Geert en mijn Marokkaanse vriendinnen.

Door Binjamin Heyl gepubliceerd op Thursday 30 July 11:56

De aanleiding van dit artikel is dat Geert een zeer grote invloed, zo niet alles bepalende invloed heeft op mijn leven. Ik heb een vreemde verhouding tot hem. Soms haat ik hem en soms zou ik hem willen uitroepen tot mijn heer en verlosser. Ik ben erg op hem gesteld omdat hij zo dol is op ons joden. Dat vind ik geweldig. Dat geeft mij reden om in Nederland te blijven wonen. Momenteel staan allerlei joodse instellingen onder verscherpt poilitie toezicht. En persoonlijk vind ik erg jammer dat wanneer ik naar sjoel ga dat Geert niet als bewaker fungeert want dan weet je zeker dat er niets zal gebeuren.  Ik ben een beetje schizofreen want ik ben ook enerzijds dol op Marokkanen en anderzijds vind ik het allemaal tuig van de bovenste richel. Dus op het moment dat ik dol ben op Geert beschouw ik Marokkanen als tuig van de bovenste richel en op het moment dat ik Geert haat zou ik alle Marokkanen willen knuffelen. Het is een doorlopende strijd en put mij soms totaal uit. Wanneer ik uitgeput dreig te raken beginnen de buren zich met mij te bemoeien en komen aanzetten met fruit en een pannetjes soep. Ik ben niet al te streng in de leer en eet ook niet koosjere soep, mits vegetarisch. Ik eet alleen vegetarisch. Mijn jiddische memme vindt dat vreemd, maar respecteert mijn opvatting. Ook mijn Marokkaanse buren, echt schatten van mensen, je kunt je geen betere buren wensen, dus ik snap niets van Wilders, komen met soep aanzetten en respecteren mij dat ik ook geen hallal vlees belief. Als ik hun kinderen aan zie komen met een pannetje soep en wat fruit voel ik me soms echt heel erg schuldig over hetgeen ik soms, misschien wel vaak, over Marokkanen denk.    

Het begon al met de vraag, wel of geen voddentax en of je de Koran nu wel of niet tot Donald Duckdikte moest verscheuren. Ik vond dat Geert zijn standpunten zo echt mannelijk verdedigde en het zo duidelijk, zonder moeilijke woorden een en ander kon uitleggen dat zelfs de lezers van de wakkere krant hem konden volgen.  

Op mijn werk kreeg ik knallende ruzie met een collega die een hoofddoek droeg. Ik maakte de opmerking, heel ontactisch, wel een hoofddoek, maar belasting betalen ho maar. Zij, mijn ex, verweet mij dat ik een achterlijke jood ben en dat mijn moeder haar hoofd ook bedekte en ook geen belasting betaalde. Ik schreeuwde tegen haar dat ze mijn moeder er buiten moest laten. En vertelde dat een joodse hoofdbedekking heel iets anders is dan een islamitische. Ik kreeg niet de kans om het uit te leggen omdat ik plots een vuist in mij oog voelde. Mijn collega's lagen blauw van het lachen en vervolgens kreeg ik een week later van personeelszaken een laatste waarschuwing. Bij herhaling zou op staande voet ontslag volgen.  Ik wendde mij tot Geert met de klacht dat ik gediscrimineerd werd vanwege mijn jood zijn en moslima's voor getrokken worden. Geert heeft enorm voor mij gestreden maar moest bakzeil halen. Wat een invoelingsvermogen heeft die Geert en wat straalt die man een warmte uit. Zeldzaam. Je ziet overal waar hij optreedt in de Kamer of daar buiten, zijn empathie en warmte mensen vertederen en verwarmen. Mensen veranderen in aanwezigheid van Geert,  worden zichtbaar warmer en empatischer naar elkaar toe. In debatten in de Tweede Kamer is dat voelbaar en merkbaar wanneer je als toeschouwer op de tribune zit. Dat niet hgeel Nederland op het gestemd heeft is voor mij dan ook werkelijk onbegrijpelijk. Voor ik het vergeet, ik kreeg van Geert het Wilders ere kruis vanwege het feit dat ik me werkelijk fantastisch verdedigd had en stelling genomen tegen de islamisering van het ziekenhuis waar ik werkzaam was.  

Mijn tweede vriendin, inmiddels ook m'n ex, was ook een Marokkaanse. Iedereen die ons samen zag was ervan overttuigd dat wij voor elkaar geschapen waren.  Maar Geert greep in. Hij had het over meer of minder Marokkanen, waar mijn lief zich hevig over op wond. Ik probeerde haar te troosten dat oom Geert alleen bedoelde heel slechte Marokkanen. Dat oom Geert juist dol is op brave geassimileerde Marokkanen (net als vele Nederlanders weet Geert het verschil niet tussen integreren en assimileren. Wanneer hij het heeft over integreren bedoelt hij assimileren).           Maar, zei ze lelijke, en slechte joden mogen toch ook gewoon hier blijven. Ik werd vreselijk boos en zei er zijn geen lelijke en slechte joden want in Nederland werden tussen 1940 en 1945 alle slechte en lelijke joden weg gehaald. En een jood is een Nederlander en geen islamitische Marokkaan. Ze begon nog te beweren dat Marokkanen met een Nederlands paspoort Nederlanders zijn net als joden met een Nederlands paspoort. Ik weet niet wat er gebeurde. Vaag herinner ik mij dat van het ene woord het andere kwam en dat ik door twee politie agenten mijn eigen huis werd uitgesleurd (in wat voor land wonen we in vredesnaam) en mijn ex in een ziekenhuis was opgenomen met een lichte hersenschudding. Mijn christelijke vrienden hadden me al gewaarschuwd: twee geloven op een kussen daar ligt de duivel tussen. 

Mijn derde ex, ook een Marokkaanse heeft me gebeten in een orgaan waar ik liever niet over spreek. Zij vond dat ik wat meer zou moeten weten van de Koran. Ik had gelukkig twee ijzersterke argumenten op zak. Dat het verboden was van oom Geert die mij de opdracht, en eigenlijk alle Nederlanders, incluis moslim, gaf dat we massaal de Koran dienden te verscheuren tot Donald Duckdikte. En sinds kort heeft Geert als een groot Korangeleerde en tevens groot Mein Kampf geleerde bepaald dat de Koran en Mein Kampf gelijksoortige boeken zijn. Nu heb ik, zij het jaren geleden, Mein Kampf gelezen dus hoezo zou ik nu dan ineens de Koran moeten gaan lezen terwijl ik die eigenlijk al lang gelezen heb. Het was warm een ik had me ontbloot  en was totaal in natura. Het werd warmer en warmer door de woordenstrijd die ontstond door mijn stelling dat ik Mein Kampf had gelezen, dus ook de Koran. Het slot was dat ze in een bepaald orgaan beet en zo hard dat ik vier weken niet kon doen wat ik graag zou willen doen. Zij rende vervolgens het huis uit en in plaats van dat ik haar haar lief was, was ik toen ineens het vuilste tuig van de richel. Ik kon niet antwoorden daar ik naar mijn orgaan greep en oooh en aaah geluiden ten gehore bracht, meer zat er niet in.

Mijn vierde ex, u raadt het al, een Marokkaanse maakte het al na een dag uit toen ik begon over oom Geert en zij mij dwong tot een keuze voor haar of voor de rascist Wilders. Ik smeekte haar om uitstel, smeekte haar om een dag in meditatie te gaan en gebed om zo tot een juiste beslissing te komen. Ze liep weg zonder mij nog een blik waardig te keuren. 

Mensen, ik ben weer smoor verliefd. Jawel, op een Marokkaanse  en heb me voorgenomen om mijn relatie met oom Geert geheim te houden en natuurlijk weet oom Geert, ook wel Geert de arier genoemd, niet dat ik op echte moslima's val . Bang dat hij dan het Wilders kruis terug wil hebben en ik voor het slapen gaan niet eerbiedig zijn kruis kan kussen.    

Ik denk wel ernstig na over de uitspraak meer of minder Marokkanen. Momenteel denk ik aan minder Marokkaanse mannen en meer Marokkaanse vrouwen en ben ik er voorstander van dat een echte man zoals ik, en mijn echte mannelijke Nederlanders en Medelanders   eigenlijk recht zouden moeten hebben op vier Marokkaanse vrouwen. Kijk en dat valt me nu vies tegen van Geert dat hij daar niets in ziet en dit is denk ik de diepste reden  dat ik die man soms wel kan schieten.

Ik roep uw hulp in om mij te  bevrijden van het Wilderssyndroom, een onbehandelbare psychsiche aandoening die ook nog niet erkend is als een psychische aandoening hoewel er duizenden en nog eens duizenden Nederlanders aan deze ziekte lijden. 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk een nieuwe schrijver die een beetje controversie niet schuwt. Ik ga je volgen!!
ja humor, al die tenten en tafellakens kunnen ze beter thuis laten, deze mode staat ook niet in de koran, is geschoold op traditie.
Heerlijke humor!
Applaus en een diepe buiging.