Als je ongeneeslijk ziek bent, verdien je dan een menswaardig sterven?

Door gepubliceerd op Sunday 11 October 10:08

Als je ongeneeslijk ziek bent,

verdien je dan een menswaardig sterven?

 

Vanavond zag ik een film waarin dit thema centraal stond. Al Pacino speelde de arts die besloot dat de overheid geen zeggenschap mocht en kon hebben over dit vraagstuk – aan het einde beland deze arts voor ongeveer 8 jaar in de cel – pas in 2007 kwam hij vrij. Ik schrijf dit artikel echter niet om de film te bespreken, maar gewoon omdat ik over de zaak nadenk.

Al is het maar voor nu, al is het maar voor even, en ik ben benieuwd hoeveel mensen hier, hoeveel lezers, ook wel eens bij dit vraagstuk hebt stilgestaan, hetzij door zoals mij de luxe te hebben om het thema op film te zien, hetzij doordat er iemand in uw omgeving ongeneeslijk ziek werd en u er misschien wel eens aan gedacht hebt om het lijden te doen stoppen.

Ik bedacht me eigenlijk vrijwel direct, dat ons leven in vrijwel alle opzichten wordt onderworpen aan regel en wetgeving en dat er maar weinig facetten zijn waarover we nog echte controle hebben. Waarom zou de overheid niet alleen over ons leven, maar ook nog eens over de lengte ervan mogen beslissen? In oorlogen hebben ze daar geen enkel probleem mee.

Als sigaretten daadwerkelijk de veroorzakers van dodelijke longkanker zijn, mag dat ook van de overheid, zolang er maar accijnzen over worden betaald. Het ongeboren kind vernietigen omdat een tienermoeder daartoe besluit is ook geen probleem. Maar het beëindigen van een lange, zinloze lijdensweg is een probleem en het assisteren bij zelfdoding op verzoek van de patiënt zelf, mag niet, of mag alleen onder bepaalde omstandigheden gebeuren. Ik vraag me af, alle voorgaande feiten in overweging genomen, waarom dat eigenlijk zo is, en wie er eigenlijk beslist over mijn of uw eigen lichaam. 

En dan zijn er de religieuze dogma's die meetellen, want hoe je het ook wendt of keert, de Christenen zien klaarblijkelijk een God voor zich die wil dat zijn schepselen of kinderen zo lang mogelijk lijden, wegkwijnen ten gevolge van de zonde waarin ze geboren zijn.

 

Kan het nog gekker?

 

Vooral als men bedenkt dat diezelfde mensen ook geloven dat de mens naar Zijn beeld geschapen werd, met andere woorden, op Hem lijken. Ik vraag het mezelf nog eens … kan het nog gekker?

Niet als je het mij vraag, ik geloof namelijk niet in een God die wil dat wij zo lang mogelijk lijden, ik geloof in een God die wil dat wij zo lang mogelijk het goede doen! We zijn sterfelijk, daar ontkomt niemand van ons aan, maar dezelfde wetenschap die dieren minder intelligent, minder superieur acht, kent aan huisdieren meer rechten toe wanneer ze aan het einde van hun leven gekomen zijn dan hun bezitters.

Nee, als je het mij vraagt verdiend ieder mens het om zo genadig en pijnloos mogelijk te mogen sterven … het is immers een recht dat we zelfs de meest gevaarlijke criminelen toekennen als ze eenmaal veroordeeld zijn tot de doodstraf – dan ineens mogen vreemden het leven van de veroordeelde beëindigen op het door de Staat aangewezen tijdstip – maar het moet wel humaan zijn en zo pijnloos mogelijk!

Vreemd dat het kwaad, in alle opzichten, altijd op een beloning mag rekenen waar de gewone mens of de goedwillende arts dient te worden afgestraft door een netwerk van regels en wetgeving waarin niet eens ruimte voorhanden is voor klare, duidelijke taal.

Ik vraag me af of de enige ben die met dit vraagstuk worstelt, ik vraag me af in hoeverre u er wel eens over hebt nagedacht. Ik vraag me af wat u denkt, welke woorden er in u opkomen, en wat u vindt van het beëindigen van een uitgeleefd leven – teneinde een lange en vooral zinloze lijdensweg te voorkomen.

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wie weet komt het ooit zover , over 2 weken vier ik mijn afscheid , komt u ook?
Ik heb het al meegemaakt "kom nog even buurten over een maand kan het niet meer. en zo was het ook.
Men zou zelf mogen beslissen , maar dat is o zo moeilijk als anderen mee beslissen.
is er een erfenis ? Wenst men iemand dood? gaat het om geld en/of organen.

In een depressieve tijdelijke bui is men ook geneigd te denken "ik wil dood"
Blijk je daarna nog 20 jaar te leven met veel liefdevolle en mooie momenten.

Ongeneeslijk ziek , dacht men... , maar het was alleen een tekort aan calcium.
Toen dat bekend was was de patiente er snel weer bovenop.

ik wou dat de dood voor ieder levend wezen betekende , afscheid nemen, dank je wel en tot ziens, en dan "Rustig inslapen"
Lijden ,wens ik niemand toe.