Gepakt door de wind

Door Emy Schreiber gepubliceerd op Wednesday 01 July 16:49

Wat een prachtig schouwspel

 

Genietend van de natuur rondom mij, word ik plots gewaar dat de lucht in een bruingrijze massa verandert.

Een golvend patroon, wetenschappelijk de mammatus.

Niet alleen recht voor me, maar de hele lucht is één groot wolkendek.

Het mag dan een wolk zijn, het is er één met een prachtige kleur.

Plots voel ik een briesje, dat meer en meer opsteekt en uitgroeit tot een heuse wind.

Geen storende wind. Hij lijkt wel van overal te komen en toch kan ik gewoon blijven zitten.

 

Ik zie helemaal rechts van me het wolkendek openen. Als het ware in een V vorm.

Achter de V staart een donkerblauwe lucht me aan.

De V wordt groter en schuift tegelijkertijd iets meer op naar links. De donkerblauwe lucht wordt stilaan lichter.

De donkere Mammutus verandert.

Alsof hij tegen de V in wil vechten, draaien de wolkendeeltjes naar de V toe.

Net zoals het ei in de kom bouillonsoep wanneer er constant in geroerd wordt, schuift hij draaiend en draaiend voor me langs.

Ik neem mijn smartphone en druk bijna onophoudelijk op de fotocameratoets om dit prachtig schouwspel vast te leggen.

Waarom ik hem niet op opnemen zet, zal ik me pas later afvragen. Niet op nagedacht.

De V blijft breder worden en is nu helemaal links van me. De zichtbare hemel is nu felblauw en de wind die uit de V komt is nu zo hevig dat hij de V als het ware in een paar momenten openrijt.

Hij duwt de rechter kolkende Mammatus gewoon weg. Een krachtige wind die de bomen heen en weer doet zwieren. Alsof de bomen de Mammatus met plezier uitzwaaien.

 

Voor ik het goed en wel besef word ik opgenomen door de wind. Het kriebelt in mijn buik. Alsof je in een rollercoaster zit, of in het vliegende schip in een pretpark, maar deze kriebeling blijft duren.

Het gevoel dat daarna de overhand neemt is niet angst. Maar geluk.

Zo een gelukzalig gevoel. Zwevend ter plaatse een paar meters boven de bomen. Alsof de wind niet van links of rechts, niet van voor of achter, maar recht van onder kom.

Ik kijk voor me en zie honderden mensen zweven in de lucht. Armen en benen gespreid en allemaal met evenveel plezier.

80403a2953ade2e1bcbcc4d56da329e2_medium.

Wanneer de kracht van de wind afneemt voel ik me eventjes onzeker, uit schrik dat we neer zullen storten.

Slechts een fractie van een seconde, want het lijkt wel of die wind zichzelf kan controleren.

We worden zachtjes neergezet op de grond.

‘Nog,’ denk ik bij mezelf, ‘dit wil ik nog’. Dat zalige gevoel van vrijheid, die stevige en toch tegelijkertijd zachte omhelzing van de wind.

Ik word terug opgenomen en voel me fantastisch daarboven in de lucht.

Alsof hij mijn gedachten kon lezen.

Opgewonden als een klein kind geniet ik van elke seconde.

Meer nog, op één of andere manier ben ik gewoon echt opgewonden.

Tegen mijn zin wordt ik terug neergezet.

 

Wel, dit was een droom, die ik nog vaak wil dromen.
Dit was een droom, die ik echt kon voelen.
Dit was een droom, die ik echt wil meemaken.
Zo een gelukkig gevoel, zwevend en vrij…

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een prachtige droom!