Waarom kampen schrijvers met jaloezie en afgunst?

Door gepubliceerd op Wednesday 08 July 15:53

Waarom kampen schrijvers

met jaloezie en afgunst?

Laten we eerst eens beginnen met jaloezie, het komt veel voor onder schrijvers en ik heb het nooit begrepen zo oud als ik ben. Iedere schrijver ook hier op Plazilla schrijft hier omdat hij of zij het leuk vind, ongeacht wat anderen er over denken. Iedereen vertelt zijn eigen verhaal en waarom zouden er dan vijanden zijn?

Normaliter zou elke schrijver de ander moeten omarmen, met elkaar praten, elkaar feedback geven. Jaloezie is een teken van ontoereikendheid, mensen zijn onzeker en vinden andere schrijvers beter. Ik denk dat ik als Vandollum mij hier ondertussen bevestigd heb. Ik schrijf informatieve artikelen, commerciële artikelen, heb allerlei zilla’s bedacht die er voorheen nog niet waren. Je deelt persoonlijke informatie, alhoewel ik zelf vind dat mijn leven eigenlijk niet interessant genoeg is voor hier. Dat vertel ik wel allemaal in mijn boek.

Je kan als schrijver jezelf accepteren, je ervaringen vooral als je schrijft maken je sterker, je leert steeds bij, je kent je zwakke en sterke punten en dat is ook maar goed zo. Concurrentiestrijd is er altijd al geweest dat werkt met alle facetten van het leven zo. Mannen competeren met mannen en vrouwen met vrouwen.

Waar veel mensen de fout ingaan is dat zij zichzelf vergelijken met ander schrijvers en dat doe ik niet. Ik doe mijn eigen ding en soms werk ik mee aan andere zilla’s maar als ik voel dat het niet bij mij past, dan stop ik er mee. Het zou mij alleen maar terughouden van wat ik wil. Ik ben zelf niet jaloers op het vermogen van anderen, jaloezie hoort niet bij mij. Ik kan wel bewondering uiten, lof geven, mijn mening, maar afkraken zal ik nooit doen.

Indien er in jouw omgeving sprake is van jaloezie en afgunst moet je een stapje terug nemen, even adem halen en denken aan jouw carrière. Als je die nastreeft tenminste. Hoe kan een ander jou nu vertellen wat jouw intenties zijn. Soms worden woorden verkeerd begrepen, soms raken woorden mensen, soms inspireren ze en soms motiveren die woorden. Het belangrijkste van schrijven is je hele hart en ziel er in leggen en schrijven met een doel.

Ik schrijf om met mijn lezer een verbinding te maken, niet met virtuele collega’s. je hebt je eigens tem, die stem kan vriendelijk zijn, verdrietig, blij, moedig, behoort allemaal tot je schrijfstijl. Mij gaat het niet om leestekens, komma’s, paragrafen, mij gaat het om MIJN stem.

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Jaloers ben ik nooit, eerder bewondering wanneer iemand het mooi weet te verwoorden.
ik ook Karazmin de kunst van anderen bewonderen
mooi en compleet
Zeer duidelijk en herkenbaar artikel. Sterk geschreven! Zo zouden we er allemaal mee om moeten gaan:-)
Erg jammer dat bepaalde mensen over anderen moeten schrijven. Het maakt het nivo van wat Plazilla nastreeft er niet beter op. Een andere mening hebben is prima, maar speel het niet op de man of vrouw. Kies liever zelf een leuk onderwerp. Iedereen heeft zijn of haar eigen "gekleurde" waarheid en daar zal niemand nooit iets aan veranderen.
daar ben ik het helemaal mee eens berto
ieder heeft zij of har eigen stem