...Twee oren

Door Harlinger gepubliceerd op Sunday 31 May 12:51

ae2e401d5fdbaa1dd3eee6bcf301163b_medium.Twee oren

de telefoon gaat  de klok slaat zes

buiten is de wereld klein, de mist heel dicht

ik ril nog een beetje en denk aan mijn net verlaten

maar vooral warme bed

zonder blauw en geluid

baant de ambulance  zich door het dichte grijs

we stoppen, de bomen zijn gesloten

de  trein doemt op uit de mist

twee mannen in het blauw wijzen naar recht

meters lijken mijlen mijn hart klopt snel

mijn vingers  klemmen om de baar

de  knokkels van mijn vingers doen pijn

 de kiezels knarsen onder mijn voeten

de man in blauw houdt stil

hij wijst naar links

twee dode ogen staren mij aan de rest ontbreekt

Ik kijk om en zie voor de trein twee benen en een romp

 ik spreid mijn benen

mijn bevende handen pakken  twee oren

het hoofd is zwaar

zonder emotie volgt de rest

in ziekenhuis spoel ik de rode vegen gedachteloos weg.

 

Hielke Houtsma

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Realistisch en ik krijg er koude rillingen van:-)
Hoi, Janne-Martha, dat kreeg ik zelfs bij het schrijven, en dan te bedenken, dat het al zoveel jaren geleden is.
Klopt hoor Yneke. Ik moet tussen de negentien en twintig jaar zijn geweest? Naast mijn werk in het ziekenhuis ( toen nog in opleiding) zat ik in mijn vrije tijd op de ambulance. Het is bijna niet meer voor te stellen, maar in die tijd was dit ook ambulancewerk.
heftige ervaringen lijkt me dat je dan opgedaan hebt