Het is mijn thuis niet meer
Ergens vond ik een uitdaging, schrijf een gedicht bij deze foto.
Daar waar eens mijn open hart lag
is nu mijn thuis niet meer.
Volgroeid met wortels
overwoekerd door ervaring
vertrok het hart geen spier.
Ontrok de ziel uit
wat eens mijn huis was
sloot deels de luiken
voor de blik
naar dat wat niet meer is.
Doch sterker zijn
de nog open ramen
Ooit werp ik opnieuw mijn eerste blik
Zoek je ook uitdagingen?
https://www.facebook.com/events/1630158547200564/




Reacties van lezers (13)
Mooi....
Mooi gedicht.
Dank je wel Mippel.
Goed gelukt deze uitdaging,prachtig aansluitend op de foto inderdaad dit gedicht, Mooi!!
Dank je wel Yneke, zo krijgen ze me weer aan het dichten :-)
Mooi zo, je doet het prachtig!
Ontroerend
Dan heb ik het goed gedaan Cchristel, dank je wel.
De uitdaging ben je prachtig aangegaan.
Volg de klimop naar een hoger niveau,
een heel nieuw uitzicht, geheel cadeau.
On top of the roof :-) Dank je wel Nescio, gelukkig zit ik nu in een huis met een weids uitzicht!!
mooi en ook waar want mijn ouderlijk huis bestaat ook niet meer, is erg triest.
Het is de bedoeling om verder te trekken, zoals Nescio hierboven zegt volg de klimop. Maar af en toe, zou ik toch nog even willen naar pa en moe :-)
nou ja , ik volg niet de lijnen van de klimop maar die van het leven, iedereen zal wel met het verlies van het ouderlijk huis te maken krijgen als onze ouders sterven.
Reageren is niet meer mogelijk; de reacties blijven bewaard zoals ze destijds zijn geplaatst.