De rode draad

Door Berna gepubliceerd op Friday 19 June 17:31

Gaat hij ook met u mee?

De rode draad van verdriet

En niemand die het ziet

De brok in uw keel

Het is gewoon te veel

 

Wat er op uw bord belandde

Als u dat nou eens verander

Een klein portie jeugdtrauma

Behapbaar ervoor en erna

 

Maar het is te kort door de bocht

Te denken aan al dat vocht

Dat stroomde tot een woeste zee

Wij  tornen het allemaal met ons mee

 

De rode draad weet  van geen wijken

Ik probeer hem op groen te laten lijken

Maar dan wordt het litteken aangestipt

En zit ik weer compleet in een enorme dip

 

Soms gebruik ik een schaar

En maak ik een woedend gebaar

Richting rood, maar ik krijg het niet voor elkaar

Maar de tijd staat nog steeds voor mij  klaar

 

Toch aan de buitenkant

Zittend aan de waterkant

Lijk ik een hele piet

Maar helaas, zo is het niet

 

Die rode draad zit om mijn nek

En val ik wederom keihard op mijn bek

 

Op een dag heb ik de oplossing gevonden

Een medicijn ging een gevecht aan met de rode draad

Verpulverend deed het zijn werk

Maar vergat dat stukje draad, o zo sterk

En de draad keerde in zijn geheel terug

 

Het enige medicijn is accepteren

En het constant opnieuw leren

Jezelf niet af te kraken

Want eigenlijk bent u de enige

Die u zelf diep kunt raken

 

Wees lief

En zorg goed voor jezelf

En die rode draad

Zal dan steeds meer oplossen

Want tegen een sterk mens

Is geen rood opgewassen

780a863f5ec73cb0403d31b9ded8b3d9_medium.

@Berna 19 juni 2015

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
een mooi, wijs gedicht!
Mooi,
prachtig
Heel mooi...
Een mooie van je.