Vloeibaar Rome

Door Nonnie gepubliceerd op Friday 07 August 13:14

We zitten op een camping. slechts 15 minuten van Rome verwijderd. Zo dichtbij en toch ook zo ver weg. De stad met een schat aan bezienswaardigheden ligt op een steenworp afstand voor iemand die een beetje kan gooien, maar door de temperatuur van 36 graden, niet meer dan 1 graad onder onze lichaamstemperatuur, is het aanzienlijk minder aantrekkelijk om ons in die kookpot te begeven. Het zwembad met de aangrenzende ijssalon klinkt een stuk beter. Toch besluiten we om in elk geval één dag van onze vakantie te spenderen aan een bezoek aan de Italiaanse hoofdstad. En zo gingen we vroeg op pad om de hitte voor te zijn. Vroeg is in dit geval half 11 in de ochtend, want ja, we zijn per slot van rekening met vakantie en dan duurt het wel even voor alle gezinsleden in staat van paraatheid zijn des morgens. De illusie dat we de hitte voor waren ging om die reden dan ook direct in rook op. Daar stonden we dan samen met al die andere dappere campinggasten te smelten bij de bushalte, onze ogen hoopvol gericht op de niet aflatende stroom auto's richting Rome. Zoals alles in Italiē liet ook de bus op zich wachten, maar gelukkig zagen we het hoge gevaarte aankomen voordat we waren getransformeerd in plasjes wanhoop.

Zonder morren vervulde de bus verder zijn functie en bracht ons naar metrostation EUR Fermi, waar we de metro namen naar Circo Massimo. Het openbaar vervoer was comfortabel genoeg, maar dan komt toch dat moment dat je los wordt gelaten in de wereldstad, die gretig zijn broeierige tentakels naar je uitstrekt. Terwijl mijn ogen worden getrakteerd op de opgravingen van het forum, lijkt mijn lichaam te vervloeien met de warme lucht die de stad over me uitspuugt. IJverig slaan al mijn zweetklieren aan de slag en in minder dan geen tijd lijkt het of ik uiteindelijk toch de keuze heb gemaakt voor het zwembad, met dat verschil dat in plaats van het koele water mijn lichaam wordt omgeven door de hete lucht die als een verstikkend hete brij om me heen hangt. Ik krijg de neiging om de borstcrawl in te zetten, ware het niet dat deze inspanning me echt teveel is. In deze omstandigheden gaat het lichaam automatisch in de overlevingsstand. Vol verbazing kijk ik naar de drommen mensen om me heen, die zich uitstekend lijken te redden. Hoe warm moet het in vredesnaam zijn voor het gewone leven stil valt? Stel ik me gewoon aan en zit het tussen mijn oren dat mijn voltallige poriën alle hands aan dek geven en als bezetenen water beginnen te lozen? When in Rome, do as the Romans do, herinner ik me. Nou is er met deze temperatuur vanzelfsprekend geen enkele Roman te bekennen; slechts toeristen bevolken de stad, dus ik zal er een slag naar moeten slaan wat de Romans zouden doen. Ik gok dat ze op de camping waren gebleven.

abacc66774fc9c7f82792bcbeff86388_medium.

Mijn bewegingsapparaat gaat op de laagste stand; mijn benen brengen me van schaduw naar schaduw en zo begeven we ons naar het Colosseum, dat gedeeltelijk in de steigers staat. Het deel dat al is gerenoveerd is een weinig subtiele pleister op een eeuwenoud bouwwerk. Ik hoop niet dat het monument overal op dezelfde manier wordt gerestaureerd, want dit gaat ten koste van de authenticiteit van het indrukwekkende gebouw. Rond het Colosseum krioelt het van de toeristen, waarvan vooral het Aziatische deel zich onder parasols voortbeweegt. Straatverkopers bestoken de toeristen met flesjes water, waaiers, parasolletjes en selfiesticks en om de honderd meter struikel je over een bedelaar of bedelares, die zich in een onmogelijke houding op de grond heeft geworpen, in een poging tot overleving een bekertje omhoog houdend, waar de meelevende voorbijganger zijn muntjes in kan gooien.

We schaduwhoppen van het Colosseum naar een terrasje voor een korte lunch, waarna we de weg vervolgen naar het Pantheon, dat ook vanuit de koele binnenkant te bezichtigen is. Deze kans laten we ons niet ontnemen. Naast de beelden en schilderijen aan de wand valt vooral de ronde koepel op, die als een overtuigende imitatiezon de binnenzijde van het pand verlicht. Hoewel de gevel bestaat uit een aantal strakke, metershoge pilaren, is het gebouw van binnen verrassend rond.

f53fbb1d97eea5033f37fcac10279991_medium.

Slenterend door de meest schaduwrijke straatjes van Rome, komen we bij een fonteintje, dat niet de naam Trevi draagt, maar wel het heerlijkste koele water. Rondom de fontein doet iedereen zich tegoed aan het ijskoude, heldere water, een oase in de woestijn. Petjes worden natgemaakt en ter verkoeling op het sissende hoofd geplaatst, sommige hoofden verdwijnen volledig in het koele water en komen kletsnat weer boven. Er wordt gespetterd en gelachen. Hier wil ik blijven, maar natuurlijk doen we dat niet. We zijn immers hardcore toeristen.

365bb6fa148c186ce0c574562a92dea6_medium.

Enigszins opgefrist trekken we weer Rome in en belanden bij de Trevi fontein. Eigenlijk wisten we het al; de Trevi wordt gerestaureerd. Toch was het een teleurstelling toen we de afgeschermde en deels in plastic gehulde beroemde fontein zagen. En geen druppel water te bekennen. Op dat moment was de Trevi fontein misschien wel het droogste deel van Rome. Na deze afknapper besloten we alleen nog even een bezoek te brengen aan de Spaanse trappen. Zodra we de fontein ontdekten aan de voeten van de beroemde trappen roffelden onze voeten in een halsbrekend tempo langs de treden om zo snel mogelijk de fontein te bereiken, de laatste oase voordat we de reis terug naar de camping aanvingen.

3d31c36499c134181594cd1c4c0970d4_medium.

De metro zat wel vol, dachten we, opeengepakt als sardientjes in een blikje, maar tot onze verbazing bleven de mensen op het perron niet beleefd staan wachten op de volgende metro, maar namen de reizigers, met name Italianen, een flinke aanloop en doken de opeengepakte menigte in. En wonder boven wonder bleek er toen toch plaats te zijn voor een kleine door transpiratie glibberige Italiaan. Snel even een mental note gemaakt voor de keren dat ik in Nederland poog om met een overvolle trein mee te rijden. Niet denken dat er geen ruimte meer is, maar gewoon op de massa inspringen en je zult zien dat er dan toch plek is. Zo doe je dat! When in Rome, do as the Romans do. Zou het ook werken in Nederland? In gedachten zie ik de onverbiddelijke Nederlandse ruggen, die ontmoedigend in de deuropening van de trein staan. Misschien toch eens proberen.

De terugtocht was niet minder warm en zweterig dan de rest van de dag, maar verliep toch soepeler, waarschijnlijk door de gedachte aan het koele zwemwater later op de camping. Vakantie!

Foto's door Nonnie

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

Reacties (31) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ppfff, het zal wel erg warm geweest zijn.
Ik was ooit in Rome, maar heel kort.

Het staat nog op het verlanglijstje om Rome eens te bezoeken, maar dan liefst niet in de zomermaanden.
Rome is vast geweldig in het voorjaar.
Of eventueel in het najaar.
Aanrader!
Pffff, ik krijg het al warm als ik je verslag lees! Dapper hoor, om toch bij je zwembad vandaan te komen voor een hot cultuurshot :)
We zouden het onszelf nooit hebben vergeven als we domweg voor het zwembad hadden gekozen. Achteraf ben ik blij dat we toch naar Rome zijn geweest. Sterker nog, we zijn in die week dat we op die camping stonden zelfs drie keer naar Rome geweest.
Heerlijk geschreven...
'Petjes worden natgemaakt en ter verkoeling op het sissende hoofd geplaatst,': ik zie het zo voor me haha

Wij zijn een reis naar Barcelona aan het plannen... om de zweterige toestanden te vermijden gaan we niet in de zomer. In de winter wil ik ook niet gaan. Dan wordt het dus naar alle waarschijnlijkheid volgende lente. Heb ik ondertussen tijd om ons fonds verder aan te vullen en iets om naar uit te kijken.
Nonnie tegen ----
1
Barcelona in de lente klinkt als een uitstekend idee.
Wat heerlijk om dit in het vooruitzicht te hebben.
Oh heerlijk Nonnie verslag. Ooit alleen op doorreis geweest in een te warme periode. Wil nog steeds terug maar dan wel in een wat koelere periode. Als je er nog bent veel plezier nog!
Dan moet je echt een keer terug. Als je eenmaal van deze stad geproefd hebt...

En helaas nee, ik ben alweer thuis. Zelfs alweer bijna twee weken aan het werk. Vakantie, wat was dat ook alweer? Door er over te schrijven probeer ik dat vakantiegevoel nog even vast te houden.
Ik ga ook zeker een keer terug!

Dat doe je goed, neem aan dat je foto's ook wel zullen meehelpen aan het vasthouden van dat gevoel. Sterkte dan maar :-))
Foto's helpen zeker. En ach, ik heb het hier ook niet zo beroerd, hoor.

En als je gaat, nog één welgemeend advies: when in Rome...
Leuk verhaal Nonnie. Straks lekker naar de Via Veneto om in een van die fantastisch lekkere restaurants te gaan dineren.
Zo'n dinertje in de Via Veneto helpt je wel snel door je vakantiegeld heen. Toevallig hadden we op weg naar Villa Borghese een kopje koffie gedronken in deze straat. Pffff.

Rome is overigens sowieso geen goedkope stad.
Lieve mensen, naar Rome ga je ook niet midden in de zomer.
Daar ga je in het voorjaar naar toe (april) of in het najaar (oktober). Er zijn dan ook veel minder toeristen, behalve natuurlijk met Pasen.

Het is inderdaad een prachtige stad, maar je moet wel op zakkenrollers letten. Vooral op die schoffies van een jaar of 12-13, die lopen harder dan jij.
Over jatten gesproken: ik heb nog steeds een bijna kaal geplukte lauriertak van het Forum Romanum aan de keukenmuur hangen, voor in de osso buco. Het wordt tijd dat er eens een nieuwe komt, maar misschien zijn de laurierbomen daar inmiddels zo hoog dat ik niet meer bij de takken kan?
Mooi verhaal, Nonnie.
Natuurlijk is het handiger om in het voor- of najaar te gaan, maar we waren er nou eenmaal midden in de zomer, dus de keuze was smelten in deze prachtige stad of met de beentjes in het zwembad bengelen.

Oh ja, ze zijn in Rome nog steeds op zoek naar een lauriertak, die bij het Forum Romanum hing. Weet jij daar misschien iets van?
Dat was mijn wraak, na bij het ontbijt opgelicht te zijn door een ober die (zo bleek even later) de bij het ontbijt inbegrepen kan koffie + melk nog eens extra berekend en die ik dus dubbel betaald had. De onverlaat was op dat moment nergens meer te zien en het overige personeel was ineens oostindisch doof. En zo goed is mijn Italiaans nu ook weer niet.
Daartegenover staat dan dat ik, vrolijk zwaaiend met mijn gebietste lauriertak, half Rome doorgewandeld ben zonder een slecht geweten te hebben. Voor wat hoort wat ;) - mijn manier van 'getting even'.
Bij tijd en wijle ben ik een beetje snobistisch: het is gewoon leuk om je gasten te vertellen dat het laurierblad uit de Osso Buco éçht van het Forum Romanum komt.
...van een nakomeling van de laurierboom waaruit de lauwerkrans van Caesar werd gefabriceerd. Dan is het verhaal écht aangedikt. ;-)
Wat dacht je??? Hahaha.
Leuk toeristisch verslag.
Lang geleden dat ik in Rome was, maar ik kom ook niet vaak in Europa.

Mbt de warmte: 35 graden vind ik wel meevallen, maar wij zijn warmte gewend.

Wel zie ik veel toeristen en ook Nederlandse stagiaires lopen puffen en zweten. Behalve niet gewend zijn aan de temperaturen, spelen volgens mij ook de volgende factoren een rol:
Mensen, afkomstig uit koudere gebieden
- gaan veelal de deur uit op het heetst van de dag, ipv in de vroege ochtend of na 16.00 u.
- letten er niet op aan de schaduwkant van de straat te gaan lopen (die fout hebben jullie zo te lezen niet gemaakt: bravo!)
-zetten geen zonnehoed op, hooguit een petje.
- menen dat ze minder last van de warmte zullen hebben, als ze gekleed gaan in short&topje/korte broek&mouwloos shirt. Sterker nog: sommigen uiten luidkeels hun verbazing over de kleding die wij locals dragen
Je hebt helemaal gelijk, wij Nederlanders zijn totaal niet ingesteld op deze temperaturen.

Ook voor mij was het lang geleden dat ik in Rome was geweest, ca 25 jaar, maar ik had destijds wel een muntje in de Trevi fontein gegooid, dus toen wist ik al dat ik zou terugkeren. ; )