Wat bezielt me?

Door Mijler gepubliceerd op Monday 20 July 23:18

5a68a1b8c7d519b217093fb7bd4bf242_medium.

Wat bezielt me?

 

Wat de ander bezielt is een vraag die regelmatig opkomt als uiting van verbazing, bewondering of mogelijk zelfs jaloezie. Een handeling of ondernemen welke niet zo snel in jou zou opkomen of misschien niet eens mogelijk is om te doen. Je mag dus aannemen dat het in de ogen van de vragensteller iets bijzonders is waarvan hij zich afvraagt wat daarvan de zin is.

 

Zo’n zelfde soort vraag kun je natuurlijk ook aan jezelf stellen als je iets onderneemt waarbij je op zijn minst vragen stelt naar het waarom.

Zo ondernam ik voorbije donderdag voor de elfde keer op rij een jaarlijkse fietstocht, die leidde naar Bergen op Zoom. Vanaf Oeffelt de meest oostelijke plaats naar de meest westelijke plaats in Noord Brabant. Ongeveer 140 km bedraagt deze afstand. Oeffelt is mijn huidige woonplaats en Bergen op Zoom mijn geboorteplaats, waar ik nog verschillende familieleden en bekenden heb wonen, die ik dan in een willekeurige onaangekondigde volgorde bezoek.

 

Woensdagavond zei ik tegen mijn vrouw: “Morgenochtend om 06.00 uur vertrek ik.” Zij weet dat ik de geschikte dagen zoek om deze tocht te maken. Hoe is het weer, de temperatuur en vooral ook de windkracht en richting? Meestal verblijf ik nog een extra dag om de derde dag weer in een ruk terug te peddelen.

 

Vanwege drukke verhuisperikelen had ik weinig afstanden gefietst dit jaar en dit was in de lichamelijke regionen van broeksriem tot schoeisel goed merkbaar. Maar aangezien het slechts zeurende pijntjes waren, keek mijn gevoel naar de liefkozende blauwe hemel, die het ongemak tot acceptabel temperde.

 Al doende plaatste ik mijn vehicle om 16.15 uur tegen de gevel van hotel “De Blauwe Vogel” in Bergen op Zoom. Men had nog een nestje vrij en ik installeerde mij daar gerieflijk. Na een verfrissende douche streek ik horizontaal neer voor een welverdiende en broodnodige recuperatie. In deze gerieflijke toestand wilde ik de aankomst van de dag etappe van de tour de France volgen. Maar, zoals te verwachten, gleed ik als een mak lammetje weg in een vredige sluimerende toestand. Na ongeveer een uur werd ik abrupt uit het dromenland geknuppeld door scheutige kramppijnen in de gebieden van heupen tot tenen. Doorgaans weet ik dit wel door rekking van de betreffende spieren op te lossen, maar nu werd elke poging gevolgd door een kramp in één van de aangrenzende spiergroepen. Na enige minuten kreeg ik deze protesterende signalen die aangaven dat ik iets te veel van oude karkas had gevraagd onder controle.

 De weersvoorspelling gaf voor de volgende dag windkracht 5 in oostelijke richting aan. In plaats van een dag verblijf besloot ik dit duwtje in de rug volledig te benutten en peddelde huiswaarts

 

Kijk dit is zo’n moment dat de vraag oproept van: “Wat bezielt me?” Het is verstandig om op een later moment, een en ander eens rustig door het hoofd te laten gaan en met een verstandige analyse te komen. Dat is waar ik nu dan ook al schrijvend mee bezig ben.

De meest voor de hand liggende redenen of vragen liggen in de sfeer van eerzucht, zelftest, dadendrang. Zonder tot een genuanceerde analyse te komen meen ik dat van al deze redenen wel enigszins sprake is. Het zijn per slot van rekening menseigen gevoelens, waarmee elk individu in meer of mindere mate behept is Dit zijn voor mij als persoon altijd al kenmerkende eigenschappen geweest, die mij veel gebracht, maar soms ook beperkt hebben. Zoals bekend hebben alle pro’s een contra. (Cruijff zei het iets anders).

 

Nee, het is puur het recreatieve aspect dar mij inspireert. Om te beginnen is het een bekend traject waar veel herinneringen uit het sportieve verleden liggen. Ik mijd zoveel mogelijk de grote plaatsen en trek over rustige, doorgaans goede fietspaden door het natuurrijke Brabantse land. Geen telefoon, bezoek, haast of anderszins storend bruut, maar de zachte melodie van zoemende banden op het wegdek ondersteund door een ritmische pedaalslag. Een prachtige volgroene natuur waarvan de helende geuren via mijn bloedbaan door het lijf stromen. Dat zelfde lijf dat ook op een zacht zeurende manier de storende pijntjes, als schrale kont, dorstige keel en licht verzuurde benen accepteert en tempert.

 

Natuurlijk kun je je niet in die tien uren durende rit alsmaar met deze diep filosofische fantasieën besprenkelen en speelt de denkwereld een belangrijke rol als tijdvulling. Tijdens deze inspirerende ongestoorde bezigheid gaan mijn gedachten een vrije loop en teken ik prachtige en fantasierijke zinnen en verhalen op in mijn grijze perkament. Ik maak geen aantekeningen op papier, dat zou mijn gang te veel storen. Wat ik onthoud kan direct van nut zijn en wat ik zogenaamd vergeet is geen verloren goed. Ik ben er van overtuigd dat dit nog ergens zweeft  en later ongemerkt, als het gevraagd wordt weer in beeld komt.

 

Laat dit nou de reden zijn van mijn bezieling!

 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heb ooit heel wat afgefietst. Naar mijn werk, van mijn werk altijd wind tegen. Ben blij dat ik daar van af ben.
Meer dan bezieling!
Weten we meteen wat jou heeft bezield.
Ik zat vanmorgen om half zeven op de fiets, met een fikse tegenwind. Gelukkig met muziek op mijn hoofd en door een prachtig stukje Drenthe. Waar ik over nadacht? Dat ik straks na mijn werk een flinke wind in de rug heb en dus snel thuis ben. In drie kwartier of zo denk ik.
Het is een blijft wel een kleine 15 kilometer. Eens heb ik dat ik iets meer dan een half uur gedaan, in beginnend noodweer met onweer. Gelukkig wel met wind in de rug maar ik heb nog nooit zo hard gefietst om thuis te komen.
Toch knap hoor, elke dag 30 km
Vind er niets knaps aan eigenlijk. Ik denk er niet over na en doe het gewoon. Het zijn trouwens maar 3 dagen in de week.
Dat is een aardige rit door het verleden, en hoe dan ook een prachtige prestatie. Dat reflecteren onderweg komt mij bekend voor, dat overkomt mij ook altijd tijdens mijn duurloopjes. Runnershigh en inspiratie schijnen hand-in-hand te gaan - dat zal voor fietsen ook wel gelden. Ik ben benieuwd in welke vorm die straks boven komen drijvende inspiratie gaat worden verwoord :)
Ik fiets graag, maar ik hou het wel bij 25 km. -))
Maar dat racebarrel van mij is ongeveer ouder dan Rome, maar doet het nog uitstekend en ze vind 25 km meer dan genoeg.
Maar inderdaad, dan gaat bij mij ook van alles door het hoofd.