Ik ben thuis.

Door Leny gepubliceerd op Monday 08 June 15:53

Eindelijk na bijna 2 maanden kon ik mijn eigen voordeur weer in. De kamer was behangen met vlaggetjes. Lief van Claudy ( was zeker geen schuldgevoel hoor) Alleen ik ben er slechter uitgekomen ( buiten die longontsteking) dan dat ik erin ben gegaan. Mijn benen willen nog niet wat ik wil, trappen lopen is nog een crime, slapen is een strijd tegen de klok en het licht. De pijnmedicatie is niet voor niets opgevoerd denk ik dan maar. Dus wat er ook gebeurd, de volgende keer echt geen revalidatie meer voor deze doos hoor. Nu gisteren bleven onze telefoons gaan, dan weer de apotheek voor de meegekregen lijst van het ziekenhuis, die had allerlei aanpassingen nodig, dan weer eentje voor de oedeemtherapie. Daar kan ik gelukkig donderdag al terecht. De pijn in mijn benen is af te toe zo erg, dat ik wel kan janken, ware het niet dat ik dan mijn glazen van de bril weer moet poetsen van de wasem. Schiet ook niet op.

Gisteren wel effe Gerrit Kwakkel gebeld hoor, die gozer mis ik gewoon. Ik mis mijn loopie, Hij zal de zijne ook wel missen al is het met halve benen, maar toch...Hoop dat hij snel naar huis kan, als hier alles op de rit is gaan we toch snel weer even kijken bij onze nieuwe lieve vrienden de Kwakkeltjes. Wat een respect hebben wij voor deze twee kanjers die dit allemaal even moeten meemaken, benen afgezet, tussendoor even nog nierdialyse, een verhuizing naar een aangepast huis. Ik geef het je te doen, nee ik geef het niemand te doen...

Nu mag ik weinig praten, want dat kost veel zuurstof, dus lekker rustig hier in huis. Claudy allang blij, maar toch even broer en zus gebeld dat ik home was. En toen gebeurde er toch iets raars, ik zat met mijn zus te tokkelen in Zoetermeer, zit ik ineens met Daan en Janet aan de lijn te kakelen, daar ging ineens de telefoon over. Mijn zus dacht dat ik geen lucht meer had, dus die hoorde niets meer. Ik belde haar gelijk terug en vol verbazing vertelde ik haar het gekke gedoe van de telefoon. Wij worden afgeluisterd hoor. Big brother is listing mee..Maar ik ben weer at home, moet weer even wennen aan alle medicatie op een rijtje ( is veel veranderd, ook de tijden, de etenstijden, de suikers enz..) maar ach..we leven nog.

Over die dagtherapie, daar ben ik nog niet helemaal uit Denk niet dat dit het gaat worden voor Leny, zowel dan zijn jullie de eerste die het horen. Weet echt niet wat het inhoud. Maar dat zei ik ook van Herstel en Balance, vond het later jammer dat het afgelopen was...Ik bedoel maar. Je hebt een vooroordeel klaar voordat je er een kunt vellen over de oordelen van zoiets.
Ik hou jullie op den hoogte, al mag ik nog niet zo lang achter de pc zitten, hangen of liggen, we komen er wel al is het traag en sloom. Maar ik heb nooit gezegd dat ik een vlotte doos was toch???

Eindelijk na bijna 2 maanden kon ik mijn eigen voordeur weer in. De kamer was behangen met vlaggetjes. Lief van Claudy ( was zeker geen schuldgevoel hoor) Alleen ik ben er slechter uitgekomen ( buiten die longontsteking) dan dat ik erin ben gegaan. Mijn benen willen nog niet wat ik wil, trappen lopen is nog een crime, slapen is een strijd tegen de klok en het licht. De pijnmedicatie is niet voor niets opgevoerd denk ik dan maar. Dus wat er ook gebeurd, de volgende keer echt geen revalidatie meer voor deze doos hoor. Nu gisteren bleven onze telefoons gaan, dan weer de apotheek voor de meegekregen lijst van het ziekenhuis, die had allerlei aanpassingen nodig, dan weer eentje voor de oedeemtherapie. Daar kan ik gelukkig donderdag al terecht. De pijn in mijn benen is af te toe zo erg, dat ik wel kan janken, ware het niet dat ik dan mijn glazen van de bril weer moet poetsen van de wasem. Schiet ook niet op.

Gisteren wel effe Gerrit Kwakkel gebeld hoor, die gozer mis ik gewoon. Ik mis mijn loopie, Hij zal de zijne ook wel missen al is het met halve benen, maar toch...Hoop dat hij snel naar huis kan, als hier alles op de rit is gaan we toch snel weer even kijken bij onze nieuwe lieve vrienden de Kwakkeltjes. Wat een respect hebben wij voor deze twee kanjers die dit allemaal even moeten meemaken, benen afgezet, tussendoor even nog nierdialyse, een verhuizing naar een aangepast huis. Ik geef het je te doen, nee ik geef het niemand te doen...

Nu mag ik weinig praten, want dat kost veel zuurstof, dus lekker rustig hier in huis. Claudy allang blij, maar toch even broer en zus gebeld dat ik home was. En toen gebeurde er toch iets raars, ik zat met mijn zus te tokkelen in Zoetermeer, zit ik ineens met Daan en Janet aan de lijn te kakelen, daar ging ineens de telefoon over. Mijn zus dacht dat ik geen lucht meer had, dus die hoorde niets meer. Ik belde haar gelijk terug en vol verbazing vertelde ik haar het gekke gedoe van de telefoon. Wij worden afgeluisterd hoor. Big brother is listing mee..Maar ik ben weer at home, moet weer even wennen aan alle medicatie op een rijtje ( is veel veranderd, ook de tijden, de etenstijden, de suikers enz..) maar ach..we leven nog.

Over die dagtherapie, daar ben ik nog niet helemaal uit Denk niet dat dit het gaat worden voor Leny, zowel dan zijn jullie de eerste die het horen. Weet echt niet wat het inhoud. Maar dat zei ik ook van Herstel en Balance, vond het later jammer dat het afgelopen was...Ik bedoel maar. Je hebt een vooroordeel klaar voordat je er een kunt vellen over de oordelen van zoiets.
Ik hou jullie op den hoogte, al mag ik nog niet zo lang achter de pc zitten, hangen of liggen, we komen er wel al is het traag en sloom. Maar ik heb nooit gezegd dat ik een vlotte doos was toch???

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Welkom thuis. Dat moet heerlijk zijn.
(psssst, de tekst staat er twee keer in, zoals Karazmin ook al meldde)
Zie het nu pas, dank hiervoor, heb het gelijk weggehaald.
Beterschap en fijn dat je weer thuis bent. Dat lopen komt vanzelf weer, had ik ook na een verblijf van 6 weken intensive care en een week kunstmatige coma. Overigens een rare gewaarwording als je helemaal afhankelijk bent van anderen.
Beterschap en fijn dat je weer thuis bent en dat je geen vlotte doos bent hebben wij/ ik alle begrip voor, wens je sterkte met de dagtherapie. mooi foto in de krant van je!
Heerlijk te lezen dat je weer thuis bent.
Hele leuke foto.
Fijn dat je weer thuis bent. Gauw beter worden hoor.
zie ik nou dubbel of staat het er dubbel? In elk geval welkom thuis en fijn weer eens wat van je te lezen.
Je had gelijk Karazmin, zo enthousiast was ik over mijn thuiskomst en het even vermelden hiervan...xx
En oh ja, welkom thuis uiteraard