Eindig en oneindig of bewust en onbewust?

Door Andrehagedoorn gepubliceerd op Monday 15 June 20:16

In het licht van het menselijk bewustzijn zou je kunnen begrijpen waar het ontstond en wat het is geworden. Wat het is geworden daarin leef je, voortgekomen uit het verleden waar het geleerd is en een basiselement is geworden. Een element dat is ontstaan en van waaruit groei is voortgekomen. Niet alles dat voortkomt uit het verleden is een basiselement, maar door de functie van het basiselement is het een fundament ontstaan waaruit groei voortkomt.

De bedoeling van het element is nooit geweest om het te vergroten. Een basiselement vormt een element in het geheel van elementen die samen het geheel vormen. Een basiselement is vervangbaar of verbeterbaar. Soms bestaat een basiselement uit meerdere elementen, wat voortkomt uit het vermogen tot complex denken.

Zodra het element staat, kan het geperfectioneerd worden. Het bewustzijn heeft meerdere elementen ten grondslag om te kunnen spreken over een moreel. Het menselijk bewustzijn wordt beinvloed door emoties, door het besef van consequenties. Die emoties hebben een functie, de gedachte daarover heeft een functie. De consequentie die voortkomt uit het bewustzijn zou je een foto kunnen noemen van het moment. Een nieuw basiselement aan de toevoeging van het eerder geleerde. Elk leermoment kan het bewustzijn vergroten en geeft het bewustzijn meer mogelijkheden in het geheel.

Wanneer je het bewustzijn op deze systematische manier benaderd, zou je het bewustzijn kunnen transporteren naar nulletjes en eentjes. Het digitaal maken van het bewustzijn. Het effect van gebeurtenissen, persoonlijkheden, emoties, gedachten en ontwikkelingen zou je allemaal terug kunnen brengen naar omgevingsfactoren en nulletjes en eentjes. Je hebt er wel een hele sterke computer voor nodig, om die complexiteit van alle persoonlijkheden die ooit op Aarde hebben geleefd en hun gebeurtenissen kunnen verwerken tot nulletjes en eentjes.

Zou je alle basiselementen en genoemde gebeurtenissen samen kunnen vatten tot nulletjes en eentjes? Het is ongelovelijk complex, maar als je kijkt naar het heelal en de grootte ervan, is het aantal sterren groter dan het aantal mensen dat ooit geleefd heeft en ooit zal leven. Ook deze volgen variabelen. Het bewustzijn vindt zich plaats binnen de variabelen. Zouden alle elementen binnen de variabelen tot nulletjes en eentjes gemaakt kunnen worden? Zou de werkelijkheid zoals wij het ervaren bestaan uit nulletjes en eentjes? Waar zet dit ons dan? Ons bewustzijn?

Daarom voer ik het bewustzijn terug tot nulletjes en eentjes. Je houdt van je naaste, je naaste overlijdt en je ervaart verdriet. Als dit is gekomen door een stomme fout, zoals vergeten geen gordel om te doen, dan zul je wel tienduizend keer je gordel controleren om zoiets in de toekomst te voorkomen voor je naasten. Wat maakt dat jij het wilt voorkomen? Is het een voordeel dat je eruit haalt? Zoals dat sociale bacteriën aan taakverdeling doen en parasiterende bacteriën uitgesloten worden van de totale populatie? Dat liefde of wederkerigheid daarin het voordeel is dat jij eruit haalt? Dat zou 1 basiselement betekenen.

Het bewustzijn werkt niet zo rechtlijnig. Het is complex, er kunnen meerdere motivaties ten grondslag aan iets liggen. Afhankelijk van hoe de 'hardware' eruit ziet. De persoonlijkheid verweven in het menselijk lichaam. Karaktertrekken die je hebt overgenomen van je voorouders. Dat zou je verder terug kunnen brengen tot enkele mensen en hun persoonlijkheden, waardoor de soep tot de diversiteit van nu is ontstaan. Zou het basiselementen hebben, dan is er een ontstaan en is het tot een digitaal geheel te maken.

Een computer kan zich van zichzelf bewust zijn. Maar in hoeverre is 'het' zich dan van zichzelf bewust? Of moet ik hij of zij zeggen? Ik neem aan dat het bewustzijn van de computer input heeft gekregen van de mens. De mens functioneert als een machine. Op vleselijk niveau, maar ook op het niveau van celvorming. Het DNA bevat de code die de celonderdelen bepaalt en aanstuurt en dit als een collectief geheel als zijnde meerdere basiselementen die 1 basiselement vormen. De mens.

Een virus valt de celkern aan, verwijderd de oorspronkelijke code van de celkern en geeft haar eigen code door, waardoor de cel virussen 'produceert'. De fabriek wordt niet alleen anders in de uitkomst van de productielijn, de gehele fabriek veranderd mee. Zelfs de hele DNA code is leesbaar, mits je dit reduceert tot de 4 basiselementen per strookje DNA van al strookjes binnen dat DNA. Het DNA bevat dus niet alleen de code van de celkern, maar bevat de code van alle celkernen en wat zijn in totaal vormen. Deze code is geschreven en de biologische machine volgt deze code. Deze code is leesbaar.

Zou je dan kunnen zeggen: als de omgevingsfactoren van de mens en alle keuzes, consequenties en gevolgen allemaal te redureren zijn tot iets digitaals, is het leven van een illussie die wij ervaren als realiteit? De omgevingsfactoren lijken echt. Als iemand sterft, komt die persoon nooit meer weer. Wanneer dit geen realiteit zou zijn, is dat wellicht een verklaring waarom we hopen. Elke dag leren we meer en de harde schijf is nog lang niet vol. Op 1 basiselement de mens niet, maar ook als basiselement de mensheid niet.

Tijd is een binnende factor die aan ruimte is gebonden, een wetmatigheid. Tijd en ruimte zijn de bepalende factoren voor eindigheid, oneindigheid kent geen tijd. Waar iets begint, zal het ook eindigen. Bij oneindigheid is hier helemaal geen sprake meer van. Vaak wordt eindigheid en oneindigheid als 2 zijden van een munt gezien, als tegenstellingen. Dit is helemaal niet mogelijk, daar oneindigheid geen begin en einde heeft, gaat de wetmatigheid van eindigheid niet op bij oneindigheid. Oneindigheid is.

Wij zijn een onderdeel van een wetmatigheid en binnen dat kader zijn wij beperkt aan eindigheid. Er is geen keerzijde aan eindigheid. Het heeft een begin en een einde. Zou eindigheid dan enig idee hebben wat oneindigheid is?

Het bewustzijn is een foto van dat moment dat je ziet, dat je computer kan berekenen. Het bewustzijn heeft een functie. Zo kun je het gebruiken om iets te begrijpen wat een functie heeft bij het overleven. Eten is een basiselement die nodig is om te overleven en overleven is een factor die gebonden is aan de eindigheid.

Zou je dan kunnen zeggen dat, als je in de oneindigheid leeft, je geen honger hebt? Ik denk dat bij oneindigheid het concept nooit heeft bestaan. Het is totale leegte. Op die manier wordt oneindigheid met leegte geassocieerd, omdat het heelal nooit leeg is. Zelfs een lege ruimte binnen een heelal is nooit leeg. En die hele grote heelal dat is ontstaan en eindigt, door de beperking van ruimte en tijd, is elk deeltje uniek. Het kleinste element binnen het grootste geheel is individueel uniek. Dan heb je het over een hele grote harde schijf, als je het zou zien vanuit dit tijdperk.

Een tegenstelling ontstaat om kaders te scheppen binnen het leerproces. Het wordt uitvergroot gezien als een bodem en een plafon, maar in feite zijn beiden verstelbaar of zelfs vervangbaar. Zelfs soms door meerdere elementen. Tegenstellingen zijn een manier van het menselijk bewustzijn om te leren. Ook deze variabelen zouden we digitaal kunnen maken. Ook in de complexiteit. Met zo'n grote harde schijf als het heelal, moet dat geen probleem zijn. Ware het niet dat elke individuele beleving uniek is en deze ervaring 1 heelal opslagruimte vereist. Kijkend naar compressietechniek in combinatie met de gedachte dat het heelal van de mens zich beperkt tot de ruimte die de Aarde inneemt. En dan een hele kleine beperkte ruimte, maar wel met alle variabelen en basiselementen die zich verder ontwikkelen, zou er voldoende ruimte moeten zijn voor dit ene heelal, maar zodra er een kentering ontstaat zou ook deze schijf weer vol moeten raken.

Tenzij je ruimte en tijd zou kunnen buigen, maar dat zou betekenen dat je in staat zou moeten zijn om oneindigheid te kunnen begrijpen. Zou je dat niet kunnen, dan zou je slechts gebonden aan de zijde van eindigheid en de ruimtetijdfabricage kunnen beinvloeden/manipuleren.

Tegenstellingen zijn het product van het menselijk brein. Het schept kaders waar binnen de kern wordt begrepen. Het begrijpen zelf gebeurd intuitief. Een groot gedeelte van het bewustzijn werkt niet zo bewust, sterker nog.. je kunt je bewustzijn maar op 1 ding tegelijk focussen. Vergeet multitasken, de hersenen stellen jou niet in staat een moeilijke wiskundige formule op te lossen en een opstel te schrijven op exact hetzelfde moment, al zou je gezegend zijn met 4 handen.

Wij noemen het bewustzijn dat we niet kennen het onbewustzijn. Eigenlijk is dat hetzelde als zeggen dat het eindige dat we niet kennen oneindig is. De waarheid is dat we het niet weten. Het bewustzijn op zichzelf is iets bijzonders. Je bent in staat te oordelen, iets te vinden van iets. Er een waarde aan toekennen. Het bewustzijn is het zijn. Het bewustzijn is aansturend voor het gedeelte van je lichaam dat je gedrag aanstuurt. Het bewustzijn zijn niet je hersenen alleen. Je hersenen regelen bijvoorbeeld je hartslag, je lichaamstemperatuur, je ademhaling. Daar komt geen enkele bewuste gedachte bij kijken, hoewel je met je bewustzijn deze processen wel kunt beinvloeden.

Het is mysterieus om te praten over oneindigheid en onbewustzijn, maar sta maar eens stil bij het bewustzijn. Dat is namelijk... het bewustzijn.

 

Ook om over na te denken: In de natuur heb je complexe levensvormen die een gelezen code volgen. Complexiteit komt voort uit intelligentie en het is dus intelligentie dat het oorspronkelijke leven zelf aanstuurt en een code meegeeft.

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.