Bewustzijn (als kern van het onderwijs?)

Door MrcRts gepubliceerd op Sunday 05 July 21:00

*** Mijn dank gaat naar de 2 personen die mij hebben geholpen de schoonheidsfoutjes (spelling, leestekens, stroef lopende zinnen)  op te sporen. Mochten er toch nog op- of aanmerkingen van een lezer komen: Ik ontvang graag verbeterpunten! ***

*** Ook gaat mijn dank uit aan de oplettende lezer Nescio, die me erop wees dat het artikel hieronder niet het bewustzijn in zijn algemeen is, maar slechts onderdeel van het totale bewustzijn. Daar ik mijn gedachtenbrei probeer te ontwaren op Plazilla, wil ik de lezer waarschuwen dat alles wat hieronder staat geen waarheid is. ***

 

De rijmende overpeinzing "Wat vind jij van deze 'formule voor wijsheid'?" probeert  een concreet stappenplan te maken om een staat van wijsheid te kunnen ontwikkelen.  Het begrijpen van bewustzijn zou een manier kunnen zijn. Benieuwd naar deze 'formule' en de reacties daarop? Klik HIER.

In het artikel "Een betere wereld begint bij... Gratis onderwijs en educatie" schetste ik een ruw beeld waarom ik denk dat onderwijs/educatie gratis zou moeten zijn, en waarom ik vind dat ons huidige (basis)onderwijs tekort schiet. Voor het volledige artikel, klik HIER.

In deze (en andere) artikelen, wordt door mij geregeld de term 'bewustzijn' gebruikt. Niet zomaar een term, hier zijn namelijk al complete boekwerken over geschreven. Om de artikelen van mijn hand vanuit mijn perspectief te kunnen lezen en begrijpen, geef ik in dit artikel mijn visie op het bewustzijn weer en leg ik uit waarom ik van mening ben dat hier in het onderwijs meer aandacht aan besteed zou moeten worden.

 

Korte geschiedenis in vogelvlucht

Iets wat in ons hele leven een bepalende rol speelt: Bewustzijn. Toch weet het grote publiek er weinig vanaf. 2500 Jaar geleden spraken Plato en Aristoteles er al over, in wat de 'filosofie van de geest' wordt genoemd. Het concept bewustzijn werd toen al besproken: Weliswaar in andere bewoordingen/termen, het onderwerp stond al op de kaart. In de eeuwen/millenia daarna hebben tal van filosofen en wetenschappers over dit concept nagedacht en gepubliceerd. Descartes scherpte de 'filosofie van de geest' aan met 'Cogito ergo sum' (ik denk dus ik ben), Christian Wolff introduceerde uiteindelijk rond 1740 de term 'Bewusstsein'.

Samenvattend gezegd is de wereld binnen de filosofie verdeeld in 2 kampen als het om lichaam en geest gaat: Dualisme (lichaam en geest zijn gescheiden) en Monisme (één basis waaruit alles voortkomt). Nog nooit is er een 'allesomvattende theorie' over geschreven, waar iedereen achter kon staan. Vermoedelijk zal dat moment ook nooit komen.

 

Verwondering

Wat mij verwondert: Ondanks dat er al 2500 jaar over nagedacht en gesproken wordt, door algemeen erkende 'grote filosofen', spreken we in ons basis- en secundaire onderwijs amper tot niet over het bewustzijn. In een snel veranderende wereld, waar over 10 jaar waarschijnlijk niks meer hetzelfde is als nu, houden we nog steeds vast aan 'gerichte' opleidingen in plaats van aan een sterke, algemene ontwikkeling en begrip. Is dat logisch? Kunnen we niet beter een sterke, algemene ontwikkeling stimuleren en een gerichte 'specialistische' opleiding eventueel daarna gaan volgen?

 

Waarom zou bewustzijn zo belangrijk zijn?

Naar mijn mening zou bewustzijn de spil in het basisonderwijs moeten zijn die deze sterke, algemene ontwikkeling stimuleert. Waarom? Descartes schreef 'Cogito ergo sum', ik denk dus ik ben. Daarmee vertelt hij eigenlijk dat we van niks zeker kunnen zijn, behalve van ons 'subjectieve Ik ben'. Alles wat je (al dan niet bewust) waarneemt (ziet, ruikt, proeft, hoort, voelt) of denkt, komt vanuit jouw eigen ik. Alleen het 'ik ben' is dus te bewijzen, en een feit. De rest is hooguit een veronderstelling, een mening die vanuit het perspectief van ik wordt waargenomen of bedacht.

Zodra we andere zaken dan 'Ik Ben' vanuit de wetenschap kunnen 'bewijzen' , is dat eigenlijk een aanname die door de algemene kennis van dat moment als feit, als waarheid wordt gezien. Een bekend voorbeeld is dat vroeger de aarde plat was. Dit was een feit, een waarheid. Een feit/waarheid gebaseerd op waarnemingen, want aan de horizon zagen we een rand. Daar kon je vanaf vallen.

Waarheid en feiten zijn vanuit dit standpunt gezien altijd subjectief en relatief. Binnen de wetenschap spreken we af dat zodra we iets kunnen bewijzen door testen en proeven die door iedereen herhaald kunnen worden, dit een feit of waarheid is. Is die afspraak daardoor automatisch een feit? Het verleden vertelt ons dat deze 'wetenschappelijke feiten' eerder consensueel zijn: Verschillende mensen / partijen stemmen hier mee in. Totdat de tekortkomingen of 'nieuwe feiten' naar voren komen, dan past de wetenschap de feiten aan.

 

Bewustzijn in het onderwijs

Precies dat is de reden waarom ik van mening ben dat ons huidige basisonderwijs hervormd moet worden. Het meerendeel van de  'feitenkennis' die we nu op onze kinderen loslaten, is volgens mij op die jonge leeftijd overtollige balast. Wat we onze  kroost dan wel mee zouden kunnen geven? De middelen om (vrij?) te bewegen in de wereld zoals wij hem maken. Bewust kijken naar alles wat door de medemens gedeeld wordt, en deze 'publicaties' kritisch te leren bekijken. Welke middelen daar nodig voor zijn? Taal, lezen, schrijven en rekenen.

Om naast het rationele ook het emotionele te ontwikkelen, zouden die 4 vakken aangevuld kunnen worden met vakken als toneel, muziek, tekenen/schilderen en handarbeid.

Alles met de bedoeling om de eigen vermogens (zoals creativiteit) en bewegingsvrijheid (begrip) te ontwikkelen. Om vervolgens de stap te kunnen zetten naar het begrijpen van de werking van het bewustzijn.

 

Wat is bewustzijn?

Ongeacht wie waar is, en of we jong of oud, links of rechts, droevig of blij zijn... We hebben altijd allemaal een overeenkomst. We zijn. Vanuit het individu gezien is iedereen. In dat opzicht kan ik Descartes alleen maar gelijk geven met: ik denk dus ik ben. En in het gevolg dat "ik ben" dus de enige waarheid / feit is die / dat bewezen kan worden. Toch zie ik het net iets anders: Ik ervaar dus ik ben.

Naar mijn mening zijn we meer dan alleen ons denken. We voelen immers ook. Alle ervaringen van gedachten of gevoelens bij elkaar die 'nu' onder de aandacht zijn / waar we 'nu' besef van hebben, is wat ons bewust-zijn 'nu' is. Alles wat we ervaren (denken of voelen), maar waar we geen aandacht aan geven / besef van hebben, is wat ik in het hok on(der)bewust-zijn plaats. Er is dan ook continu een wisselwerking tussen dit bewust- en on(der)bewustzijn, want je denkt/voelt niet op ieder moment aan dezelfde dingen.

Vanuit dit punt bekeken is mijn visie over bewustzijn een vorm van 'neutraal monisme' (zijn) dat zich duaal manifesteert / uit (bewust / onbewust).

 

Zelf

Voordat we verder gaan, dien ik een zijsprong te maken naar een ander artikel: Het Collectief Onbewuste en Archetype Zelf. In dit artikel schets ik de basis van het collectieve onbewuste, wat naar mijn mening de blauwdruk is van 'Alles-dat-is'. De 'link' tussen het collectief onbewuste en het (persoonlijke) bewustzijn, de spil van persoonlijke ontplooiing / ontwikkeling, zet ik in dit artikel neer als het archetype 'Zelf'. Immers, iedere ervaring die iemand opdoet, wordt door hem/haar zelf ervaren (Descartes' "Cogito ergo sum").

 

Hoe werkt bewustzijn?

Iedereen die met bewustzijn bezig is, begeeft zich op glad ijs. Helemaal zodra de vraag: "Hoe werkt bewustzijn?" wordt gesteld. Wat hier staat, is dan ook geen waarheid. Het is  een observatie, een proefopstelling, een bevinding gedaan vanuit het 'subjectieve ik ben'. De uitwerking (onderbouwing) zal in een volgend artikel gebeuren.

De energie die nodig is voor het bewustzijn, is aandacht.

De intensiteit (kracht) en beschikbaarheid (hoeveelheid) van aandacht is trainbaar dmv concentratie oefeningen (bijvoorbeeld meditatie, schaken).

Het speelveld (de grenzen) van bewustzijn worden vergroot (verlegd) door nieuwe ervaringen, bijvoorbeeld fantasie en kennis.

Alle onderdelen van het Zijn die op dit moment aandacht krijgen, worden onderdeel van het Bewust-zijn van dit moment.

Alle onderdelen van het Zijn die geen- (onbewust) of volgens het Zelf onvoldoende aandacht (sluimerend bewustzijn) krijgen, proberen zich te manifesteren (aandacht naar zich toe te trekken). Dit kan door 'onverklaarbare' ervaringen/situaties die tijdens het leven 'op je pad komen'.

De ervaring van de buitenwereld is een weerspiegeling van de ervaring van de innerlijke wereld: 'Je oogst wat je zaait'.

Het onbewuste  'Zijn' manifesteert zich in een individu (persoon) als zowel het Zelf als het Ego.

Het Zelf is het gedeelte dat streeft naar ontplooiing en balans. Het Ego streeft naar overleven/instandhouding en bezit.

Het Zijn manifesteert zich, drukt zich uit, in het 'doen'. Dit doen kan zowel bewust als onbewust plaatsvinden (je Zelf/Ego kiest een vorm van expressie?).

 

 

Het belang/voordeel van bewust-zijn?

Alles begint en eindigt bij het Zijn, alles is te allen tijde een onderdeel van het Zijn (Monisme). Zodra het Zijn zich uitdrukt, bewust of onbewust (Duaal), doet het dat door middel van een ervaring waar een gedachte of een gevoel aan gekoppeld is. Als het Zijn wordt uitgedrukt in een gedachte, zal die gedachte zich weer gaan uitdrukken in het gevoel (de gedachte creëert een ervaring van het gevoel). Als het Zijn wordt uitgedrukt in een gevoel, zal dit gevoel zich weer uitdrukken in een gedachte (het gevoel creëert een ervaring van de gedachte). Dit proces blijft zich herhalen in het on(der)bewustzijn, en dit proces komt tot uiting in 'doen'. Dit 'doen' kan onbewust plaatsvinden (het 'overkomt' je), of bewust (iets op zijn beloop laten kan ook een bewuste keuze zijn).

Om het hierboven geschrevenen duidelijker te maken, een voorbeeld:

 

De nieuwgeboren baby

Een voorbeeld is een net geboren baby. Deze is nog een 'relatief puur geval van zijn' : Buiten de ervaringen in de baarmoeder om is deze newborn nog onbeschreven, het "'negatief' van persoonlijk on(der)bewustzijn" is nog niet 'ontwikkeld tot beeld'. Iedere ervaring (indruk, gedachte, gevoel, waarneming) is een nieuwe ervaring die deze newborn ZELF opdoet. Naast de 'specifieke archetypen' , wordt bij iedere ervaring dus ook het archetype 'Zelf' verder ontwikkeld. Zodra dit 'Zelf' een bepaalde 'staat van ontwikkeling' heeft, voldoende oorzaak-gevolg reacties heeft ervaren, ontstaat er een besef.

Bijvoorbeeld het gevoel van honger hebben. De eerste keer zal de baby het gevoel niet begrijpen, want deze ervaring is volledig nieuw en ontstaat pas als de navelstreng wordt doorgeknipt. Het gevoel van honger hebben gaat niet weg. Sterker nog, het gevoel wordt heviger. De baby begint zich te uiten (doet iets), op een van de weinige manieren die mogelijk zijn: Huilen. De moeder komt op dit geluid af en legt de baby aan de borst / geeft de baby de fles. De zuigreflex doet (vermoedelijk) onbewust haar werk en het honger gevoel gaat langzaam weg. Waarschijnlijk zal de baby de linken gaan leggen tussen honger hebben en huilen, huilen en mama (vorming van besef). In andere woorden, de baby gaat het besef krijgen dat als hij/zij gaat huilen, mama komt. Als mama komt en eten geeft, gaat het gevoel weg.

Een zijsprongetje: Als je altijd blijft wachten met aandacht geven totdat het kind huilt, zou je volgens deze beschrijving een grote kans hebben dat je een huilbaby creërt. De link 'huilen-aandacht' zal worden gemaakt. Als de 'huiltoestand' vervolgens de 'nieuwe standaard' is geworden, komen er vanuit dat uitgangspunt weer nieuwe gedachten / gevoelens, die weer nieuwe ervaringen / vormen van besef creëren, waarna wederom een 'nieuwe standaard van het Zijn' is ontstaan.

Zo komen we bij de cirkel van ontwikkeling: Zijn - Ervaring/Besef van Gevoelens/Gedachten - Besef/Ervaring van Gedachten/Gevoelens - Zijn. 

Zodra deze cirkel wordt begrepen, tezamen met hoe de wisselwerking tussen bewust- en on(der)bewustzijn werkt, kan de slachtofferrol bewust aan de kant worden gezet. Mensen kunnen hun eigen verantwoordelijkheid nemen en in vrijheid leven. Iedere ervaring zou dan symbool gaan staan voor een uiting van het Zijn, een uiting waar Zelf (al dan niet bewust) voor gekozen is. Bewust bezig of niet, iedereen is verantwoordelijk voor zijn/haar leven. Dit tijdens het (gratis) onderwijs behandelen, maakt het speelveld van het leven een stuk rechtvaardiger. De ervaringen onder het mom van 'je oogst wat je zaait' zullen vanzelf leiden tot 'behandel je medemens zoals je zelf behandeld wilt worden'.

 

De weg van bewustwording:

Onbewust-onbewust. In het begin ben je niet bewust van je onbewuste zijn. Je weet niet beter dan dat je bent, en dat ben je onbewust. Alles 'overkomt' je, je wordt geleefd. 

Bewust-onbewust. Dan komt er een moment dat je beseft dat alles je 'overkomt'. De slachtoffer rol manifesteert zich in het begin van deze fase: Alles en iedereen heeft schuld aan de omstandigheden en je omgeving. Alles en iedereen, behalve jezelf.

Bewust-bewust. Naarmate je leert van de bewust-onbewust fase, merk je dat je veel meer invloed op je omgeving hebt dan dat je daarvoor had aangenomen. Sterker nog: je hebt overal invloed op! De fase van verantwoordelijkheid nemen breekt aan, je bent je bewust van het bewustzijn. Het kost je wel veel energie (aandacht) om constant in je bewust-zijn te blijven.  Een terugval naar Bewust-onbewust is eerder regel dan uitzondering. Een manier hoe zich dat uit is 'schoppen tegen de gevestigde orde'.

Onbewust bewust. Op een gegeven moment heb je jezelf zo geconditioneerd met bewust bezig zijn, dat je dat onbewust gaat doen. Je geniet van de momenten dat je weer bewust van je bewust-zijn wordt. Je geniet van alles wat je 'overkomt', want je weet dat je daar zelf voor verantwoordelijk bent en kunt zaken steeds makkelijker vanuit 'het' perspectief zien. Het kost je geen (extra) energie meer om bewust te zijn, je bent het gewoon.

 

Bewustzijn in het onderwijs (2)

Op dit moment is de werking- en de kracht van het bewustzijn bij een minderheid bekend. Een deel van deze minderheid misbruikt deze kennis, voor eigengewin. Logisch: Iedereen heeft een Ego die op eigengewin uit is, daar dat zijn/haar overlevingskansen vergroot. Op het moment dat iedereen echter begrijpt dat feiten relatief zijn en wat de invloed van bewustzijn is, kan iedereen een vorm van weerbaarheid ontwikkelen tegen deze krachtige ego's. De wereld zou een stuk 'rechtvaardiger' worden, als 'essentiele kennis' voor iedereen beschikbaar is.

Is alles wat ik schrijf waarheid? Nee, dat durf ik niet te stellen. Mijn schrijfsels zijn een verwerking van mijn gedachtengangen. Het is een bevinding van mijn 'subjectieve ik ben'. Zoals Descartes al schreef, is dat de enige waarheid die- / feit dat vanuit de filosofie naar voren komt.

 

Naar mijn mening, is 'bewust-Zijn' als kern in het (basis?)onderwijs, de volgende stap in de ontwikkeling van de Mens als soort.

 

Bronnen:

Google: 'Monisme'

Wikipedia: 'Descartes'

 

Marco

05-07-2015

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gompie :)
een net geboren baby is een relatief puur geval van zijn
:))
wat een verdieping zeg! Ik ben voor 'richtingwijs' ipv onderwijs en ik zou vooral de expressieve vakken alle ruimte aandacht en tijd geven! Dus dat wordt schilderen, tuinieren, fotograferen, schrijven, tekenen, handvaardigheid, kleien, enz enz
ow.. en sporten in de pauze ;)

of.. waar ik ook voorstander van ben; Ouders de keuze geven; een wereld reis maken met je kind van haar zesde tot tiende jaar..... :)))))))))
succes met je uitwerking
hoop dat je wat bereikt, van mij een <3
dankje ;-)

Hoe het precies vorm gegeven zou moeten worden, daar ben ik geen expert in. Ik heb wel een beeld van wat naar mijn mening vrijheid is en dat mensen stimuleert om zichzelf te ontwikkelen:

Het (uiteindelijk) afschaffen van monetair systeem. Een ander systeem invoeren waar corruptie en winstbejag niet meer automatische uitkomsten van het systeem zijn. Waar handelingen worden gewogen aan de hand van 'lijfsbehoud', waarmee ik bedoel: Zorgen voor schone lucht, schoon water, geen verontreiniging, overvloed van voedsel, etc.

Technologie in dienst van de mens ipv de mens in dienst van de technologie.

Zorg en onderwijs, waarbij het besef van de mens als holistisch wezen centraal staat. Waar mensen worden gestimuleerd om bewust-te-zijn.

Haalbaar? Als iedereen er een paar maanden zijn schouders onder zou zetten zouden we volgend jaar al allemaal zo kunnen leven. Zolang we onze gedachten echter laten beheersen door 'afscheiding' en de uitvloeisels van het monetair systeem, blijft deze visie een utopie ;-)
Mijn mening.
Om tot 1 wereldbevolking te komen. Het is een vorm van bewustzijn. De kinderen krijgen dit niet geleerd. Ze krijgen niet geleerd: De mensheid is 1 groep. Ze krijgen geleerd: ik ben Nederlander. In ieder land krijgen de kinderen geleerd dat het lid zijn van het land boven de echte waarde staat van: ik ben wereldburger. Deze weg naar een wereld zonder oorlog is geblokkeerd. Een land heeft geen mogelijkheden omdat alle landen oorlog makers zijn.
Het bewustzijn van wereldburger zullen de kinderen van de moeder moeten leren. Dit ondanks alle tegenwerking die de scholen zullen geven. Als een kind de lagere school leeftijd heeft zal het behoorlijk botsen.
Maar dan moeten eerst de moeders ervan overtuigd worden dat ze wereldburger, lid van 1 groep mensen zijn.
Een wereldbevolking als een groep is het einde van alle oorlogen.
Dit is ook economisch te regelen.
Daar heb je goed je best op gedaan!

Een artikel van een hoog analytisch en toch ook wel van een behoorlijk academisch karakter dat, in combinatie met de lengte van het artikel, waarschijnlijk moeilijk 'te vatten' is voor veel lezers. Het abstractie niveau is dan ook vrij hoog.

De onderliggende vraag is waarschijnlijk 'hoe komt de werkelijkheid die je ervaart tot stand'. Ook al is het antwoord op de vraag (ook) moeilijk te geven, de vraag zelf is in elk geval een stuk begrijpelijker dan de oorspronkelijke vraag:

Wat is bewustzijn en hoe werkt het? Je kunt inderdaad alleen maar je persoonlijke waarnemingen schetsen; die zijn op je overtuigingen van enig moment gebaseerd en dus per definitie aan veranderingen onderhevig. Een algemene beschrijving van wat bewustzijn 'is' kan mijns inziens daarom niet gegeven worden, laat staan dat je zou kunnen onderwijzen 'hoe het werkt'.


Andere retorische vragen om bij stil te staan:
- waar bevindt 'bewustzijn' zich?
- heeft bewustzijn een bron en zo ja, wat is die bron, zijn er wellicht meerdere bronnen?
- is bewustzijn iets wat alleen aan de mens toebehoort ?

Hier hou ik het even bij.
Dankje ;-)

Klopt.

Klopt ook.

Algemene beschrijving is volgens mij niet te geven, 'onderwijzen' kan slechts door maatwerk. Eerst zullen 'leerlingen' zich uit moeten kunnen drukken (taal, lezen, schrijven, rekenen, toneel, tekenen/schilderen, handarbeid) en vervolgens zou een open, eerlijke, directe communicatiesfeer moeten zijn waarin van gedachten en gevoelens wordt gewisseld.

Mijn inziens is dat de enige manier om deze vorm van het Zijn te kunnen onderwijzen, want het is precies wat jij zegt: Door de gedachten / gevoelens (daar vallen overtuigingen ook onder) op dat moment komt de werkelijkheid die je ervaart tot stand.

Er is geen algemene beschrijving van bewustzijn te geven maar toch meen je dat onderwijzen hoe bewustzijn werkt mogelijk is door 'maatwerk'? Dan geef ik me op voor de eerste les :)

Taal, lezen, schrijven, rekenen wordt nu al onderwezen en toneel, tekenen en handarbeid zijn keuzevakken (welke desnoods verplichte vakken kunnen worden). Er zijn massa's leerlingen die al die vakken al volgen, of hebben gevolgd.

"een open, eerlijke, directe communicatiesfeer waarin van gedachten en gevoelens wordt gewisseld"

Als je een voorbeeldklas zou hebben waarin iedere leerling geïnteresseerd en gemotiveerd is, dan kun je hier inderdaad mee gaan experimenteren. Maar dat soort voorbeeldklasjes bestaan alleen in theorie. In de praktijk maak je geen enkele kans, enkele leerlingen per klas uitgezonderd.

Onderwijzen 'als vak' is onmogelijk. Maatwerk is onmogelijk. De psyche is persoonlijk, je kunt als 'onderwijzer' onmogelijk in de huid van een ander kruipen en voelen zoals die ander voelt, denken zoals die ander denkt.

Je kunt hooguit je eigen verhaal vertellen waarin je je kijk op wat details geeft, liefst in geschreven vorm zodat het *door geïnteresseerden* herhaaldelijk herlezen kan worden, voor mind-setting. Elke mind-set zal daarbij uiteindelijk uniek zijn.
Op dit vlak onderwijst iedere geïnteresseerde op een unieke manier zichzelf.
Taal, lezen, schrijven, rekenen zijn er nu al inderdaad. Op een laag pitje, daar er ook veel tijd naar andere vakken gaat. Ik zeg ook niet dat het Nederlands onderwijs slecht is, ik denk dat het onderwijs hier nog gefinetuned moet worden.

Wie heeft het hier over bewustzijn als vak?

Je begrijpt me verkeerd, ik heb het over bewustzijn als KERN van het onderwijs. ;-)

Oftewel, als je les geeft in Taal, dat de woorden die je nodig hebt om over bewustzijn te spreken, je daar behandelt. Zodra we gaan Lezen, kiezen we ook onderwerpen zoals mythologie. Als we daar interpretaties van opSchrijven, ontwikkelen we bewust-zijn.

Bij bijvoorbeeld de Griekse mythologie druipen de emoties eraf, net als de menselijke oerdriften. Kinderen vinden het nog leuk om ze te lezen ook, want het zijn net sprookjes versie 3.0

Als we 'onzinnige vakken' afschaffen, is er meer tijd om bij rekenen op niveau te komen. Zodra in de laatste (2?) klassen van de lagere school aandacht besteed kan worden aan zaken als 'de gulden snede in de natuur'.

Open, eerlijk en directe manier van communiceren hebben kinderen van nature. We leren het ze echter af ipv dat we het stimuleren. 'Klikken is niet netjes' , 'Als je het niet begrijpt moet je je mond houden als volwassen mensen met elkaar praten' zijn slechts enkele voorbeelden wat geregeld tegen kinderen wordt gezegd. Wat als we ze in plaats van 'Klikken is niet netjes' Feedback leren geven? Een goede feedback, leert je veel over bewust-Zijn. Je bent namelijk heel gericht bezig met je boodschap. Als je dat gaat linken met toneel spellen, in verhaalvormen met de boodschap 'je ziet de splinter in het oog van de ander, maar de balk voor je eigen hoofd niet' .. wat gaat er dan uiteindelijk met de mindset gebeuren?

Ook moeten ze nu hele dagen stil zijn en luisteren. Iedere dag of in ieder geval geregeld een brainstormmoment over wat er is geleerd, of mogelijkheid tot discussie om eigen standpunten te leren verwoorden ... zou de leraar veel inzicht kunnen geven in hoe zijn uitleg wordt geinterpreteerd.

Het zijn slechts kleine veranderingen die ik hier als voorbeeld aangeef. Mijn visie zal denk ik wel duidelijk zijn: de invulling van de lesstof iets anders binnen bestaande vakken. Alles om de ontwikkeling van bewust-Zijn te stimuleren.

Bedankt voor je waardevolle reactie, nu weet ik in ieder geval dat ik in dat gedeelte teveel vanuit mijn context heb geschreven ;-)



Ik snap eerlijk gezegd niets van je verhaal.

"Oftewel, als je les geeft in Taal, dat de woorden die je nodig hebt om over bewustzijn te spreken, je daar behandelt."

We stelden net vast dat bewustzijn niet te definiëren is laat staan dat we weten hoe het werkt. Iets wat zich niet laat definiëren, daar zijn geen woorden voor. Een woord wat voor jou in zo'n geval 'spreekt', is voor een ander 'onverstaanbaar'.

"Open, eerlijk en directe manier van communiceren hebben kinderen van nature. We leren het ze echter af ipv dat we het stimuleren"

Het 'probleem' ligt dus bij de volwassenen, bij de 'leraren'.

Zouden volwassenen zich de les laten lezen door 'indigo' kinderen? Sowieso vinden de meeste volwassenen het concept dat er tegenwoordig indigo kinderen zijn al onacceptabel.

Ik ben het wel met je eens dat het zeer zeker nut heeft om een kind te helpen zijn specifieke creatieve gave(s) van het moment (!) te ontdekken en te trachten om een kind het belang van creatieve gaves te doen inzien. Daar mag best wat meer aandacht aan besteed worden.

Maar we kunnen niet in de toekomst kijken. In mijn jeugd had geen enkele leraar volgens jouw systeem mij kunnen doen inzien dat mijn creativiteit op middelbare leeftijd op ICT vlak zou liggen. Het hele woord ICT bestond toen nog niet eens :) Herinner je een PB van mij, wat ik nu doe is het resultaat van wat ik synchronisch toeval noemde, waardoor ik een gave 'ontdekte' die uiteraard al onbewust aanwezig was.

Bewustzijn en synchroniciteit staan 'buiten de tijd' en zijn onverklaarbaar en in feite ook 'onbehandelbaar' in de zin van onderwijs.
Voor de meeste mensen - ook al begin je ze vroeg op dit spoor te zetten - is de stap van een abstract filosofisch model naar de werkelijkheid van alledag te groot.

Ik denk dat je de invloed van het onderwijs overschat. Je zult b.v. nooit de ego's uit kunnen schakelen die door emoties en/of hormonen gedreven worden.
Wil je wereldwijd kinderen isoleren opdat ze niet 'besmet worden door voorbeelden van ouders en naaste omgeving? Kinderen leren niet alleen op school: zij observeren ook hun omgeving en imiteren het gedrag dat zij zien.
Ik heb al vaker gezegd: als je een ander soort mens (en een andere wereld) wilt moet je eerst de reptielhersenen uitschakelen.
Ego / hormonen zijn ook niet uit te schakelen, moet je ook niet willen. Ze zijn een onderdeel van het Zijn. Zodra je de werking ervan begrijpt, ben je echter veel minder vatbaar voor de 'grillen' van deze. Ze hebben nog steeds hun invloed, een persoon die er van bewust is zal zich er echter niet meer volledig door laten leiden.

Voorbeeld: Zwangere vrouw. In het begin van de eerste zwangerschap heeft ze vaak niet eens in de gaten dat ze door de hormonen als een heks gedraagt. Bij de tweede zwangerschap wel, mits ze eerder op haar gedrag is gewezen of het zelf in heeft gezien. Ook al heeft ze dan nog steeds momenten van 'zwakte', bij de tweede zwangerschap zal ze een 'emotionele uitbarsting' vaker (voortijdig) herkennen en in het juiste perspectief kunnen plaatsen. Mijn persoonlijke ervaring is dat ze dat dan minder op de partner afreageert. Bij een derde zwangerschap is er nog meer 'verbetering' zichtbaar.

Wat ik ermee wil zeggen: Hoe meer bewust je van 'iets' wordt, des te minder heeft 'dat' controle over je. Sterker nog, jouw bewustzijn controleert 'dat' dan.

Waarom zou ik kinderen willen isoleren van ouders / naaste omgeving? In mijn optiek kiezen de kinderen de ouders uit. De ouders stellen zich slechts beschikbaar voor kinderen op het moment dat ze geslachtsgemeenschap hebben. Zodra kinderen over bewustzijn leren en er inzicht in krijgen, zullen ze de gedragingen van hun ouders ook weer in het juiste perspectief kunnen zetten. Ik zie nu al dat mijn kinderen op school net zoveel worden beïnvloed als thuis, en dat ze vervolgens ook weer hun invloed op mij en mijn vrouw hebben.

Reptielhersenen uitschakelen lijkt mij een stap te ver. Het zou me niet verbazen als de zuigreflex van een baby ook uit de reptielhersenen komt. Begrijpen waar dit deel van de hersenen noodzakelijk voor is en waar dit deel je 'tegenwerkt' als je het niet 'onder bewuste controle' hebt (bijvoorbeeld angst voor niet-bedreigende-situaties?) , geeft mijn inziens een goed resultaat. De reptielhersenen worden omsloten door andere delen van de hersenen. Dat is wat ons mensen als mens maakt, niet waar?
heel goed artikel..zeer analytisch van aard.. er moet in het onderwijs idd veel meer aandacht zijn voor de ontwikkeling van de mens...
Zo komen we bij de cirkel van ontwikkeling: Zijn - Ervaring/Besef van Gevoelens/Gedachten - Besef/Ervaring van Gedachten/Gevoelens - Zijn.

Dit is het eerste wat me gelijk opviel in je artikel. De cirkel van ontwikkeling. Als die cirkel toelaatbaar wordt in jouw bewustzijn zou je kunnen groeien.

Een cirkel is soms negatief en moet ook doorbroken kunnen worden, toch denk ik dat ik je omschrijven van die cirkel van ontwikkeling begrijp, "de leidraad".

Om "dit tijdens gratis onderwijs te behandelen en een mens(jong mens) zich aan te leren bewust zijn van verantwoordelijkheden, gevolgen en van de gevolgen van hun eigen daden die verder strekken dan men meestal begrijpt, is een verstandig iets en zal in mijn manier van denken zeker werken voor een bewuster mens.

Mooi artikel, graag gelezen.
Positief, negatief ... zijn relatief ;-)

vanuit mijn/het perspectief van Zijn is iedere ervaring noodzakelijk, anders zou je hem niet hebben (gehad).

Dankje!
Klopt, maar als je in een negatieve cirkel zit is het moeilijk soms om het ter plekke zo te zien, daarom vind ik het prachtig hoe jij hier in je artikel aan haalt / probeert het individuele bewustzijn via onderwijs door te geven.
Heel moeilijk inderdaad: Het is een stuk makkelijker om in de slachtofferrol te kruipen!
Ook dat is waar,daar kan een heel artikel aan gewijd worden, slachtoffer zijn of in zo een rol kruipen kent een verschil. Bewustzijn speelt daar ook een enorme rol! Er zijn vele slachtoffer die geen rol aannemen en hun bewustzijn gebruiken om er boven op te komen. Hun individuele bewustzijn is hun kracht en zij zullen ook het verschil kennen tussen een negatieve cirkel en een positieve. Als je bewust bent dat het negatieve je leiden kan naar iets positiefs heb je het bewustzijn gebruikt.

Daarom vind ik dit ook een goed artikel van je en zeker belangrijk om in het onderwijs mee te nemen.