Mijn buurvrouw en ik

Door Weeps with the Wind gepubliceerd op Monday 05 October 19:11

De ''Haat/Liefde verhouding!''

 

 

Misschien beschrijf ik dit niet goed, maar aangezien ik nog steeds zoekende ben naar de juiste benaming voor wat ik voel, beschrijf ik het maar even zo.
Al bijna vier jaar woon ik naast haar, naast ''haar'' omdat zij er al woonde toen ik er kwam te wonen. Ook al wonen we naast elkaar, toch blijft mijn gevoel dat ik meer ''naast'' haar woon dan zij naast mij. Dat zij mijn vriendin nooit worden zou, wist ik al direct vanaf het begin. Niet dat ze onvriendelijk is of zo, ik bedoel, als we elkaar eens in de twee of drie maand zien zeggen we elkaar altijd netjes gedag en eens in de half jaar hebben we zo'n kort praatje. Respect dus ergens wel, maar tot hoever gaat respect eigenlijk?

Ze is gewoon niet mijn type. Kan ik dat zeggen? Natuurlijk kan ik dat zeggen omdat niet al die miljarden mensen die deze aardkloot nu telt met elkaar overweg behoeven te gaan. Ze is dus gewoon mijn type niet, zonder dat ik zeg dat ze niet lief is of onaardig of zelfs slecht. Ze kan wel een top wijf zijn, maar gewoon niet mijn type. Er wonen gewoon twee totaal verschillende mensen naast elkaar en daar tracht ik mee te dealen. Ik dan, want denk niet eens dat zij er mee bezig is.

 

Natuur mens naast anti natuur!

 

Ik verbouw dus van alles in mijn tuin en soms iets meer dan mij lief is. Maar als er al één takje haar tuin in gaat door onze schutting heen, heb ik haar al op de stoep staan of ik mijn tuin niet wil onderhouden. Nee, zij houdt niet van planten en wil gewoon dagelijks, jaarlijks en schijnbaar voor eeuwig genieten van haar trottoir tegels die ze in de tuin heeft liggen met één bloembak die dus tegen de schutting staat aan mijn kant met geraniums. Die geraniums van haar komen ook mijn tuin in door de schutting die ons twee tuinen dus afscheiden. Ik ben altijd blij met een gegeven extra cadeautje, en zeur dus niet. Ik geniet er gewoon van, maar andersom is dat wel een ander verhaal.

 

Onze voortuintjes kruizen elkaar ook, maar dan zonder afscheiding. Ik heb daar een struik staan die iets meer gewast dan mij lief is. Kan er ook niks aan doen dat de natuur zo in elkaar zit, en aangezien ik 50 uur per week weg ben van werk, kan ik mij daar echt niet dagelijks druk om maken.

Hoe dan ook, is zij dus schijnbaar vandaag in haar voortuin aan het werk geweest die vooral bestaat uit Aarde. Een paar takjes van mijn struik groeide dus over de zogenaamde afscheiding heen richting haar tuin, die zij dus heeft afgeknipt en in mijn tuin heeft gegooid.

 

JA ECHT!

 

Ze heeft ze gewoon in mijn tuin gegooid. Zij is van een veel oudere generatie als ik ben, maar ik weet wel dat ik met meer beleid ben opgevoed dan zij is. Ik zal het NEVER NOOIT NIET in mijn hoofd halen dat bij mijn buren te doen, of bij wie dan ook. Ten eerste zal ik het eerst vragen, ten tweede als ik het niet vraag dan gooi ik ze gewoon in mijn eigen groene ton, maar nee, ik zal ze nooit zomaar bij mijn buren in de tuin gooien van, ''DAT IS JOUW STRUIK EN RUIM JIJ DAT MAAR EVEN OP!''

 

Ik weet eigenlijk nog niet of ik meer verontwaardigt ben, of toch ergens wel woest, of gewoon volledig lam geslagen. Ik denk dat het ergens eens tijd word dat ''ik'' mijn bek los trek, want over mijn opvoeding gesproken, ben ik geleerd nooit met deuren te smijten om respect voor je buren te hebben. Wat doet zij? Ze smijt ze niet dicht, ik ben er zeker van dat ze er schutraketten achter heeft zitten. Ik kan daar dag en nacht naar luisteren en ik heb er nooit om geklaagd.

 

Hoeveel respect hebben we eigenlijk nog voor elkaar?

 

Ik ben eruit. Ik ben toch eerder woest met een vleugje verontwaardiging :)

Ben al aan het prakkiseren wat voor horoscoop ze heeft, en denk dat ik er wel over uit ben maar zal mij daar hier maar niet over uiten daar ik niet meer van dat soort in mijn nek wil hebben hangen :P

 

Nah, misschien ben ik toch wel meer verontwaardigd dan woest :P
Ik ben opgevoed met de oude stempel en eigenlijk ben ik daar mijn ouders zeer dankbaar voor.

 

 

 

Namaste _/|\_

 

 

 

 

 

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
zij heeft misschien geen eigen groene ton om erin te gooien (als ze zelf enkel stenen en aarde heeft?!)

Ach, zulke buren hebben is geen lachtertje
Goh wat ben jij lief voor zo'n mens. -))
Ik heb ooit een keer, jaren terug, de voordeur van de buren dicht lopen kitten, terwijl zij een weekend weg waren, omdat ze tot twee keer toe een plant die bij mij voor de deur stond hadden vernield.
Kan je vertellen dat ze niet blij waren toen ze na twee dagen thuiskwamen.
Ik ben lief :) En dat meen ik ook.

Ik kan mijn opvoeding niet uitleggen maar dat doe je gewoon niet in mijn beeld. We willen allemaal één zijn, maar die éénheid ligt nog zover van ons verwijderd waar geen mens naar luisteren wil ;)
Mee eens. Naar mijn verzoek of ze mijn plant met rust wilden laten werd ook niet geluisterd. -))
Alsof jij mijn vroegere buren beschrijft. Vroegere, omdat ze alweer richting bejaardenwoning c.q. kerkhof verhuisd zijn.
Ik woon in een bejaarde woning dus die lotto als jij hebt gekregen krijg ik zo maar niet LOL :P

Nogmaals, ik wil haar niet slecht praten want ze kan best echt heel lief zijn, maar we verschillen gewoon teveel. Dat verschil laat het soms onmogelijk zijn om naast elkaar te leven. (spreek ik enkel nog over Nederlanders en nog niet eens over die zoveel duizenden vluchtelingen die er nog eens andere praktijken op na houden :O )
Mijn buren waren ook meestal goed te pruimen, alleen ze hoorden tot de sekte die de zwarte aanbidden. Geen blaadje mocht verkeer vallen of ze stonden alweer buiten om het op te ruimen. De ene buurman heeft een keer het lef gehad om twee boompjes uit mijn border te rooien. Omdat hij er niet overheen kon kijken als met zijn auto weg wilde. De andere trok een keer een distel uit mijn tuin. Uit angst voor het pluis.
Vreselijk! Snappen niks van de natuur :(