Laatste uren

Door Lilly-june gepubliceerd op Thursday 30 April 18:58

Maandag zat ik samen met mijn twee beste vrienden op de tram, toen een man aangereden werd door onze tram. Het was niet zijn schuld en onrechtstreeks ook wel een ongeluk, wel ja, er waren twee mannen aan het ruzie maken en keken niet echt om naar de mensen die om hun heen stonden, toen de man die aangereden werd door de tram wou voorbij lopen, werd die door de val van een van de twee meegenomen.

De tramchauffeur was in chock en de twee vechtersbazen zette het op een lopen toen ze de man op de grond bewusteloos en bloedend zagen liggen. En ondanks ze ergens vernatwoordelijk waren voor het ongeluk was dat eigenlijk nog niet het ergste. Mensen die in de buurt stonden reageerde dus helemaal niet, ze keken even op en gingen gewoon weer verder met wat ze bezig waren, er waren die zelfs een een omweg maakt om niet hoeven voorbij te lopen, en anderen wel ja anderen stonden erbij en keken maar wat. 

Mijn twee vrienden Jo en Nick sprongen uit de tram en liepen achter de twee mannen aan en ik sprong uit de tram en ja deed alles om de man in leven te houden, zijn hartslag was heel laag, ademde maar lichtjes en bloede echt enorm. Ik belde de hulpdiensten en begon met reanimeren, en ondanks dat ik daarmee bezig was kwam er nog steeds niemand helpen, nee nu stonden er nog meer mensen rondom me wat te staan staren. Op zulke momenten lijk te de tijd stil te staan en toch ben je er tegen aan het vechten, want het leek echt lang te duren voor de hulpdiensten er waren. 

Jo en Nick keerde eindelijk terug met die mannen, waar de politie hen dankbaar voor was en zijn ze dat niet echt gewoon. De man werd naar het ziekenhuis en ons verhaal werd opgeschreven door de politie. Dat was een hectische ochtend en zonder dat we het besefte het begin van een hectische week.

De dag erna zaten we alle in de les toen Jo een telefoontje kreeg van een niet herkend nummer en toen hij terug belde tijdens de pauze bleek het de man's vrouw te zijn. Ze vertelde ons dat hij die nacht was overleden aan zijn verwondingen, maar dankzij ons nog tijd heeft gehad zijn gezin te zien.

Aan alle mensen die dit lezen, help mensen ook al is het maar iets klein zoals meehelpen met boodschappen die gevallen zijn ofzo, ik bedoel elke second kan belangrijk zijn ookal lijkt het dat het meschien voor niets was, maar als wij er die moment niet waren geweest had die man nooit zijn vrouw en zoon kunnen zien.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ongelofelijk dat er mensen bestaan die in zo'n situatie geen hand uitsteken. Gelukkig bestaan nog er mensen als jij en jouw vrienden. Jullie zijn 3 toppers en ben het helemaal eens met Bokita dat jullie een lintje verdienen!

Dankzij jullie heeft deze man afscheid kunnen nemen van zijn geliefden. Een mooier cadeau is in deze situatie niet te bedenken. Dat hij moge rusten in vrede.
bedankt voor je reactie, we zitten alle drie met de tranen in de ogen.
Zo dan. Ik ben heel blij wat jij en je vrienden gedaan hebben. Die mannen zijn grotendeels verantwoordelijk voor de dood van die man. Geweldig dat jij hem hebt geanimeerd, zo jong als je nog overkomt. Dit zal die vrouw nooit vergeten en wat je vrienden gedaan hebben ook niet. Jullie verdienen een lintje!