Mijn moeder is dood.

Door Arinka gepubliceerd op Wednesday 18 November 21:11

Mijn moeder stierf zonder mij

Iedereen behalve ik was er bij

Vol woede stortte ze zich in het graf

ik wist wel dat ze nooit echt om me gaf

Dat de rest van de familie er ook zo over dacht

dat had ik echter nooit verwacht

MIjn moeder ging dood en verdween

en isoleerde me nog meer van iedereen

Haar strijd is nu terecht gestreden

maar voor familie zijn we beiden overleden...

De dood is erg aanwezig en ontastbaar
Het niet weten nog erger, haast onwaar
Beslissing ontnomen als was ik (g)een kind
Vragen waar ik nooit meer een antwoord op vind 
Maar niets komt met zoveel geweld naar me terug
Als het steken van de messen in mijn rug...

 

Mijn zwaar belast gemoed
Weet het nu niet meer zo goed
Voel me zo ontieglijk kwaad
Dat het bijna niet meer gaat
Druppels klonterend opgepot verdriet 
Terwijl je enkel de woede ziet

Dat is wat verdriet met je doet
Als je vergeten bent hoe je huilen moet...

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een dubbele rouw dus, voor je moeder en voor de rest van de familie.
De bloedband is helaas vaak het enige dat mensen nog bindt, zonder dat men werkelijk om elkaar geeft. Dat geldt jammer genoeg voor velen. Je èchte familie zijn tenslotte je gezin en hele goede vrienden. Heel veel sterkte.
Ik weet niet wat ik voor je beteken, maar mijn schouder is bereid om je hoofd op neer te leggen.
Sterkte.
Henk
Gecondoleerd Arinka.
Ik kan me jouw verhaal nog goed herinneren.
Ik denk dat ik jou snap en wens je heel veel sterkte toe.
Sterkte en je hebt deze gevoelens erg mooi verwoord in dit gedicht.
Je hebt me even stil gekregen.