Het Monster (stoppen met roken) deel 4

Door Cathz gepubliceerd op Monday 24 August 08:40

Hulpmiddelen

 

Voordat ik begin wil ik graag voorop stellen dat ik niets tegen hulpmiddelen heb. Helaas hebben ze mij nooit geholpen maar ze hebben velen wel kunnen helpen. Dat is mooi. Waarom ze mij niet helpen is een raadsel. Misschien ben ik te sceptisch. Misschien geloof ik er bij voorbaat niet in waardoor het gedoemd is te mislukken. Het commentaar wat ik hieronder geef slaat dus vooral op mezelf. Een ieder moet uiteraard doen waar hij of zij zich goed bij voelt.

Allen Carr. Het is zo’n vijftien jaar geleden dat ik het boek Stoppen met roken van Allen Carr heb gelezen. Dat heeft me goed geholpen. Na het lezen van het boek was ik er klaar mee en ben toen voor langere tijd gestopt. Driekwart jaar ongeveer, weet het niet meer zeker. Waarom ik weer ben begonnen weet ik ook niet meer. Stress waarschijnlijk. Geen reden, dat weet ik nu maar toen dacht ik daar nog anders over. Het boek laat je inzien dat je de sigaret helemaal niet nodig hebt. Tijdens het lezen raakte ik steeds meer gemotiveerd en keek uit  naar de dag dat ik kon stoppen. Dat “mag” pas nadat je het boek uit hebt en dat voelde als een bevrijding. Allen schrijft dat je altijd een verslaafde bent hoe veel of weinig je ook rookt. Hij vertelt van een dame die bij hem op de praktijk komt, huilend omdat zij twee sigaretten per dag rookt en daar niet mee kan stoppen. Volgens Allen ben je dan ook een slaaf van de sigaret. Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Helaas kan ik het niet maar het lijkt me heerlijk als je dat kan. Een peukje per dag, hooguit twee en verder geen behoefte. Maar waarschijnlijk heeft hij gelijk. Waarschijnlijk leef je dan naar die momenten toe. Kijk je constant op de klok of je al “mag”. Maar toch, ik zou er voor tekenen. Nu nog steeds. Zoals ik al zei, ik ben toch weer gaan roken na een hele tijd. Allen schreef dat de tweede keer stoppen moeilijker zou zijn. Dat een tweede keer lezen geen zin zou hebben. Dat klopte in mijn geval. Hieronder een klein stukje van Carr. Ik kan het boek iedereen aanraden. Zorg er alleen wel voor dat je niet weer in de val loopt.

Carr: “Rokers roken nog liever een oud stuk touw dan helemaal niets. Dat heeft met lekker vinden niets te maken. Ik hou van kreeft maar ik ben nooit in het stadium gekomen waarbij ik zo nodig twintig kreeften om m'n nek moest hangen. Andere dingen vinden we prettig op het moment dat we ermee bezig zijn, zonder dat we het gevoel hebben iets te missen als we ermee ophouden”.

Pleisters. Jaren geleden heb ik de nicotine pleisters eens geprobeerd. De eerste dagen ging dat best goed. De “behoefte” aan nicotine is inderdaad minder maar het gemis van de handeling, het zogenaamde “gezellige” of “relax momentje” blijft natuurlijk. Ik plakte de pleister op mijn bovenarm en kreeg daar een pijnlijke plek van. Alsof er een enorme blauwe plek zat. Om dat te voorkomen plakte ik de pleister net boven mijn bil maar daar liet de pleister te makkelijk los. Na een dag of twee hield ik het niet meer vol en begon weer te roken. Eerst zelfs met de pleister er bij maar later heb ik het op gegeven en ben gestopt met plakken. Eeuwig zonde, misschien had ik moeten doorzetten. Pleisters zijn een vrij duurhulpmiddel maar altijd goedkoper dan sigaretten. Uiteraard niet zoals ik het op een gegeven moment deed, plakken en roken. Dan ben je dubbel zo veel geld kwijt. Gelukkig zijn er velen bij wie de pleisters wel helpen of hebben geholpen. Mijn man zegt wel eens dat je de pleisters op je mond moet plakken, misschien heeft hij in mijn geval gelijk.

Laser therapie. Een aantal jaren terug had ik via het werk de mogelijkheid een laser behandeling te ondergaan. Kosteloos dus dat kon ik niet laten “liggen”. Voorafgaand aan de behandeling werden en een aantal gesprekken georganiseerd. In groepsverband met alle collega’s welke zich ook hadden opgegeven. Ik moet zeggen, die gesprekken waren zeer motiverend. Iedereen vertelde hoe lang men al rookte, waarom men wilde stoppen en eventuele ervaringen met voorgaande stoppogingen. Na elk groepsgesprek voelde ik me goed maar was wel nog steeds sceptisch. Op de dag van de behandeling was het de bedoeling dat ik die dag al niet rookte. Dat ging natuurlijk al meteen mis. Dat vind ik ook niet zo raar. Ik had mijn hoop gevestigd op de laserbehandeling. Daar door zou ik niet meer willen roken en toen moest ik uit eigen beweging al stoppen. Ik was niet de enige. Om een uur of tien stond ik in de rook abri (bij mijn werk was buiten een abri geplaatst waar je droog kon staan als het regende) en met mij stonden meer therapiegenoten te roken. “Eigenlijk mogen we nu al niet roken” zei iemand maar iedereen was het er over eens dat dat wel kwam na de behandeling. Rond een uur of elf was ik aan de beurt. Ik moest plaats nemen op een ligbank en met behulp van een apparaat werden er kleine laserstraaltjes in mijn oor, tegen mijn hals en als ik me goed herinner tegen mijn slapen “geschoten”. Ik weet het niet meer precies. “Je zult een lichte tinteling voelen” zei de behandelende dame. Ik voelde niets. Na de behandeling zou de trek in een sigaret voor een groot deel weg moeten zijn maar aan de “gewoonte” zou ik uiteraard zelf moeten werken. Dat begreep ik wel. Twee uur later stond ik samen met een behandelde collega te roken. Ik geef toe, ik heb natuurlijk niet heel erg mijn best gedaan maar toch kan ik niet anders zeggen dan dat ik deze therapie afzetterij vind. Voor zoveel geld, oké voor mij was het gratis, mag je toch wel meer verwachten. Een tijdje terug heb ik op het forum gevraagd of er mensen waren die ook ervaring hadden met laser therapie. Die waren er maar ik heb geen enkele positieve reactie gekregen. Alle reacties waren zoals die van mij, afzetterij. Nu denk ik wel dat het ook te maken heeft met geloof in de therapie. Een collega van mij is ooit gestopt door middel van acupunctuur. Dat is vergelijkbaar met lasertherapie. Hij was succesvol gestopt. Was, want inmiddels rookt hij weer. Misschien ben ik te nuchter voor dit soort dingen.

Champix. Ook Champix heb ik geprobeerd. Hier heb ik wel positieve verhalen over gehoord maar ook Champix was voor mij geen uitkomst helaas. De eerste dagen, weken slik je de pilletjes maar rook je nog gewoon door. De trek in een sigaret zou dan moeten verminderen maar ik heb hier totaal niets van gemerkt. Moet ik wel toegeven dat ik niet echt heb door gezet. Toen de eerste strip op was heb ik het opgegeven. Ook niet slim waarschijnlijk.

Al met al denk ik dat ik er voor alle bovenstaande pogingen nog niet klaar voor was. Behalve misschien die keer na het lezen van Allen Carr. Toch is het me uiteindelijk gelukt. Op wilskracht, cold turkey zoals ze dat noemen. Het enige hulpmiddel wat ik heb gebruikt staat hieronder beschreven.

Stoppen met roken blog. Dit forum heeft mij heel erg geholpen om vol te houden. Op het forum kun je je frustratie kwijt, je kunt er lachen en huilen samen met andere stoppers of met mensen die al lang gestopt zijn. De ervaringsdeskundigen. Zie je het niet meer zitten? Log in en ze slepen je er door heen. Heb je een misstap gemaakt? Niemand zal je straffen of veroordelen. Gewoon samen uithuilen en opnieuw beginnen. Ik heb op het blog veel nieuwe vrienden gemaakt. Ik zat er eerst aan te denken om vrienden tussen aanhalingstekens te zetten maar dat vind ik niet terecht. Ook al ken ik deze mensen niet persoonlijk, het zijn wel degelijk vrienden geworden.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.