dat zal haar leren.'

Onze oude doos hield de hele tijd maar heel erg wijselijk haar bekkie dicht en deed precies wat was opgedragen en onder hoongelach van haar onderburen liep ze met het blik met glasscherven en met de stoffer netjes naar de centrale kliko toe om het daar in te gooien. Op weg naar boven overwoog ze om even bij die onderburen aan te bellen, maar vanwege de aanwezigheid van de onderbuurman zag ze daar toch maar van af. Eenmaal binnen besloot onze oude doos om uit pure woede en vooral uit schaamte om haar deur naar het balkon dicht te doen alsmede de lamellen en urinewoest flink te gaan zitten mokken op de stoel.

Walking on broken Glass - Annie Lennox

1fad3cde21b1b35b7c0d730ccf687e81_medium.

***Candice***

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Voor een ouwe doos schrijft je anders wel goed ;) Een goede dosis zelfspot is jou ook niet vreemd! :p
Ik zelfspot? Man, dit is nog netjes. Heb mezelf in avonturen al aan stukken laten hakken door zombies en dergelijke. -))

Valt allemaal te lezen. Maar dit zijn de zombies.

http://candice.plazilla.com/page/4295155161/canny-and-the-zombie-king
Maar dit is dus wel degelijk echt gebeurd vanochtend hoor.