Droge rijst met wortelen. Smakelijk eten.

Door Binjamin Heyl gepubliceerd op Tuesday 01 September 12:07

Ik moet nog wennen. Na een heerlijke vakan tie heb ik even nog geen zin om de kranten goed door te lezen. Enkele dringende mails bentwoord en de rest komt nog wel. Mijn telefoon was stuk dus ik hoefde mijn voicemail ook al niet af te luisteren. Inmiddels wel een nieuwe telefoon gekocht en een vriend komt die vanavond aansluiten. Ja, eerlijk is eerlijk, zodra het woord technisch valt dan is het Leiden in last. Als er iets is met mijn computer begin ik dan ook meteen te roepen : Wat moet ik doen. Krijg dan vanuit de andere kamer het bericht: eerst nadenken dan schreeuwen. 

Gelukkig heb ik een agenda en die maakte duidelijk dat ik vandaag naar de oogarts moest. Het viel gelukkig mee, iets te hoge oogdruk en beginnende staar. Over ruim een jaar terug komen. Diabetes. Gelukkig geen insuline. 

Een brief van de uitgeverij of ik de uitgaveovereenkomst wilde tekenen. Dat wilde ik wel. Dus voordat ik de oorgarts bezocht vanmorgen, maar meteen op de bus gedaan. Het zit zo. Ik zat in de Luthertcommissie van de PKN en inmiddels hadden twee rabbijnen de PKN benaderd of het niet wenselijk was om in 2017 excuses aan te bieden aan de joodse gemeente vanwege het Lutherse antisemitisme. De reacties op dit verzoek waren niet eensluidend en voor en tegenstanders lieten zich niet echt     onbetuigd.  Of ik mijn visie  wilde geven. Belsoten werd dat ik een boekje zou schrijven van om en nabij 60 bladzijden. 

Verder een brief van de woningcorporatie dat ik 278 euro terug ontving inzake servicekosten. De rest niet noemenswaard om wereldkundig te maken. Wat ik bekend wil maken is het feit dat er een reisbureau is die ronduit een hekel schijnt te hebben aan niet vlees etende wezens, waaronder mensen die vegetarisch zijn. Dus veganisten zijn helemaal de klos. 

Op de heenweg naar onze vakantiebestemming naar Spanje hadden we in Frankrijk een overnachtingshotel. Wat de niet vlees etende mens voorgezet kreeg, zette je zelfs een hond niet voor. Vroeger hadden wij een hond en die at met ons mee, dus wat de pot schafte, maar altijd met een stuk vlees erbij. Wat wij te eten kregen was onvoorstelbaar. Droge rijst met wortelen. U leest het echt goed. Droge rijst met wortelen.   De verantwoordelijke reisleider, wilde van niets weten. Zijn naam was Haas; hij keek ergens anders naar; hij was Palatus en verklaarde dat hij geen schuld in zichzelf kon vinden, dus hoezo kon hij verantwoordelijk gesteld worden? Hij greep wel dapper in hij had de tussenperoon bericht. En dat was het. Meer kon hij niet doen. Hij weigerde om bij de keuken aan te kloppen om ook de niet vlees etende medemens iets eetbaars voor te laten zetten, want dat was de verantwoording van de tussen persoon en die bevond zich helaas ergens in Nederland. De niet vlees etende mens moest niet zeuren en zeiken, die wilden geen vlees, dus kregen geen vlees, wat wilden ze nu nog meer. Werden toch op hun wenken bedient.  Maar eerlijk is eerlijk de reisleider is wel een man humor. Op een reis naar Berlijn adviseerde hij niet vlees etende medemensen om bij het opscheppen van de soep naast het vlees te scheppen en dan had je vegatarische soep. Hij meende het serieus en weigerde ook maar iets te ondernemen. Ik sprak goed Duits en stapte  de keuken binnen, hoewel verboden, en kreeg het voor elkaar dat is echte vegatarische soep kreeg. Of de overigen zijn misselijkmakende humor accepteerde weet ik niet. 

Op onze terugweg naar Amsterdam beklaagde hij zich dat de rijst (met jus en vlees) niet bepaald lekker was en hoopte hij dat er nu een smakelijker diner stond te wachten. Daar er mensen waren die droge rijst te eten kregen, daar maakte hij geen woord aan vuil, kennelijk niet zijn soort mensen. Ik weet niet wat deze man mankeert, misschien moest hij als kind vegetarisch eten en is hij nog steeds gefrustreerd over hetgeen zijn ouders hem hebben aangedaan dat hij dat nu projecteert op iedereen die geen vlees eet. Kan uiteraard ook een heel andere oorzaak hebben. Met hem viel in elk geval niet te praten, het was de schuld, of de fout van de tussenpersoon. Hij was Pilatus die geen schuld bij zichzelf  kon ontdekken en weigerde dus verantwoording te nemen waar hij verantwoordelijk voor was. Ik vind dat eerlijk gezegd laf gedrag en getuigen van minachting voor mensen die geen vlees wensen te eten, ongeacht welke reden. 

Omdat hij principieel weigert verantwoording te nemen voor hetgeen hij verantwoordelijk voor is als reisleider en in de directie zit van het desbetreffende reisburo heb ik dit nu geschreven en ben benieuwd naar zijn reactie. 

HIJ had op zijn minst excuses kunnen maken, er kunnen fouten gemaakt worden. Wij zijn allemaal mensen. Het zat er niet in. Per slot van rekening maakte Pilatus ook geen excuses. 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Als je de klacht dan ook meldt aan de reisleider, kan die er iets aan doen en niet achteraf, zoals dit verhaal
Voor alle duidelijkheid. Ik heb wel degelijk met de reisleider gesproken en zoals gemeld: de reisleider wilde van niets weten.
Zoals je weet verschillen wij nogal eens van mening, maar hier heb je gewoon gelijk in. Je betaald voor een reis en dan mag je verwachten dat alles in orde is en dat een reisleider alles doet om te zorgen dat het in orde is en dan zeker als het om het eten gaat.
Beetje laag om op deze manier, achteraf, je beklag te doen en onderweg als Judas je mond te houden om vervolgens na thuiskomst iemand een schop in de rug te geven.