Omi's huis

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Thursday 30 July 11:40

‘Omaaaaa!’ Christiaan staat bij me in de slaapkamer en wijst beschuldigend naar de muur  ‘mag dat wel oma?’

‘Wat bedoel je?’ vraag ik.

‘Die zijn van omi’s huis’

‘Eh, jaha’ zeg ik aarzelend.

‘Mag dat wel van omi’s huis, oma?’

‘Ja hoor denk ik wel, je weet toch nog wel dat we omi’s kamer leeg gemaakt hebben?’

Hij knikt en staart nog steeds naar de twee schilderijen van omi, die wij in de slaapkamer gehangen hebben. Zo lang als ik me kan herinneren hadden mijn ouders die schilderijen in hun kamer hangen. Omi was  er zo aan gehecht dat ze zelfs mee gingen naar haar kamer in de zorgvilla, dus ik wilde ze bewaren en ze staan hier mooi.

Even later is  Christiaan aan het spelen in de kamer. Ineens komt hij met een gebreid poppetje aan lopen.

‘Oma, dit is ook van omi’s huis!’

‘Ja hè, dat heeft omi zelf gemaakt. Omi had een heleboel van die poppetjes in haar kamer liggen, weet je nog?’ vraag ik.

‘Ja’ zegt hij kortaf ‘maar dit moet in omi’s huis, niet in jouw huis!’

Ik neem hem op schoot, vastbesloten nog eens uit te leggen dat omi er niet meer is, haar kamer leeg is en we dus best spulletjes van haar in ons huis mogen hebben. Maar voor ik iets kan zeggen zegt hij:

‘Omi is oud hè? Omi is er niet meer.’

‘Zo is het’ beaam ik.

‘Maar omi’s huis dan, is dat ook weg?’

‘Nee, dat is er nog, daar woont nu een andere mevrouw denk ik’

Hij kijkt nog eens naar het poppetje en besluit: ‘dit is van omi’s huis, niet van jouw huis omaaa!’  Hij legt het poppetje weg, kijkt er niet meer naar om en wil er ook niet meer over praten……..

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.