De staat Palestina uitgeroepen 14 mei 2048

Door Binjamin Heyl gepubliceerd op Friday 31 July 17:08

Toen ik de novelle: De Staat Palestina uitgeroepen 14 mei 2048, zag liggen voelde ik me erg tot deze titel aangetrokken. Dus precies 100 jaar na de oprichting van de staat Israel zou de staat Palestina opgericht worden. De novelle was geschreven door een joodse man en een moslim man. Binjamin Shalom en Mohammed Salaam. Ik las het met genot . Ik heb zelf in Isael gewoond en kon me voorstllen hoe zij tegen elkaar tekeer gingen wanneer hun gesprek kwam op het Israelisch-Palestijns conflict.                Ik vond het geen leerzaam boekje  in de zin van geinformeerd worden, maar het sprak me sterk aan vanwege de gevoelens die bij beide personen naar boven dreven en het hen lukte elkaar vast te houden en na de nodige ruzies zij leerden eerst eens na de ander te luisteren en niet meteen beginnen met schreeuwen.                                 Dat de omgeving not amused was over deze vriendschap verbaastde me niet, want beide kampen zijn erg goed om de ander, hoe zal ik het zeggen, niet bepaald vriendelijk af te schilderen.                                                                                                      Wat me erg op viel was het feit dat zij sterk de rol en de invloed van de godsdienst benadrukken, zowel het jodendom, christendom en de islam. Hoewel ik dit zeker herken, want de invloed van deze drie godsdiensten in het Middenoosten is gewoon groot, groter dan wij westerlingen voor mogelijk houden, verbaasde het me toch.         En ik ben het dan ook met hun stelling eens dat deze godsdiensten vrede kunnen brengen en niet de politiek. Dit betekent niet dat de politiek geen rol van betekenis heeft, integendeel. Wanneer echter de drie genoemde godsdiensten gezamenlijk een vredesplan zouden maken en daarover preken en lobbyen, komt die er, of de politiek het wel of niet wil.                                                                                                               Scherp gezegd  de drie godsdiensten willen gewoon geen vrede. Anders gezegd zij willen hun vrede opleggen en ze geloven heilig dat de joodse vrede, dan wel de christelijke, of de islamitische vrede zal komen dankzij de zegen van de Eeuwige, God, dan wel Allah.  Geloof maar dat de moordenaar van president Sadat en de moordenaar van premier Rabin een goed leven hebben in de gevangenis en zij door religieuze leiders op handen gedragen worden omdat zij de wil van de Eeuwige dan wel Allah gedaan hebben.  Dat geldt eveneens die man die zes mensen heeft neergestoken op de gaypride in Jeruzalem.                                                                         Het is natuurlijk prachtig dat wij vinden dat een en ander weerzinwekkend en achterlijk is, maar dat betekent nog niet dat deze achterlijke wezens geen grote invloed hebben.                                                                                                                        Het betekent eveneens dat wij nog steeds de denkfout maken dat wij westerlingen weten hoe de wereld in elkaar zit  en ingericht dient te worden zoals wij dat zien. Een van de geweldige resultaten is Irak. Even oorlogje spelen en dan zouden wij wel even daar de beschaving gaan brengen. 

Israel wordt door velen beschouwd als het heilige land, en zelfs het Heilige Land. Waarop dat gebaseerd wordt  is mij en de auteurs van de novelle niet duidelijk. Zal wel te maken met gebeurtenissen in een ver verleden. Wanneer we vandaag zien hoe joden onderling met elkaar knokken, christenen en moslims voelt dat niet echt als heilig aan, of ik moet een vreemde definitie hanteren. Het geknok tussen joden, christenen en moslims roept ook al geen gevoelens van heiligheid op. Ik heb eens ooit een artikel geschreven na een bezoek aan Israel, met als titel: Het onheilige land. Dat was niet aan dovemansoren gericht en de meeste reacties waren niet complimenteus bedoelt.  

De beide auteurs zien als mogelijkheid om tot vrede te komen, dat joodse, christelijke en islamitische religieuze leiders een gebed maken die zij bijvoorbeeld elke maand uitspreken in synagoge, kerk en moskee. Toen ik dit las, dacht iki even zijn de heren die dat doen dn niet levesmoe.

Ik heb genoten van deze novelle en geloof dat wanneer religieuze leiders en anderen de inhoud tot zich zouden laten doordringen zij wel eens zouden kunnen gaan denken dat hun weg naar vrede een zinloze weg is die alleen maar bloed en ellende eist zonder dat de vrede ook maar een stapje dichter bij komt. Wie weet heb ik iets wakker gemaakt bij u. De novelle is uitgegeven door uitgeverij Gopher www.gopher.nl in 2009 en nog steeds actueel. 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik sluit mij bij Lucifall aan.
Klasse artikel en eye opener!