Kom! Geef me een kusje

Door Calvin E Klemmer gepubliceerd op Monday 06 July 22:09

54dab1b7bb4e5cac2c046d5ced856a45_medium.Wat op vele manieren kan worden beschreven, vergt altijd keuzes. En omdat er zoveel keuzes zijn, heb ik de mijne maar gekozen. Ik ben echter niet wie je denkt dat ik ben. Maar niet gevreesd. Op een later punt in dit verhaal zal het je duidelijk worden wie dan wel. Vrijwel iedereen kijkt door een bepaalde bril naar zijn medemens en in het verlengde hiervan loopt ook bijna iedereen met een masker op. “Een façade!!” brulde mijn oma zodra er weer verkiezingen waren. We verbergen ons achter een lichaam, een baan, een voertuig, een woning, een naam. Dit is een goede en/of slechte eigenschap te noemen. Afhankelijk van welke bril of masker je draagt. Want degene met bril zit boordevol vooroordeel, die met masker houdt de schijn op. Hierbij zou je kunnen stellen dat we allemaal perfect zijn wanneer het aankomt op het maskeren van onszelf. Wat is trouwens de betekenis van perfectie als niemand die ooit heeft ervaren? Iedereen heeft zo zijn onvolkomenheden. Is dit niet gewoon de definitie van perfect zijn? Onvolkomenheden hebben is perfect. In dit stomme geval is goed fout, en fout goed. Goed of fout is een kader waarin mensen met dezelfde visie dezelfde opvattingen delen. Dat sommige onder ons wetenschappelijk zijn aangelegd betekent niet dat ze niet geloven in een hogere macht. Net als vele vind ik dit goed. Het mag van mij. Geen bezwaar tegen. Want ook ik stuur wel ’s een schietgebedje richting onze Vader die in de Hemel zijt. Hopend dat Hij dit hoort en er adequaat op reageert. Niks fout aan, toch? Voornamelijk in moeilijke tijden hoort hij mij (of niet). Wanneer ’t goed gaat, zal Hij me niet horen. Wanneer ’t slecht gaat des te meer. Gaat ’t oké, hoort God me niet. Gaat ’t slecht, kan hij een salvo aan schietgebedjes tegemoet zien. Laatst vroeg ik me af of dit puur aan mij ligt of aan de hypocrisie van de mens. Atheïsten, ook wel wetenschappers (of gewoon ongelovigen), geloven dat hoe meer ze over de Adam en Eva mythologie filosoferen ze dit steeds meer een uit de duim gezogen fabel vinden. Een sprookje dat de gemoederen in en rondom de kerk rustig op hun plek houdt en deze zelfde kerk van de mensen (veelal kerkgangers, dus) braaf een kleine financiële bijdrage verwacht. Hiermee de suggestie wekkend dat eerlijke wetenschappers het een lulkoekverhaal vinden. Persoonlijk heb ik de sterke drang te geloven dat Adam en Eva daadwerkelijk hebben bestaan. Maar niet deze tot in een dilemma gedompelde ongeloofwaardige vorm; als eerste mens op Aarde. Wat bij mij altijd het ‘kip-ei’ verhaal in zeer afwijkende vorm naar boven brengt: “Wat was eerder? Ik, mijn gedrag, de baby die ik nooit zie of mijn ex die aangifte deed omdat ik haar sloeg en nu eindelijk gelukkig is met iemand die haar wel waardeert??” Dit laatste kunt u trouwens als niet geschreven beschouwen. Ik heb a; geen baby. En b; vrouwen slaan doe ik al een paar dagen niet meer :-D.

Elk geval, het belichaamt een hels dilemma en moeilijk te bevatten eigenaardigheidje. Ga d’r maar voor zitten… Adam of Eva? Kip of ei? Stel dat deze twee mensen als eerste op Aarde waren gesitueerd. Los van ’t dierenrijk, natuurlijk. Dan zijn wij allen uit incest voortgebracht. Er is dus sprake van massa inteelt. Een ongeruststellende gedachte. Speciaal voor de vrome medemens onder ons. Onze lieve Heer zal nu furieus zijn omdat hij ziet dat ik dit feit uit de Bijbel in twijfel neem. Maar aangezien God vergevingsgezind is, ik mij absoluut niet druk hoef te maken. Het is me vergeven. Godzijdank. Mensen maken hun eigen regels en wetten. Concluderend dat ’t in het begin der dagen volkomen normaal was met je vader, oom, broer, moeder, tante of onwaarschijnlijk lekkere zus kinderen te maken. Er wordt ons dus aangeleerd wat goed of fout is. Dit kunnen wij namelijk niet zelf. Een spiritueel persoon komt al gauw met het zwakke argument dat er geen sprake is van incest omdat Gods wegen ondoorgrondelijk zijn. Dit is namelijk een zonde. Tja… Zondes hebben wij zelf in het leven gebracht. Wat in het westen een zonde is, is aan de andere kant van de Oceaan de normaalste zaak van de wereld. Of was het in het Westen ook oké om mensen publiekelijk te martelen en doden? Volgens mij wel, ja. Gelukkig zijn we een paar duizend jaar later hier (gedeeltelijk) op teruggekomen. Als het aan mij ligt, zeg ik dat dingen pas tot goed en fout zijn bestempeld toen mensen dit met elkaar afspraken. Als ik de nieuwsberichten moet geloven is dit in bepaalde gebieden van de Wereld wat intenser en uitgebreider dan in andere. Kennelijk. Wij maken onze eigen wetten en regels en binden hier een gevoel van vertrouwen aan vast; “Zo moet ’t zijn en niet anders. Zo is ’t hier, dus moet dit elders ook”. Wij hebben ons in de loop der jaren verstandelijk ontwikkeld, dus is de perceptie van goed en fout aardig bijgeschaafd. “Logisch,” zou Johan Cruijf zeggen.

De onuitputtelijke bron leerzame stof raakt nooit op. Mijn herseninhoud is dermate gevuld (met troep dat rijp is voor de sloop of Koningsdag) dat hij aardig vol raakt en ik opmerkelijke Albert Einstein trekjes begin te vertonen: "Hoe meer ik weet, hoe dommer ik me voel." Raar, maar waar. Ik blijf op vele gebieden altijd het kind dat zijn eerste woordjes zegt, zijn eerste stapjes zet. Leerde mijn ouders mij niet praten, zou ik niet kunnen lezen of schrijven. Om over het niet kunnen praten niet te beginnen. Leerde ik niet rechtop lopen, zou ik gedoemd zijn te kruipen als een wurm tot in de eeuwigheid. Maar dan wel kruipend op handen en knieën. Een soort Wurm 2.0 Limited Edition. Dit alles in tegenstelling tot dieren. Die weten binnen een mum van tijd waar hun vier tot acht poten voor dienen. Zij kunnen vrijwel meteen staan en achter de kudde aan waggelen. Ze moeten wel. Anders duurt hun leven korter dan de tijd die het in beslag nam om uit de buik van mama te kruipen.  De basisinstincten van dieren zijn duidelijk uitgebreider dan van mensen. Ik tel er bij mezelf maar vier; gapen, huilen, drinken, slikken. Eigenlijk acht als je pissen, poepen, kotsen en de soms oncontroleerbare drang om klaar te komen in een vrouw erbij optelt. Een naar mannelijk trekje van mij. Excuses. Wat mij tot de volgende crucialiteit brengt (in een opwelling zomaar even een nieuw woord): Hoe weten dieren überhaupt dat ze na verloop van tijd moeten paren? En sterker nog, hoe wisten Adam en Eva dit?b9929817f248cd08f3ce48a02abb621d_medium.Voortplanting is een essentiële kwestie voor het voortbestaan van een soort. Gezien zij de eerste der eerste waren, stonden ze dus even mooi voor een karweitje. Maar dan nog. Je moet op z’n minst weten hoe dit te werk gaat. Hadden deze twee smoorverliefde (ook nog maar de vraag) wel een voorbeeld? Bij wie keken ze af? Wie of wat diende bij hen als voorbeeldfunctie voor het verleiden van mekaar en luttele minuten later al rampetampend de zonsopgang tegemoet traden? Grappig. Geen voorbeeldfunctie. Wel weten te seksen. Zal aan mij liggen, maar het is weer erg typisch vrouw gerelateerd allemaal. Die weten ook nooit van niks, hebben nooit wat gedaan, zijn altijd netjes, spreken nooit af met mannen en hebben bijna nooit seks. Maar owee ze na dagen zeuren toch naar me huis komt en ze plots blijkt te zuigen als een volleerd kampioen. Ra ra..

Net als jij leer ik van mijn omgeving. Dit aangeleerd gedrag nemen wij over en voegen hier een paar ingrediënten aan toe. Wanneer dit in overeenstemming is met de waarde en normen van onze voorouders en directe of indirecte omgeving (afhankelijk van wie hiertoe behoort) noemen we dit cultuur. Het is dus cultuurgebonden hoe wij ons in ’t algemeen gedragen. Op deze manier wordt het verschil tussen goed en fout glashelder gemaakt of ter kennis gebracht. Het grappige van dit alles is dat regelgevers ook ernstige fouten maken. Mensen die wij als voorbeeld aanschouwen. Gelukkig voor hen valt dit onder het noemertje; “Ach, zij zijn ook maar mensen."  Maar bega ik dezelfde fout ben ik zwaar de lul. Hoe, dan? Wanneer ik jarenlang opgroei dat papa mama de tyfus uitscheld en op willekeurige momenten haar de tering in slaat (en dat is niet heel vaak, hoor. Gezien hij haar vaak bedriegt met andere vrouwen die ook nog eens geregeld ruzie komen maken en mama dan uitschelden voor pishoer) is het voor mij als kind een gemaakte zaak: Dit is hoe je een vrouw behandelt. Je scheldt haar uit, je beukt haar frequent het huis door en houdt er zijdelings nog een paar schatjes op na waarmee je exact hetzelfde doet.” Zoals je merkt, ben ik apetrots op mijn ouwe heer. Een beter voorbeeld om het leven van vrouwen tot een hel te maken, ken ik niet. Het hilarische van dit alles.... Toen ik na verloop van tijd ditzelfde gedrag vertoonde bij mijn vriendinnetjes hij de eerste was die zei dat het slecht is. Een geschikt moment om mezelf een spiegel voor te houden (ben ik zoals hij, of ben ik nu gewoon mezelf?). Ik was vier jaar en klaargestoomd voor school en andere maatschappelijke bezigheden. Gelukkig waren mijn gedachtes lekker gezond ontwikkeld: Meisjes hebben grove taal en klappen nodig. Andere kindjes op school trouwens ook. Niet bewust aan denkend, maar zeker wel uitvoerbaar als instinctieve reactie. Nu ik dit allemaal zo analyserend opschrijf, zie ik ineens waarom het tegelijkertijd goed en fout is wanneer een kindje van vier “bitch” naar zijn juffrouw roept en hierbij giechelt van genot. De vrouw in kwestie prijst de uk half hemel half hel in. Want, hieruit blijkt de aanleg voor vreemde talen en zijn opwaartse cognitieve ontwikkeling. Hij weet trouwens precies dat het woord 'bitch' toebehoort aan de vrouwelijke medemens. De juffrouw reageert verbouwereerd en krampachtig enthousiast: “Wat goed van jou…. Jij kent al Engels praten, he. Kleine draak van me.” Je kan het (als nuchtere lezer met een joint op) niet geheel met me oneens zijn. Het vergt aardig wat balans om dingen in de juiste context te plaatsen. Goed, omdat het kind snel leert. Fout, omdat de omgeving verkeerde impulsen geeft. Misschien doordat de kleuter films kijkt waarbij de leeftijdsgrens 12 jaar of ouder voorschrijft. De vader zit er natuurlijk vrolijk naast. Want ja.. Hoe anders hou je tegenwoordig je kinderen binnenshuis in het gareel? Voortaan wanneer het kind weer eens grof in de mond is, geef ’t een schouderklop en zeg; “Jij bent een slim jongetje. Maar nu als de donder naar je kamer voor je een week geen vreten krijgt”. Ik zeg expres 'jongetje.’ Ervan uitgaande dat de meeste kinderen die vrouwen voor ‘bitch’ uitschelden jongetjes zijn. Wat in de praktijk niet eens klopt. Ik zie meer meisjes dit naar hun moeder of juffrouw gooien. Het zou te maken hebben met rivaliteit. Je weet wel; borsten enzo.. Pin me er niet aan vast. Ik hoorde dit ooit van een celgenoot toen ik in een gesloten internaat zat. Trouwens, ik heb ook geen enkele research gedaan. En waarom zou ik? Vanuit mijn berekeningen zijn het sowieso meer jongens die dit kunnen doen. Adam was immers de eerste man op Aarde….… Thans, nadat de ene vrouw hem had gebaard en hij daarna een andere kreeg als speelkameraad ;-)

V: Een vrouw? Welke andere vrouw bedoel je?

M: Wat?

V: Die vrouw. De eerste heette toch Eva?

M: Wie?

V: Die vrouw die met Adam was..

M: Ja.., klopt

V: Dus wie is die andere vrouw?

M: ….

V: Halloo.. Ik praat tegen je..

M: Welke vrouw?

V: Ja, die hem baarde. Dat zeg je net

M: Die hem baarde??

V: Ja. Die hem baarde, ja! Weet je het weer?

M: Liefje, dit is gewoon een verhaal. Eva is de enige

V: Waarom zeg je dat er andere vrouwen zijn, dan?

M: Andere vrouwen? Jeesus. Schatje, doe even rustig..

V: Rustig!?

M: Waarom lees je trouwens ongevraagd mijn dingen

V: Waarom gaat het bij jou altijd om seks en vrouwen?!

M: Moppie… Ik zei het gewoon voor de grap. Chill..

V: Niks, moppie. Gezeik met jou en andere wijven altijd. Ben ik niet genoeg, ofzo?

M: (zucht)

V: Zeg, dan!

M: Schat… Alsjeblieft. Ik zei het gewoon voor de grap

V: Hou ’s op met je stomme grappen

M: Hoezo?

V: Het moet altijd over andere gaan. Is gewoon niet leuk, ja

M: Hou op, hoor..

V: Is toch zo?!

M: Babie.. Waarom zeg je dat? Ik hou alleen van jou...

V: Nietes

M: Jawel

V: Niet

M: Serieus

V: ….

M: Kom ‘s

V: Nee

M: Kom ’s effe..

V: Nee, raak me niet aan

M: Babie. Kom even, dan...

V:  .. Echt waar,, Weet echt niet waarom ik van jou hou

M: Ssstt.. Geef me een kusje

V: Nee!

M: Geef me een kusje

V: Neehee

M Schatje..

V: Als je maar niet denkt dat ik het vergeet

M: Nee, liefje.. Ik weet het. Kom! Geef me een kusje95748f6230659171273f874d7991c4ef_medium.   

  V = Vicky || M = Mireille

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.