Stomme uitspraken over verlies

Door gepubliceerd op Wednesday 05 August 11:02

Stomme uitspraken over verlies

Verdriet is een persoonlijk proces en stomme uitspraken doen wat betreft verdriet kan je beter achterweg laten. Ik zal een voorbeeld geven. Toen mijn vader overleed zie mijn ex-man dat mijn moeder zo een andere partner kon vinden, ze was mooi enzovoort. Ik sloeg hem in het gezicht omdat dat juist een domme uitspraak is van iemand die niet wet wat empathie is. De een rouwt in ergere mate dan de andere maar als je niet weet wat je moet zeggen dan hou je mond.

Wat we nodig hebben is mededogen. Mensen willen helpen dat begrijp ik en ze willen ons beer laten voelen en veel mensen voelen zich ongemakkelijk wat verdriet betreft.  Je hoort dan uitspraken van, ze zijn op een betere plek, ze lijden geen pijn meer, het is beter zo of het zal allemaal goed komen.

Echt waar vraag ik mij dan af? Als je een dierbar verliest komt het dan goed? Verdriet is niet een wond die zal genezen je kan wel helen maar nooit vergeten. Verdriet is ook geen ziekte, zoals verkoudheid of griep. Verdriet blijft altijd bij jou, want je hield van de overledene. Je zal uiteindelijk hun liefde onthouden dus ook je verdriet. Verdriet maakt deel uit van mensenlevens of je dat nu leuk vindt of niet.

Om een of andere reden denken mensen dat er en bepaalde tijd aan verdriet verbonden is. Niemand kan jou zeggen hoe lang jij er over moet doe om te helen. Je moet verder zeggen ze dan, Waarom? Misschien voelen wij op een dag wel dat alles onrealistisch is, een week is te kort en een jaar is te lang. Wie bepaald dat?  Indien je echtgenoot overlijdt, waarvan je dacht dat je voor altijd samen zou zijn tot je oud was, hoe lang mag je dan rouwen?

De eerste zes maanden verkeer je in een shock, in ongeloof, in depressie en wanhoop. Het tweede haf jaar ben je gevoelloos, onverschillig, inclusief ten opzichte van jezelf. Je gaat weer langzaam weer genieten van kleine dingen van het leven, je gaat de warmte van de zon weer voelen en het eten smaakt ook beter, Dat zijn de dingen die jouw trosten in jouw pijn.

Je hebt vaak geen energie om iets te doen, je gaat in het tweede jaar terug naar momenten van weleer, je zal huilen en boos worden en alles koesteren wat van de overledenen is. In het derde jaar  ga je jouw leven weer gewoon opbouwen en elke herinnering brengt een traan teweeg.

We Denen vaak dat iemand alleen sterft als ze oud zijn maar ook een kind kan zo maar uit dit aardse leven weggerukt worden. De dood is altijd traumatisch, een tragedie, het weghalen van dierbaren waarvan wij houden die centraal stonden in ons leven. We praten in de samenleving niet vaak over de dood dus daarom weten wij ook vaak niet wat wij moeten zeggen. Je stuurt een kaart en dan voor de rest zwijgen mensen. Mensen houden niet van tranen, verdriet, sterke emoties, maar emotie zij juist goed zolang als wij nog leven. Verdriet hoort ook bij ons leven.

Woorden niet juist uitgesproken, woorden niet over  nagedacht, kunnen beter niet worden uitgesproken. Waar mensen behoefte aan hebben als zij rouwen is aanwezigheid en een luisterend oor.

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.