I was a bird.

Door UnknownWriter gepubliceerd op Saturday 24 October 17:35

Zo vrij als een vogel vliegt ze daar,                                            462aaaecd72842011cf6e298c91097c8_medium. 

Vloog ze daar. 

                                                     Hoog in de blauwe wolken,
                                                            Ze voelt zich vrij.
 
                                               Niet wetend wat er komen gaat,
                                                      draait ze nog een slag,
                                                    Hoog in de blauwe lucht. 
    
                                                        Maar daar komt de kat, 
                                               sluipend als een tijger in het wild
                                                         kijk hem toch loeren...
                                                 Met half dicht geknepen ogen,
                                                 volgt hij elk beweging van haar.
 
                                                Oren zo ver mogelijk gespitst
                                            Om elk beweging te kunnen horen.
 
De geluiden in het oor,
de zenuw word getriggerd.
Een signaal word door gegeven aan de hersenen,
in een milliseconden,
en daar hoort hij het..
 
Het vogeltje is geland.
 
                                                Langzaam en zeer getalenteerd, 
                                                          sluipt hij dichterbij.
                                                      Kijkend om zich heen,
                                          sluipt hij stapje voor stapje dichterbij. 
 
En dan besluit hij toe teslaan,
snel haalt hij zijn klauw uit.
 
                                                   Vast gegrepen in zijn klauwen.
                                                    Verscheurt door zijn klauwen.
 
                                                   Met rode littekens op haar rug.
                                                Het bloed dat loopt over haar rug
                                                           Huilend zit ze daar, 
                                                          het is een vogeltje 
                                             die te vroeg het nest heeft verlaten
                                                             
                                                            Daar ligt ze dan
                                                      Bont en blauw geslagen 
                                                       Huilend in een hoekje. 
                                                          Hellemaal alleen. 
 
Ze voelt hoe de klauwen blijven toe slaan,
geen beweging die ze maken kan.
 
alleen het geluid dat haar mond verlaat een hard geluid,
een hard geschreeuw,
een schreeuw uit afschuw, verdriet,
angst, haat en pijn,
het geluid dat steeds zachter word.
Het geluid dat afsterft 
Het geluid dat ineens niet meer te horen is.
Een dodelijke stilte neemt plaats.
 
f0b9bc0716f412014d21dda8d79c6667_medium.
24/10/15 fictie. 
                                       

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
intens geschreven mooi gedicht, gelukkig fictie