x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

De natuur is je beste vriend. (Het geheime dubbelleven van Karazmin)

Door Appelpit gepubliceerd op Wednesday 04 November 17:44

Zachtjes neuriënd loopt Karazmin over haar tuinpaadje naar de achterdeur. Ze stampt de modder van haar laarzen en zet die onder het afdakje buiten. Dan loopt ze handenwrijvend naar binnen. Door en door koud is ze geworden van de lange wandeling in de natuur, maar die heeft haar wel weer een aantal mooie foto’s opgeleverd. En nog iets.

kardinaalshoed

Voordat ze haar jas uit trekt, haalt Karazmin een handvol kleine, oranje bolletjes uit de zak. Voorzichtig legt ze ze op een stuk keukenpapier en wast daarna zorgvuldig haar handen. ‘ Euonymus europaeus’, mompelt ze glimlachend. ‘Op een presenteerblaadje’.

Terwijl ze de foto’s op haar computer zet, neemt Karazmin in haar hoofd het plan door dat ze vanavond gaat uitvoeren. Gouden regen zal ze deze keer gebruiken, Laburnum anagyroides. De onrijpe peulen, want er hoeft niemand dood. Onrijp zijn ze minder giftig, maar ze zien er uit als onschuldige sperziebonen en dat is handig.

peulen van de goudenregen

Ze is goed met gif, Karazmin. Al op de middelbare school hield ze van de natuur en wist ze meer van planten dan ieder ander. Een deel van die kennis kwam van haar oma. Die had haar als kind meegenomen de natuur in en haar aangewezen welke planten je kon eten en welke andere kwaliteiten hadden. Een mooie vrouw was haar oma geweest, over wie verhalen gefluisterd werden omdat ze vijf keer getrouwd was geweest. Vier mannen had ze ten grave gedragen en de vijfde was spoorloos verdwenen. Toen Karazmin twaalf was, hielden de bezoeken aan oma op. Niemand vertelde haar waarom. Op een dag nam ze, eigenwijs als ze was, zelf de trein naar oma’s dorp en vond haar kleine huis daar verlaten en met kapotte ramen. Ze heeft oma nooit terug gezien, maar ze vergeet haar niet. Als ze met haar fototoestel door verlaten, ruige gebieden loopt, denkt ze altijd aan haar. Aan wat ze allemaal van haar geleerd heeft.

Tevreden drukt Karazmin op de knop ‘Publiceer’. Ze weet dat er veel positieve reacties zullen komen op deze mooie fotoreeks en daar geniet ze altijd weer van. Op haar Plazilla account heeft ze meer dan honderd vrienden. Fans heet het tegenwoordig. Die kennen haar als een rustige natuurliefhebber en fotograaf, die graag met haar neus in de boeken zit. Allemaal waar. Maar er is ook iets waar ze niets van weten.

rood peperboompje

In de kelderkast zoekt ze tussen de potjes op een lange plank. ‘Laburnum, laburnum… waar ben je?’ Als ze de groene peulen gevonden heeft, aarzelt ze. Ze zien er wel uit als bonen, maar je proeft het natuurlijk meteen. Voor alle zekerheid neemt ze ook het potje mee met gemalen bessen van het rode peperboompje. Alles gaat in haar handtas en een uur later wandelt ze door het centrum van de kleine stad.

Ze voelt zich een beetje opgewonden, net als de vorige keren, al is het deze keer onschuldiger. De eerste keer, met Robert, had ze hartkloppingen. Alleen al bij de voorbereiding. Maar eigenlijk was het doodsimpel geweest. Een handvol zwarte besjes van de wilde liguster had ze meegenomen toen ze de laatste keer bij hem op bezoek kwam. Toen hij op de wc zat, deed ze ze bij het restje muesli in het keukenkastje. Hij moet ze allemaal opgegeten hebben de volgende ochtend. Het was niet eens echt haar bedoeling om hem te vermoorden. Een mens was zo gauw dood.

liguster

De tweede keer was ze wel een beetje nerveus, maar minder bang. Haar zogenaamde vriendin Angela had haar vriendje afgepakt en verdiende straf.  Bij een picknick in het park dronk ze een smoothie met rood fruit, waaronder rode bessen van de taxus. Karazmin bleef zorgzaam bij Angela zitten toen ze in coma raakte en belde een paar uur later ‘in paniek’ het alarmnummer.

taxus bessen

Vandaag is de wraak subtieler. De man die haar vorige week dodelijk beledigd heeft, is de eigenaar van restaurant Het Groene Bos. Karazmin weet de weg naar de keuken. Lang blijft ze er niet binnen en eten doet ze in een ander restaurant. De volgende morgen maakt ze een ontspannen wandeling in de omgeving en als ze thuis komt, zet ze de computer aan om het nieuws te bekijken. Het is even zoeken, maar dan leest ze met een tevreden glimlachje de kop in een plaatselijke krant. ‘Dertien gasten van restaurant Het Groene Bos met ernstige maagklachten naar het ziekenhuis’

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Ik dacht even Wicca, maar nee, een echt gifroerster! Grappig ;)
O wat goed bedacht!!!
Dit is ernstig, ik neem nu nooit meer een bos bloemen aan van haar vrees ik ;-))
Heftig! Gelukkig is het maar een verhaal. Die foto's zijn top!
Sjoet, betrapt. Nu weet iedereen waarom ik die 'asielzoeker' van een kardinaalsmuts laat staan. Nou ja, zolang niemand maar arwanend wordt van de narcissen, de lelietjes-van-dalen en de kamperfoelie...
Ojee, sinds wanner heeft mijn zusje verstand van planten? En woont ze in een stadje, afdakje hebben we ook al niet. En oma's? Die waren notabele niet eens aardig. Die ene is wel twee keer getrouwd geweest al was ze wel keurig gescheiden van de eerste, de vader van de onze. Moet ik nu bang worden voor mijn lieve kleine zusje?.
Leuk verhaal.
Dat afdakje is er toch echt, anders kan ze haar laarzen niet droog buiten zetten. Maar ze woont niet in het stadje hoor, ze heeft een uurtje nodig om er te komen. Deze oma was ook beslist niet aardig. Maar wel eígenaardig. Volgens mij heb je niets van je lieve kleine zusje te vrezen zo lang je haar niet dodelijk beledigt...
Dat afdakje heb ik nog steeds niet kunnen vinden en haar laarzen staan naast de mijne(min of meer) in de schuur. De laatste keer dat ik keek toch. En ik zal haar nooit beledigen, hoop ik.
Ik zou ook niet aardig zijn voor mn kleinkinderen als één ervan giftige besjes in andermans eten zou doen :P
Oeps wanneer is de Plazilla meeting:)
De eerste afbeelding lijkt op een boom die in mijn tuin staat. Hij heet de pindaboom. Ontzettend leuk die bloesem die er momenteel is aan die boom. Fijn dat ik weet dat hij giftig is, lol
Het plaatje is van een kardinaalshoed, zoek maar op of dat echt hetzelfde is als jouw boom. Pindaboom klinkt een stuk onschuldiger :)