Bewakers van het fort

Door EdwardHeijn gepubliceerd op Wednesday 01 July 01:04

het gebeurt wel eens een enkele keer dat ik wegga en de honden dan eventjes thuis moeten blijven, zeker als het weer warm is, en ik boodschappen ga doen, wat als het warm is, laat ik mijn hondjes niet achter in een bloedhete auto, dus ook niet op een hete dag, al staat mijn auto in de schaduw, nee dan nog niet, dan blijven ze thuis, want het fort moet immers bewaakt worden, en dat doen ze met veel liefde, en als ik dan wegga, zeg ik altijd, pas maar lekker op het huis, het zogeheten fort dus, en dat hoef ik ze dan echt niet te vertellen, het gaat eigenlijk als vanzelfsprekend, maar dus ook als ik gewoon thuis ben, dan doen ze dat ook, Daisy bewaakt de voorkant, en geen kat, postbode of weekblad kan voorbij gaan of Daisy laat flink van zich horen, nee ik ben dan ook echt niet bang dat mijn buren er over gaan klagen, zo van, wat gaan die rothonden van jouw te keer, we moeten maar eens ernstig praten met de makers van bonje met de buren, dat gaat echt niet gebeuren, alhoewel, Daisy bewaakt de voorkant, zoals ik dus al zei, maar Angel bewaakt de achterkant, en dan met name, katten, vogels en fietsers die door de steeg rijden, als de buren aan weerskanten, daar voert ze uitgebreide gesprekken mee , zo van, tot zo ver wil ik je horen, maar denk er om, niet dichterbij, want dan kom je mij tegen, de waak chihuahua , hiet waak ik bord ontbreekt dan ook nog net, maar wie weet, wat niet is, kan altijd nog komen, want het is een ontneembare versting die goed bewaakt word, door de fortbewakers, die echt niet te paseren zijn, en komt baasje thuis, dan word temet mijn broek van mijn kont getrokken, zo blij als ze weer zijn, alle spanning kan dan weer plaats maken voor knuffelen met de baas, en even de bak water leeg slobberen als de beloning voor het bewaken weer uitgebreid in ontvangst nemmen, is eigenlijk altijd dubbel betaald, want ga ik weg is er snack. maar ook bij thuiskomst is er snackvergoeding, gewoon klink klare verwennerij dus, maar ach geef het een naam, want het fort bewaken, dat doen ze als geen ander, tja ik zou er een boek over kunnen schrijven, maar dat doe ik niet, er is net veel werk verloren gegaan door een crach, en daar baal ik nog flink van, dus mijn nieuwe project is nu genaamd, Het beest in mij.. en dat komt eigenlijk een beetje omdat de kinderen hier uit de buurt het verhaal de ronde laten gaan dat ik met mijn honden kan praten, ik heb het een paar keer een kind wijsgemaakt, en iedereen praat erover in het dorp dat ik als een Dr. do litle praat met mijn honden, als mijn hond staat te blaffen tegen mij, is er ook altijd een of ander kind wat doodleuk aan mij vraagt , wat zegt ie, en dan zeg ik, ze wil naar huis, en ik moet mee, want ik heb de sleutel, dus ik moet gaan, en zo was de smoes om weg te gaan ook weer afgeschoven op mijn dieren, en tja eigenlijk maakt dat voorkomen, en diverse van mijn images en voorkomens uit mijn verleden die voor de nieuwe titel en leuke verhalen zorgen, maar de fortbewakers roepen nu naar me, wij hebben buiten al gepiest, en willen nu eigenlijk wel naar bed, dus kom op baas, wij zij het zat dat je nog steeds achter dat apparaat zit te tikken, kom op hé...

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.