Signature Dish: The Poem Society

Door Candice gepubliceerd op Sunday 26 July 20:38

Signature Dish: The Poem Society

d96c4acba7ef1567daad45ab78421011_medium.

Het was nog vroeg in de avond toen een gemêleerd gezelschap arriveerde in het alom geprezen restaurant Ches Can, waar ze werden ontvangen door de immer stijlvol gekleed gaande gastvrouwe Candice Simonescu.

3bd395ddb39965ea536a1f513db304a2_medium.

'Welkom in mijn nederige restaurant, ik ben nog even bezig. Gaat lekker zitten, drankjes en hapjes staan klaar en ik kom me zo snel mogelijk bij jullie vervoegen.

288a1c6d3c424048bfae92281a2c4661_medium.

'Nou' klonk de norse stem van ,Mijler 'Ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar aan zo'n vrouw zou ik me nooit kunnen binden. Geen stijl of glans, ze maakt geen kans.'

Hij nam een dichtershouding aan, waardoor hij een ieders aandacht kreeg en droeg uit zijn hoofd voor uit eigen werk. Leef in het moment.

'Ach' zei Rose_Love 'Candice is nu eenmaal een raar wezen, waarvan soms wat fraais valt te lezen. Ze zal het wel goed bedoelen, maar had het hier wel wat beter mogen verkoelen.' Om vervolgens ook maar een mooi gedicht uit eigen werk voor te dragen.Als sterren spreken.

De volgende die het woord nam was de speciaal uit Bali overgekomen Nescio'Het hart van Candice valt amper te doorgronden, ze is honderd procent ongebonden. Vele malen ben ik het niet eens met haar denken, maar ze zal nooit iemand bewust krenken.' Hij haalde even adem, want begreep dat hij nu aan de beurt was om uit eigen werk voor te dragen. Hij dacht even na en begon. Euforie in al haar pracht.

Ondertussen hadden ze allemaal wat lekkers ingeschonken en een schoteltje met lekkernijtjes samengesteld waar ze zichtbaar van genoten. Al begrepen ze maar al te goed dat Candice dit echt niet zelf had klaargemaakt. Candice en vishapjes, kaas en meer van dat … nee dat was absoluut uitgesloten. Iedereen keek naar Karazmin enAnerea om te horen wat zij te zeggen hadden over de gastvrouwe. Karazmin keek Anerea aan en nam als eerste het woord. 'Laat Candice lekker haar gang gaan, dan zal ze je nog versteld doen staan. Het is een heel erg vreemd persoon, en verre van doodgewoon.' Meteen keek ze naar haar oudere zus die ietwat verlegen met haar oordeel kwam. 'Ik mag haar wel en ook zoals ze doet, ze brengt vaak een lach op mijn snoet. Ze trekt soms wat fel van leer, maar toch tempert ze dat dan toch ook wel weer.' De beide zusjes keken elkaar even aan en na wat nee-jij-eerst blikken begon Karazmin en droeg haar bijdrage voor. Dolende ziel om meteen daarna Anerea naar voren te duwen, want anders was die er echt niet aan begonnen. Anerea haalde diep adem en begon. StilteDe tijd verstreek en de drank vloeide rijkelijk en nog steeds hadden ze niet allemaal het woord genomen. Maar daar kwam de volgende om zijn mening te geven over Candice. Gildor Inglorious zette zijn biertje neer en dacht nog heel even na over wat hij zou gaan zeggen, maar vond de woorden die hij zocht.'Candice is een bijzonder mens, met maar één echte wens. Ze wil gewoon worden geaccepteerd en heeft ons best veel over haarzelf geleerd.' Hij nam een slok bier en zag alle ogen op hem gericht. Onverschrokken droeg hij voor. Een nieuw levenDe volgende man die opstond was onverwacht toch gekomen. Het was een niet bepaald publiek geheim dat hij en de gastvrouwe niet meer lekker door één deur konden. En dat had niks te maken met hun omvang, enkel met eigenwijsheid van beide kanten. 'Maar' dacht Wasbeer 'Ik ben er nu toch, dus waarom niet. Candice is gewoon een en al leven, die best liefde kan geven. Al is dat niet aan een zorgzame man, nee ze geeft het aan elke vent die ze pakken kan.' Meteen hief hij zijn armen omhoog en droeg voor uit eigen werk. Virtuele vriendschapBerna had het allemaal eens aangehoord en nam als laatste het woord. 'Candice is echt gestoord, en op een heerlijke manier ontspoord. Maar toch weet ze je soms met woorden te raken, ze weet echt wel een gevoelvol gedicht of verhaal te maken.' Ze wachtte geen moment en droeg gelijk haar bijdrage uit eigen werk voor. Mijn tempel heeft mijn ziel.

Allen hoorden hoe de gastvrouwe verscheen en hoe ze zonder een woord te zeggen begon voor te dragen uit eigen werk.

de7561d5b8debd6a8cb24c928db63885_medium.

Verloren licht

Duistere nevelen

Wanneer

Omkijkend naar later

Verkild hart

 

'Prachtige gedichten hebben jullie ons geschonken

daar moet gewoon op worden gedronken

en zoals jullie zijn er op Plazilla nog velen

die mijn hart met poëzie weten te stelen.'

 

Dank jullie allemaal voor al die prachtige gedichten.

8e6a9a346921829eaee84d4ea5c5a0c4_medium.

***Candice***

 

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
het is gewoon heerlijk, zo'n artikel!
En meteen lees ik mooie gedichten die ik ooit gemist heb!!
En dit artikel had ik al verwijderd. Toen het er een ruime week terug of zo stond, kwam er amper een reactie. En toen heb ik het tijdens een poes bui (poes is net woord) verwijderd. Maar gisteravond via Google teruggehaald.
Potverdrie, Candice! Alweer dacht ik 'ik heb dit toch al gezien?!'
Yep ... dit artikel had een poes bui niet overleefd. -))
Had ik gemist. In nors zit snor en het zit wel!
Dank je.
Deze kende ik toch al? Opnieuw geplaatst? Ik voel me wel thuis in dit literaire restaurant. Gesmuld heb ik! ☺☺
Ja ook deze was onlangs een keer gesneuveld in een poes bui. -))
Maar vriendje Google had het nog bewaard.

Daar ben ik blij om.
Die poesbuien van jou, die worden nog eens legendarisch. Al was het alleen maar hier, op onze mooie site. :P
Ja die zijn soms heel erg drastisch. Maar ik krijg me op tijd weer onder controle. -))
En anders hou ik of KKKtje je wel in de smiezen! :P

Miauw! ☻☻