SCOOTMOBIEL (Uit de dossiers van onderzoeksbureau Paco Painter)

Door PACO gepubliceerd op Monday 03 August 13:31

Achter Mijn bureau zittend staar ik naar de televisie en zie een dictator van een straatarm landje een gebouw binnengaan waar vredesbesprekingen plaatsvinden. Hij heeft een pak aan dat ons lokaal dweilorkest ook altijd draagt bij optredens op Koninginnedag. Veel goud en glimmer. De man komt mij bekend voor. Volgens mij loopt hij alle vredesbesprekingen af in de hoop dat er verse koffie en luxe broodjes geserveerd worden.

Ik word afgeleid door een hels kabaal buiten. Een scootmobiel raast de stoep voor mijn bureau op. Iets met een helm op, stapt af en even later gaat de deur open. Mijn medewerker meneer Froc. Hij begint onmiddellijk te zeiken over al die mensen die hem zo vreemd aankijken als hij op zijn scootmobiel voorbij rijdt. ’Waarom vinden mensen het raar dat ik op een scootmobiel rijd?,’ vraagt hij zijn helm neerleggend.

‘Eh..nou, meneer Froc,’ begin ik voorzichtig ‘Wellicht dat uw helm en lederen motorjack een heel ander effect op die mensen gehad zou hebben als u op iets anders gereden had dan op een scootmobiel. Zou dat kunnen, denk je?’
‘Wat een bullshit,’ zeikt hij door.’En dan nog wat; ik hoorde van een vriend van mij dat UW compagnon, de vrijeradicaal Ab, in de kroeg staat te vertellen dat mijn moeder mij vroeger voor wees achter heeft gelaten omdat ze het arm had.’
‘Nou, dat klopt toch ook?’
‘Ja ,maar Ab vertelt erbij dat de eigenlijke reden was dat, ik citeer: “Froc toen al een enorme lul was.”

Met tact probeer ik de hevig overstuur zijnde meneer Froc te kalmeren maar dat is onbegonnen werk. Hij gaat nu helemaal los. Laat alles lopen.:
‘En dan nòg wat over Ab,ja!!! Gister heb ik zes uur lang allerlei tussendoor klusjes voor hem weggewerkt en dan komt menèèr Ab mij even vertellen dat ik beter moet leren prioriteiten te stellen.’
Meneer Froc ontploft bijna wat op zichzelf best wel een komisch tafereel oplevert.

Wij worden in onze brede maatschappelijke discussie gestoord door een binnensstommelende Ab.
‘Ha, die Ab’, begroet ik hem. ‘We hadden het net over jou. Meneer Froc hier zat net te mijmeren over het feit dat hij zich zo eenzaam voelt als jij niet op kantoor bent.’
Er beginnen nu allerlei aders te kloppen op meneer Froc’s hoofd.
‘Ik voel mij Godverdomme helemaal niet eenzaam,’ schreeuwt hij woedend. En al helemaal niet als die Gorilla daar een tijdje opgerot is.’
‘Nou,’zegt Ab terwijl hij een mok koffie inschenkt en daar de halve suikerbus in giet; ‘je beweert nu wel dat je niet eenzaam bent maar geef toe; je kijkt wèl elke donderdag reikhalzend uit naar de wekelijkse reclamefolders en..’

Er vliegt iets door de kamer en ik besluit dat het tijd is voor een vroege lunch.
Een vroege vloeibare lunch….

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.