Terechtgesteld

Door Zevenblad gepubliceerd op Sunday 17 May 12:41

Soms kan het recht alleen tot onrecht leiden,
dat is het lot van wat geschreven staat.
Wie onrecht in de wereld wil bestrijden
moet zoeken naar een weg die verder gaat.

Dan zal de wet toch even moeten wijken:
de weg naar recht is vaak een beetje krom
en gaat soms ook gedwongen over lijken.
Als er maar recht geschiedt: daar gaat het om.

Hij heeft nu nog maar drie dagen.

Daarna zullen de wereld en de kinderen hier een stuk veiliger zijn, en zijn slachtoffers eindelijk gewroken.
Ik heb het over het monster dat net wéér op het nippertje de dans ontsprongen is en elke keer brutaler wordt. Die samen met zijn geslepen advocaat steeds opnieuw de jury om de tuin leidt, elk gat weet te vinden dat de wet hem biedt om onder zijn verdiende straf uit te komen en die je vervolgens gewoon uitlacht.
En dan wéér een slachtoffer maakt.
 
Laat ik hem maar X noemen. Het spreekt vanzelf dat ik zijn naam niet zal onthullen, evenmin als ik de mijne zal prijsgeven. Wat u wel mag weten is dat ik sinds een jaar met pensioen ben en sindsdien mijn beroep als teamleider van de afdeling moordzaken in één van de districten in het Zuiden van de U.S.A. niet meer uitoefen.
 
Ik ken X al meer dan 20 jaar. De eerste jaren verscheen hij slechts als 'person of interest' in diverse dossiers over moorden die uiteindelijk - bij gebrek aan bewijs - onopgelost bleven. Toen men eindelijk in staat was om ook met minimale DNA-sporen daders te identificeren begon hij DNA dat hij bij willekeurige personen verzameld had bij zijn slachtoffers achter te laten: enkele haren, speeksel, sigarettenpeuken en minimale bloedsporen. Hij was er zo bedreven in dat men in sommige gevallen zelfs aan de bewijskracht van gevonden DNA-profielen begon te twijfelen en de politie de schuld gaf, omdat - als men al een match vond - de desbetreffende persoon nooit in de buurt van het slachtoffer geweest kon zijn. Dat was dan de zoveelste slordigheid van de wetsdienaren, riep zijn advocaat.

Wij  kwamen daar pas achter toen wij op een lijk het DNA aantroffen van een zwerver die een dag vóór de moord door een auto aangereden was en zwaar gewond in het ziekenhuis lag. X moet het bloed op een onbewaakt moment van de straat geschraapt en onder de vingernagels van zijn slachtoffer gesmeerd hebben.
 
X vermoordt kinderen. Alles bij elkaar genomen schat ik zijn score op in totaal 16 jongens en meisjes, zowel in onze omgeving als ook ver daarbuiten - dat wil zeggen afgezien van de slachtoffers die nooit als vermist gemeld en niet gevonden waren. Er waren tussenpozen van enkele jaren waarin hij kennelijk wat voorzichtiger opereerde, maar hij reed soms ook tijden lange routes door Mexico, zelfs tot in Guatemala. Wat hij daar deed - daar kun je alleen maar naar raden. Een 'calculated guess', dat wel. Daar werd immers niet naar vermiste kinderen gezocht.
 
Zijn slachtoffers waren tussen 7 en 14 jaar oud, jongens en meisjes. Hij pikte ze overal op: op speelplaatsen, op weg naar huis, fietsend op landelijke wegen zonder veel verkeer. Hij verkrachtte ze (altijd met een condoom) en wurgde ze vervolgens met latex handschoenen aan. Als er al sporen gevonden werden waren die zeker niet van hem. 

      92ff9c813fef6c0b1a4c13fa7d225ee5_medium.


Ik heb pas na enkele jaren begrepen waarom X  vrachtwagenchauffeur was. Hij wisselde aan de lopende band van werkgever en was voortdurend op weg, sliep altijd in zijn eigen cabine en at nooit in wegrestaurants waar bewakingsvideo's draaiden. Ook bij tankstations was hij voorzichtig en keek nooit vol in een camera. De ontvoerde kinderen sloot hij op in zijn slaapcabine en dumpte ze soms honderden mijlen verwijderd van de plaats waar hij ze opgepikt had. Gezien zijn opleiding had hij uit alle mogelijke banen kunnen kiezen, maar dit beroep sloot perfect aan bij zijn zieke sadistische behoeften. Hij was alleen maar met veel moeite te traceren en, zoals gezegd, hij slipte bij gebrek aan doorslaggevend bewijs voortdurend door de mazen van het vangnet. Als je zo lang in het vak zit als ik kom je er vanzelf achter dat het niet altijd de onschuldigen zijn die de wet beschermt: in sommige gevallen zijn het juist de ergste schoften die er baat bij hebben.

Maar nu had ik de tijd aan mezelf. En ik had een plan...
 
Nee, geen vuurwapen en geen bom. Dat maakt lawaai, trekt de aandacht van getuigen en is in veel gevallen via het projectiel of de bestanddelen te identificeren. Ook geen mes en geen wurgstok - daar kunnen minimale DNA-sporen op zitten, en zo dicht wilde ik ook niet in zijn buurt komen. Met mijn handen kon ik hem toch niet overmeesteren zonder sporen achter te laten.
Maar ik wist wel aan wie ik het vuile werk over kon laten.

Geen vingerafdrukken, geen DNA, geen wapen: gewoon een stel betrouwbare helpers die voor altijd zouden zwijgen. Die hoefde ik ook niet te betalen:  anders zou het een 'follow-the-money' verhaal worden - en daar zijn mijn collega's keien in.
 
Ik volgde hem nu al enkele weken op een veilige afstand van enkele kilometers. Ik wist ongeveer wanneer en waar hij weer zou gaan tanken en waar hij eten en water kocht. In de woestijn in New Mexico zou hij in elk geval geen kinderen oppikken - daar controleerde de border patrol te vaak vrachtwagens op illegale immigranten en drugs. Maar ik pikte daar wel mijn handlangers op, 's nachts met een zaklantaarn. Daarvan waren er namelijk meer dan genoeg onderweg.
      9d602d6765ed0ac2479c4422de2f704b_medium.

Mijn voorbereidingen waren inmiddels voltooid: het enige wat ik nog hoefde te doen was ongezien in zijn truck komen en direct weer verdwijnen, de rest ging helemaal vanzelf. Het feit zou pas later aan het licht komen: waarschijnlijk niet eerder dan de volgende ochtend, en dan was ik al lang weer elders.
 
Drie dagen later...
 
Het is gelukt. Hij stond bij een truck stop - ergens halverwege Albuquerque.  Zijn vrachtwagen had hij zoals gebruikelijk snel volgetankt en vervolgens achteraan in het donker op een onopvallende parkeerplaats neergezet. Hij trok zijn pet weer diep over zijn ogen en liep naar het loket waar hij water en eten kocht. Hij rekende altijd, net als ik, contant af om geen creditcardgegevens achter te laten. Een mobiele telefoon had hij nooit bij zich - netzomin als ik. Die kon immers gepeild worden en was nog maanden later traceerbaar. Wij hadden immers beiden een reden om onder de radar te blijven. Ik moest alleen zijn 27 mc bak onklaar maken zodat hij niet om hulp kon roepen.
 
Het kostte mij slechts enkele minuten. De deuren van zijn truck waren niet afgesloten, en terwijl hij 100 m verderop aan de kiosk zijn hamburgers betaalde sloop ik al weer terug naar mijn eigen auto, onopgemerkt in het donker.
Ik had met dikke rubberen handschoenen de kabel uit zijn radioinstallatie getrokken, het luik naar zijn slaapcabine geopend en daarin drie katoenen zakken met ratelslangen leeggeschud - zo'n stuk of twintig in totaal - die ik in de afgelopen week gedurende de nachten in de woestijn verzameld had. Ik ben in de woestijn opgegroeid: een fluitje van een cent. Het was nogal warm in de truck, ze zouden wel flink opgefokt zijn. De zakken nam ik weer mee om ergens onderweg te verbranden.
 
De volgende dag werd hij door een een politiepatrouille gevonden. Op een stille donkere plek bij een afrit van de snelweg - zijn favoriete manier om ongestoord en onopgemerkt de nachten door te brengen -  lag hij dood op zijn rug, ongeveer 35 m van zijn vrachtwagen. Verder was hij niet gekomen. Mijn  'hit-snakes'  hadden hun werk gedaan. Zij waren, tot op één na, door de open deuren ontsnapt en in de ruige omgeving verdwenen. Hij bleek meer dan een tiental  slangenbeten opgelopen te hebben, dodelijke injecties, teveel om nog ergens hulp te kunnen zoeken.

Hoe de slangen in zijn truck terechtgekomen waren zal wel voor altijd een raadsel blijven. Men constateerde slechts dat zijn radioinstallatie onklaar gemaakt was en ging ervan uit dat iemand die had willen stelen, maar vanwege de nog aanwezige slang van zijn voornemen afgezien had.

 . . . . . 23db6f22997fc10d8f6f1306f4ef5f98_medium.


 
Geen wapens, geen DNA, geen vingerafdrukken, geen 'money trail'. Geen link naar mij, behalve dan in de herinnering van enkele oudere collega's die dachten dat ik wel, net als zij, zou vinden dat de wereld zonder X een betere wereld was. Ze probeerden mij in elk geval in Alaska te bereiken om mij van het heugelijke feit op de hoogte te stellen. Van daar had ik hen namelijk het laatste kaartje gestuurd -  met daarop een plaatje waarvan de symboliek slechts voor ingewijden te doorgronden  viel.

77f8326ab18028a74cc25bafeee9ef8b_medium.
 

een dag geleden

Reacties (9) 

eb4546f7c0a1cd360d4816fdcc14b860_medium.
 
 
 
 
 
 
62f757eed1db456e4881293ec20db7d6_45x45.j
 
ongeveer 20 uur geleden
Mooi geschreven
 
 
 
 
eb4546f7c0a1cd360d4816fdcc14b860_medium.
2
 
ongeveer 22 uur geleden
Ik zag net dat bij de opdracht ook nog een gedicht van minimaal 5 regels hoort: dat was ik totaal vergeten.
Vooruit, dan maar wat provocerende versjes in het Nederlands, een echte Texas marshal waardig ;-)
 
 
 
 
 
avatar_45x45.png
1
 
ongeveer 19 uur geleden
Niet alleen voor een Texas marshal:
"soms kan ons recht alleen tot onrecht leiden"
Ik kan mij daar (mede door mijn voormalige werkkring) volledig in vinden!
 
 
 
 
57f6f1092e0f1d7257c8e20a64ef58c0_medium.
2
 
een dag geleden
Heel mooi, spannend geschreven verhaal
 
 
 
 
b66883725784b0f70253876cbf7c2e35_1379442
2
 
een dag geleden
De weg van de eigen rechter. Alweer een prachtig verhaal.
 
 
 
 
1b5da2b285950686da8ae026812e08ef_1376992
1
 
een dag geleden
Steengoed verhaal, maar wat ik me afvraag is hoe de hoofdpersoon zo zeker weet dat X de moordenaar is als er alleen indirect bewijs is. Misschien lees ik erover heen maar ik heb niets gezien wat hem als kindermoordenaar aanwijst. De moord op X is wel briljant en een perfecte misdaad. En ik heb het met plezier gelezen.
 
 
 
 
 
eb4546f7c0a1cd360d4816fdcc14b860_medium.
1
 
een dag geleden
Reken maar dat een oude politieman het na 20 jaar beter weet dan een willekeurige jury. ;-)
 
 
 
 
 
1b5da2b285950686da8ae026812e08ef_1376992
2
 
een dag geleden
Tja dat is een ding dat zeker is.
 
 
 
 
avatar_45x45.png
1
 
een dag geleden
Briljant uitgedacht en magnifiek beschreven!
Soms moet men naar de "andere kant van de wet" om recht te doen.

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen en beoordeeld!
Wat een goed bedacht en uitgewerkt verhaal! Met heel veel plezier gelezen (wel een rommeltje qua reacties op mijn scherm).
Geweldig verhaal.
Al je "hartjes" zijn weg!!
Ze staan er nog (7 oude) direct onder het plaatje met die grizzly. Die zijn met het copy/past meegenomen.
Maar anders was het artikel niet terug te halen.
Gelezen.
Zo, ik heb deze nu maar in zijn geheel gecopiëerd en opnieuw ingezonden.
Ben benieuwd of hij nu bij de schrijfopdrachten staat.
?????????
Dit systeem moet toch uitgetrickst kunnen worden?
Het is gelukt. Hij staat er weer in. Met commentaren en al.
Misschien een idee, Gildor om je meissie terug te krijgen?
Gewoon 'nieuw artikel', dan het oude met alles erbij kopiëren en opnieuw publiceren. Dan staat die tenminste op de goede plek.
Zo kun je kennelijk het onwillige systeem in de luren leggen.
Uit mijn jaren in klachtenmanagement weet ik dat het creëren van workarounds soms niet handig is. Het 'management' ervaart dan de urgentie van een probleem minder.

Dat meiske komt wel terug, op de goede manier. ☺
Ik ben vrij ongeduldig van aard. Vandaar dat ik het klachtenmanagement voor dit keer aan mijn laars gelapt heb.
Gelukkig dat jij Candice hebt om je meiske terug te halen:)
Dank je Zevenblad voor je geniale oplossing.
Ik heb hem opgevolgd en ik sta weer bij Doortjes schrijfopdrachten.