Herinneringen zijn er om verloren te gaan en om te behouden

Door gepubliceerd op Sunday 21 February 09:49

Herinneringen zijn er

om verloren te gaan en om te behouden

Het geheugen is een van de hoekstenen die ons mens maakt. We zien alles om ons heen en slaan dat op, het bepaalt wie we zijn. Onze hersenen slaan details op in verschillende zones. Ieder mens heeft goede en slechte ervaringen en in je hersenen zijn de slechte en goede dingen ook opgeslagen.

Herinneringen kunnen geuren zijn zoals het baksel van je moeder, die heerlijke appeltaart. Of een aanraking van een arm om je schouder toen je verdriet had. Misschien herinner je jouw wel je paard waar je afstand va hebt moeten doen of denk je aan een geliefde die je bent verloren.

Herinneringen stromen bij elkaar als puzzelstukjes die samen een hele puzzel vormen. Je hebt die herinneringen die ej ouders vertellen maar je hebt ook je eigen herinneringen. Herinneringen aan je jeugd, herinneringen aan die mooie zonsondergang, de seizoenen, de wolkenloze hemel of de moeheid die je voelt in je complete lijf toen je met je kindervoetjes door de straten liep.

Ik herinner mij nog de zandbak waar ik als kind in speelde of de bosjes waar we een boomhut hadden gebouwd. De glijbaan in de speeltuin of de wip en kinderen later die in die bosjes zaten te vrijen. Vroeger had je veel houten speelgoed war je mee speelde of die ouderwetse locomotief of lego. Ik groeide op in een klein dorpje in een huis met mooie bewerkte stenen, mijn vader had er een pergola aangebouwd aan de zijkant en mijn moeder had deze pergola beplant met prachtig geurende bloemen.

 Ik herinner mij de open haard nog waarin mijn vader satés grilde, of het harde kloppen van mijn vader vermomd als zwarte piet op het raam. Ik herinner mij levertraan, bah, moesten we wel om ons te harden tegen de toen nog strenge winters.

Ik herinner mij de vele reizen die ik heb gemaakt. Kamperen bij een kasteel in zuid Duitsland, naar Azië afreizen en de cultuur proeven, zuid Afrika mijn tweede thuisland , zoveel reizen die ik als herinnering heb opgeslagen Ik zie deze trips nog steeds als een film voor mijn ogen en elk detail is haarscherp.

 Je hebt soms van die dagen dat je melancholisch wakker wordt en dat je terug wilt in de tijd. Als ik terug denk aan mijn herinneringen zijn de beste herinneringen de stomste dingen die ik heb gedaan. Een paar walgelijke kleren uit de kasten halen en een verkleedpartij houden. Sneeuwpoppen bouwen en die aankleden met je ouders zijn kleding.

Het gekste is dat al deze leuke herinneringen waarbij ik zoveel lol had ik samen heb gecreëerd met mensen die ik lief had.  Of het nu samen vuurwerk kijken was op Koninginnedag, samen koken met mijn broer, mijn moeder duiken leren in het zwembad of het luisteren naar mijn vaders zelfverzonnen verhalen.

De herinneringen die moeten blijven hangen blijven vers in ons geheugen en de minder prettige herinneringen zouden eigenlijk op de achtergrond moeten verdwijnen. Helaas werkt dit niet altijd zo maar aangezien ik een positief iemand ben houd ik mij zelf vast aan de positieve herinneringen. 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Herinneren doe ik elke dag en meestal met een glimlach.