'Freeze and freedom for free

Door Cchristel gepubliceerd op Wednesday 10 June 01:36

 

9b754640686c35a5a2186b6624c0c3de_medium.

'Freeze and freedom for free with frozen shock therapie'  

 

Dat stond in die advertentie. Het was in een psychologisch blad dat in de wachtkamer van de huisarts lag. Op internet speurde ik erover, en dat is het hè, dacht ik hardop terwijl de website me informeerde over de ideologie erachter.  "Als al die opgeslagen woede, frustratie en hitte het lichaam zouden kunnen verlaten, ontstaat er ruimte die voor kalmte benut zou kunnen worden.  Weinig niet aan te snappen. Dus de intentie was me duidelijk, het idee leek me zo gek nog niet, de resultaten logen er even zo niet om. Eigenlijk al na het eerste bezoek werden dermate resultaten behaald dat mensen nauwelijks in herhaling vielen. Eén en ander zou vergoed worden zodat het inderdaad free was, er bestond geen wachtlijst en ik meldde me aan. 

4d41b90f12a72d694048cac35b1abdfa_medium.

De vlammen die nog brandden mochten voor eens en voor altijd worden belust of tot een zeer behaaglijk kampvuurtje worden teruggedrongen. Ze vroeg me telefonisch, na online aanmelding, me enigszins voor te bereiden op het gesprek, gegeven de situatie en de huidige weersomstandigheden verzocht ze me vooral ermee rekening te houden dat het welkom warm zou zijn. Om alvast te wennen aan een verminderde hitte, of ik me kledingkeuze daarop wilde aanpassen.

Gelukkig had ik nog een paar dagen, hoewel t me licht irriteerde dat ik ongevraagd voor een keus werd gesteld; ging een en ander niet juist over de verwachtingen en keuzes waarvoor anderen me keer op keer leken te waarschuwen en me tegelijk daarvoor stelde.

Als ik mijn kast opende of de schone was vouwde dwaalden mijn gedachte naar die afspraak. Een warm welkom, had ze gezegd. Ik trek liever wat uit omdat ik teveel aan heb dan dat ik met kippenvel zit. Ik zou me gewoon meer dan warm genoeg aankleden, uittrekken kon altijd nog. Zo warm was het niet.

Maar binnen wel.. heet benaderde de temperatuur niet omdat ik al snel besloot mijn blouse en mijn trui uit te trekken en toen ze zei dat ik mijn bootz wel bij de kachel mocht zetten, twijfelde ik daaraan ook geen moment. Nu had ik heerlijk warme voeten en daar zou ik dan ook weer mee naar buiten gaan. We dronken samen chocomel met slagroom en aten een heerlijk verwarmde stroopwafel waar ook een heerlijke dot op belandde. Ik was oprecht aangenaam verrast door de sfeer van dit gesprek, het interieur en ik zag ons eigenlijk al zitten voor dat haardje verderop. Tot ook op de stenen tafel voor ons een waar kampvuurtje ontwaakte en we waar we steeds verder heerlijk onderuit gezakt op de plofbank hingen.

92d1c98d350d9502cc313a6b0f88cd5c_medium.

En dit was nog maar het welkom, bedacht ik me net op t moment dat zij begon te spreken 'nu ons welkom afgerond is, mag ik je verzoeken, plaats te nemen in onze tuinkamer'. Daarover had ze net al wat verteld en deze hele ruimte was vol met foto’s uit die bekende weltuinkamer. Ik had veel bloemsoorten herkend en zag bloemen waarvan ik het bestaan niet wist en die ik graag van heel dichtbij wilde zien, aanraken misschien. Die foto’s maakten dat de drang om die tuinkamer in te gaan enigszins afleidde van dit toch wel verbijsterende welkom. ‘Dus, confrontatie kan groter maken, dat vindt weer haar circulaire verbinding bij de bevestiging, hetgeen bijdraagt aan die hitte en eigenlijk kun je het daardoor bijna als je zuurstof beschouwen. Maar dat is het natuurlijk niet.’ Wat zei ze nu toch allemaal? Ik probeerde haar echt wel te volgen, maar een natuurmens blijft denk ik toch altijd meer heil zien in…  maar goed, ze had dus van alles verklaard, sprak over intrinsiek en extrinsiek en ze ging van introvert naar extrovert en gooide zo ze nog met een aantal woorden waarvan ze evenzoveel leek te begrijpen en intussen waren we bijna onderweg naar die tuinkamer. En daar mocht ik wachten, in die tuinkamer, dat was gaaf want dan kon ik al dat moois met eigen ogen gaan aanschouwen, er tussendoor lopen, er zouden ook twee bankjes staan. Mijn uitgetrokken kleding kon daar blijven liggen, en na dat gezegd hebbende wilde ik vragen hoeveel tijd die tuinkamer in beslag zou nemen toen ze mij een derde mok chocomel aanbood. Ik bedankte haar gepast en kon amper geduld bewaren om die tuinkamer binnen te rennen, ik ben gek op alles wat groen is en tuinieren is een van mijn favoriete bezigheden. Ik was vaker in tuinkamers geweest, had er bijna eentje gehuurd,  hoop er ooit..

Bizar -dat was best een shock- wat ik ontdekte nadat ik die zogenaamde tuinkamer helemaal was doorgestruind. Het was helemaal niks dan onkruid, hoge bomen, overal takken, hoog, en ellendig koud, ijzig koud, freezing. Die prachtige bloemen en planten waren er wel, maar voor mij achter het glas, ik was hier een soort visje in een retekoud kommetje. Ik had rond gelopen, misschien wel drie keer en overal rondom alleen maar glas gevoeld, ik kon nooit bij die mooie bloemen komen, er was geen doorgang, en waar dan waren die bankjes?

Jemig,

mijn mond viel open

ik zag damp verschijnen,

ik knipper een keer extra met mijn ogen, wat moest dit voorstellen?

 

836c3bb6e63ca63c5b97190478b231e4_medium.

©

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ja dat is dan echte freezing wel wat koud aan de billen dus maar niet gaan zitten, van de warmte in de kou niet zo aangenaam.
hahahaha Rabbit-Green
dank voor reactie :)
Goed geschreven. De hitte lijkt me weg, hoe is het nu met de woede en frustratie? ;)
dank voor je compliment! weet ik eigenlijk niet... zouden we nog een keer terug kunnen t verhaal in en zien hoe t verder loopt??
Let's go back, I'm in!

Ik ben benieuwd wat er verschijnt als je je ogen hebt uitgewreven ;)
lol :) ik eigenlijk ook wel....