Wat je kan leren over vrienden en mensen om je heen

Door gepubliceerd op Monday 01 June 08:16

Wat je kan leren

over vrienden en mensen om je heen 

Vandaag leerde ik iets belangrijks over het leven, eigenlijk meer over mensen die voorkomen in je leven. Je noemt hen vrienden, die mensen die samen met je lachen en je tegelijkertijd een mes in de rug steken. Als je dood gaat dan houden ze ook nog een lofrede op je begrafenis.

Ik beschouw mezelf als een tolerant mens, een medelevend persoon en dat bedoel ik niet op een arrogante manier. Ik weet dat er in dit leven mensen misbruikt worden daar komen we niet onder uit. Jezelf vertrappen alleen om anderen te plezieren hoort echter neit bij een normaal leven. Ik begin te beseffend at de wereld eigenlijk niet zo mooi is als dat het uitziet.

 

Wanner mensen aan het einde van hun latijn zijn, wanneer ze zich depressief voelen of terneergeslagen of verdriet hebben, dan zou dit medeleven moeten oproepen, zelfs bij e laaghartigste ziel. Ik dacht dat de mens bestond uit mededogen, dat door kleine incidenten er menselijke compassie naar boven kwam.

Iedereen is wel eens moe van de achtbaan des levens, de emotionele achtbaan waarin wij allemaal terecht komen. Je wilt geen spelletjes meer spelen, je wilt ene reactie van mensen om je heen. je wilt je samen met iemand verschrikkelijk voelen ene en uitgestrekte hand zien.

 

Maar dit alles gebeurde niet, je ligt op de grond en je ligt daar alleen. Diegenen waarvan ik dacht dat de hand zouden uitstrekken waren er niet en eerlijk gezegd werd ik nog niet eens boos. Het waren geen levensbedreigende situaties alhoewel dakloosheid best gevaarlijk is maar wat mij stoort is de houding van mensen. Hoe kunnen mensen zo egoïstisch zijn en niet eens nadenken over iemand anders.

Ze zijn dominant en wreed en het maakt hen niks uit als ze jou nog extra pijn doen. Ze kijken naar je en twee seconden later zijn ze verdwenen en lachen alsof er niks aan de hand is. Dit gedrag van mensen maakt mij ziek. Ze zijn niet meer in staat om zich in iemand anders te verplaatsen.

Een klein gebaar kan iemand anders al beter en anders laten voelen. Ze denken alleen maar aan zichzelf en zien alles zwart-wit. Ik zelf ben verre van perfect dat geef ik toe maar waar niemand mij van kan beroven is empathie en compassie. Indien alle mensen af en toe eens een pauze zouden inlassen dan zou de wereld er anders uitzien. De meeste mensen zijn eigenzinnig en onbeschaamd en ongevoelig.

Vanuit hun zicht rechtvaardigen zij hun gedrag terwijl ze ook de macht hebben om iemand anders een beetje meer gelukkiger te maken. het zijn de kleine dingen in het leven die een verschil maken en ook al lijken dat voor anderen onbeduidende dingen het kan een wereld van verschil maken voor iemand anders.


 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
een waarheid, die heel erg waar is
geen begrip, geen empathie, geen gevoel meer voor de medemens
al met ik wel zeggen dat vele die iets mankeren ook maar gewoon doorgaan, nee zich invoelen zich voorstellen hoe iemand zich kan voelen nee dat is er niet meer bij