Buurvrouw en Buurvrouw tuinklusss

Door Cchristel gepubliceerd op Friday 31 July 21:13

Buurvrouw en buurvrouw bekijken met een vrouw van de stadsvrijwilligersorganisatie de mogelijkheid tot maaiwerk via hun klussendienst. Buurvrouw heeft een heel grote tuin en een schuine afloop naar het water, naast haar huis gelegen. Dit deel is geheel voorzien van gras waarvan de grond eigenlijk zo verzadigd is dat er nauwelijks iets anders zou kunnen groeien tenzij er een hele nieuwe grondlaag komt. Een onbetaalbaar verhaal.

Het gevaar zit m erin dat buurvrouw met grasmaaier en al de plomp in valt. Hetgeen meer dan één keer is overkomen. Arm buurvrouwtje. Mensje is de jongste ook niet meer. Het is bovendien een behoorlijke oppervlakte dat daar gemaaid wordt.

Buurvrouwtjes wensen gaan verder dan maandelijks grasmaaien alleen: zij wenst het -inmiddels eigenlijk bosjes- onkruid tussen de stenen vandaan en worteldoek eronder. Een rondgang met de ogen doet beseffen dat er een behoorlijke partij aan tegels in deze tuin ligt! “We moeten allemaal keuzes maken,” zegt mevrouw de vrijwilligster. “Behalve de kluswerkzaamheden dient u een enorme hoeveelheid zand te kopen, er dient worteldoek te worden aangeschaft. Dat zijn allemaal bijkomende kosten, zand dient bezorgd te worden, nog meer kosten. Ik begrijp dat u dat wilt, maar we kunnen onmogelijk bij iedereen haar tuin naar wens komen maken. Dat zijn echt kosten die op uw eigen bordje komen.”

Eigenlijk kan ze het niet meer.

Het is ook zo een enorme kluif. Ze houdt alleen zo van haar tuin. Ze zou er niet weg willen. Het allerliefst laat ze haar stenen allemaal opnieuw leggen, wil ze er worteldoek onder, het allermooist is als al het gras eruit kan, een goede grondbodem kan komen en alles bezaaien met prachtige bloemzaden, waarvan buurvrouw zoveel houdt dat ze zelfs twee kinderen gebroken handjes verwensten omdat zij haar bloemen braken.  

Buurvrouw toch! 

a484ca6363244d295a1b709df9bb1338_medium.

De mevrouw van de vrijwilligersorganisatie, een heerlijk getinte dame die na dertig dienstjaren elders de zak kreeg en dit vrijwillig geheel naar haar zin doet, legt uit dat hetgeen buurvrouw wenst een onmogelijke opgave is: “Persoonlijk begrijp ik dat u hier niet weg wilt, zakelijk beschouwd dient u ook keuzes te heroverwegen, u heeft me nogal niet een tuin!”

Ze noemt een straat waar seniorenwoningen staan met een veel kleinere tuin. Er zouden relatief veel seniorenwoningen in het aanbod zitten dus mevrouw zou bij wijze van nog kunnen kiezen ook. Ze begreep ook wel dat ze daarop niet zat te wachten maar "U kunt ook niet blijven maaien, dat is nogal niet een onkostenpost als u financieel zo krap zit. Er zal toch iets anders moeten gebeuren." Buurvrouw antwoordt wensen; er kan een hele laag in de vorm van een taartpunt van het gehele schuine grasstuk worden verwijderd, daar kan een pad komen en dat kan aan de kant naar het water toe één bloemenstrook worden en de andere kant op naar boven is dan ook wel wat te bedenken. Met heel veel takken en stenen zou het gras mogelijk ook te bedenken zijn waardoor er op die takken nieuwe creaties denkbaar zijn, alsdan is ook grond benodigd. Grond grond grond, spierballen, hulp, kruiwagens en meer....

 

Buurvrouw vindt de fantasierijke plannen te mooi klinken en kan alleen al daarom geen plekje in haar denken hebben. Het ontbreekt simpelweg aan mogelijkheden. Ze schijnt het ermee te moeten doen. “We kunnen onmogelijk bij alle mensen gaan tuinieren, dan zou u eens een hoveniersbedrijf moeten inhuren en eens kijken wat dat kost. Wat niet meer gaat, gaat niet meer, dat vraagt ook om aanpassingen. Sinds we meer bekendheid hebben is er veel meer vraag, die kunnen we onmogelijk allemaal beantwoorden.”

In ieder geval was buurvrouwtje wel een beetje in shock. Ze woont hier fijn, ze wil niet weg, daar heeft ze nooit over nagedacht. Dat zit op geen manier in haar systeem. Buurvrouw legt uit dat ze later pas erachter kwam wat voor een geweldige tuin er achter dit huis schuil ging, na haar hartoperatie was ze vooral dankbaar voor deze benedenwoning. Buurvrouw is kritisch op haar tuin en zij wenst haar in nauwkeurige staat. Ze kan het dan ook niet nalaten om de tuinklussen op haar te nemen die lichamelijk eigenlijk te zwaar zijn. Buurvrouw helpt buurvrouw wel eens maar het is allemaal te weinig. Of er geld aanwezig is voor de onkostenvergoeding van de maaidienst (a 7,50 per keer)  is evenzo eigenlijk geen vraag, buurvrouw heeft geen 'extra' geld. Buurvrouw is blij de lasten te kunnen betalen, over boodschappen zwijgen we mogelijk zelfs maar beter.

Mevrouw gaat overleggen of de klussendienst überhaupt een klus als deze veiligheidshalve wel zouden kunnen accepteren. Buurvrouw en mevrouw spreken af dat ze elkaar maandag bellen want dinsdag ligt ze te genieten in de sauna. Dubbel zweten met de komende hitte. Buurvrouw en buurvrouw gaan informeren bij de woningbouwvereniging en bij het wijkteam om te bezien of daarbinnen iets mogelijk is. Veiligheid is ook voor buurvrouw een essentieel gegeven. Buurvrouw beweegt juist zo graag in haar tuin.

Een paar uur later treffen buurvrouw en buurvrouw elkaar opnieuw voor de deur. “Ik ga zo het gras maaien.” “Huh?” “Ja, dat andere stukje. Ik zit er op afstand zo naar te kijken en dan zit ik zo en dan kijk ik zo..”, haar wenkbrauwen fronsen mee en haar rimpel ertussen wordt duidelijk zichtbaar. “Buurvrouw, u hoeft niet zo laag bij de grond te kijken, als u wat hoger kijkt, vallen uw ogen op andere dingen, veel leuker  dan naar dat te hoge gras staren."  Een plan schiet te binnen: "We kunnen foto’s ophangen aan uw muur, dan gaat u daarnaar kijken.” Buurvrouw heeft rap haar antwoordt bij de hand: “Van blote mannen zeker?”                                                       “Nou, als dat voldoende afleidt, dan blote mannen, ik kan er wel een paar van internet plukken en uitprinten. U kunt ook kiezen voor een pak melk, een pak suiker, een foto van de kat, het maakt mij niet uit.”

Heel even is buurvrouw stil.                                                                                                        

“Dan krijg ik het hartstikke druk in mijn tuin met vrouwen.”    

Ze lacht: “Die komen allemaal blote mannen kijken!”                                                          

“Dat is mooi, dan kunt u ze gelijk vragen het gras te maaien.”                            

 

©hristel 7/15

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heerlijk geschreven verhaal en het einde is zo verfrissend met a die blote mannen.............................inderdaad ....dan kunnen ze ook wel even grasmaaien. Staat bij mijn favorieten:-)
dank je wel ,))
Leuk artikel: ik kon ze gewoon voor me zien, die buurvrouwen en de vrijwilligster. En die dames die blote mannen komen kijken:)
Gaaf, dank je wel, mooi compliment :)