Gewoon maar een dag uit het leven van een huisvrouw en wel van mijn moeder

Door gepubliceerd op Sunday 11 October 19:33

Gewoon maar een dag uit het leven

van een huisvrouw

en wel van mijn moeder 

Mijn moeder was en is een huisvrouw en zo zijn er miljoenen huisvrouwen op de wereld. Mijn moeder stond op om vijf uur ochtends terwijl de rest nog in volle slaap was. Ze dekte de ontbijttafel en maakte alvast onze lunchtrommels klaar of kookte ons een paar eieren voor bij het ontbijt.

Tegen zes uur moesten we alle zes uit bed en dan was het tanden poetsen, wassen en aankleden en naar onderen voor het ontbijt. Onze kleren lagen dan al klaar en we konden er zo instappen en achter onze rug stond daar onze moeder en ging nog met de kam of borstel dor de haren en maakt mij en vlecht of starat als ik er om vroeg.  We aten elke morgen met zijn alleen aan de ontbijttafel en het was een gekibbel van voor tot achter over leuke dingen en de dag die nog ging komen.

Nadat wij allen vetrokken waren naar school werd door mijn moeder de ontbijttafel leeggeruimd, alles werd met de hand afgewassen want toen aren er nog geen vaatwassers. De ketel voor het avondeten werd al klaargezet, de aardappelen geschild, het vlees gebakken en verder voorberied en de soep stond ook al te trekken. Tussen dit alles door weer de vloer aangeveegd, de bedden werden boven opgemaakt, de wastafel op de badkamer werd schoongemaakt en alle vuile was werd naar beneden in het washok gebracht.

 

 

Vroeger werd er nog gewassen in een oude tobbe met een wringer, een grote kook tobbe en daarna kwam alles keurig op de vijftien meter lange waslijnen die mijn vader door de hele tuin had gespannen.

Toen er nog kleinere kinderen in huis waren en de rest was naar school, hield mijn moeder een oogje in het zeil bij de kleintjes. Ze bouwde blokkentorens met ze van plastic bekertjes en keek of zij veilig waren elke minuut van de dag, tevens lette zij op de venter op de straat, de groenteman  en melkboer mochten ook niet ongemerkt passeren. Dan werd er nog op de vuilnisbakken gelet waanneer die aan de straat moesten.

 

Toen wij nog klein waren aten wij altijd middags warm eten dus kwart over twaalf was de school uit en dan renden wij naar huis waar wij de verse soep al van verre roken. Gezamenlijk zaten wij dan daar weer met zijn alleen, als een groot gezin. Vier zonen, twee dochters, pa en ma gezellig in en klein keetje van nog geen twee meter bij drie meter breed gezamenlijk zittend op en hoekbank.

Dan weer om half twee op school zijn en meestal gingen we een half uur van te voren al naar buiten zodat we buiten nog wat konden hinkelen of touwtje springen of een spel deden op het schoolplein emt de andere kinderen. Mijn ouders en vooral mijn moeder kon dan even uitrusten alhoewel  zij dat nooit deed. Dan zat zij een sjaal te breien voor iemand, een dikke wintertrui of breidde op vier naalden weer en paar sokken voor ons.

 

 De was had dan ook al lekker gedroogd buiten en die haalde zij dan ook tussendoor van de waslijn af en strek die snel even weeg. En mijn moeder was wel even bezig met strijken ze streek zelfs het ondergoed en de theedoeken nog. Heel af en toe ging moeder met vader mee in de oude Messerschmidt auto. Ze kregen dan een leren kap op met bontkleppen om haar hoofd te beschermen en daar gingen ze dan met zijn tweeën de berg af van mijn geboortestraat bij iemand op bezoek of ze gingen samen boodschappen doen.

 

De tijd tussen de middag was zo weer om en het was haf vier en dan kwam de hele bende er weer aan. De koppen werden bij elkaar gestoken en moeder hielp bij het huiswerk, ruimde de schoolspullen op, maakte het avondeten klaar wat meestal bestond uit brood met iets hartigs er bij.

Voordat je het wist werd je door moeder naar boven geroepen en daar stond ze dan met de schort om, tanden poetsen allemaal, beurt voor beurt. De pyjama lag dan al klaar, het bed was open gedaan en voor iedereen had zij een liedje of verhaaltje en een dikke nachtzoen.

Een leven van een moeder kan soms hard zijn en eentonig maar ik kan je wel vertellen dat waren nog eens moeër sin die tijd. Ik had een moeder uit duizenden, ik zou haar met geen andere hebben willen ruilen. Ik weet zeker dat ik nog honderd en een dingen ben vergeten want mijn moeder was een duizendpoot.

Wat een werk zo’n moeder in een dag verzet, allen omdat zij van haar gezin houdt.

 

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
zucht,,,ik wou dat ik zo;n moeder had gehad