Soms mis ik de spanning van het ongeremde samenzijn

Door Wolf407 gepubliceerd op Friday 30 October 11:40

Soms mis ik de spanning van het ongeremde samenzijn

Soms voel ik het aan als een knagende pijn

 

Soms zou ik wel eens willen vergeten

En heerlijk ondervinden en weten

 

Hoe warm en zacht jij kan zijn

Gewoon in je armen zo fijn

 

De tijd vergeten en alles om mij heen

Ja ook een Wolf is niet van steen

 

Samen de 7e hemel willen verkennen

En verder zweven op de wolken van het verwennen

 

Elkaar alles geven wat we hebben te bieden aan elkaar

Maar dan is die harde realiteit weer daar

 

En wordt ik wakker geschud in een wereld koud en hard

En gaan we de werkelijkheid in gescheiden en apart

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi gedicht

Ook al vind ik dat de harde werkelijkheid vaak geen harde werkelijkheid hoeft te zijn.
Men zou vaker de dingen op een andere manier moeten behandelen.
Als men elkaar het licht in de ogen gunt wordt de harde werklijkheid een stuk zachter.
ja de werkelijkheid is vaak zo anders helaas, mooi gedicht.