De uitdaging: Me hond hep un sere pood en ik Xead nie meer zitten

Door Gildor Inglorious gepubliceerd op Sunday 19 April 10:48

Nonnie beet de spits af: een verhaal van minimaal duizend woorden met per zin toch zeker vijf schreifvoutun. Nu is het mijn beurt!

 

Me hond hep un sere pood en ik Xead nie meer zitten

0eca152e54a2ab4e65747d60e663ec37_medium.

als honden bezitter zijnde maak je genoeg dingen mee dat je niet door de beugel kan tollereren. Bij deze wil ik daar over een uitgebrijt veslag doen, niets tegen staande het feit dat ik normaal liter best wel kort van stof ben. Jou hond is toch veel meer als een huisdier, het is zekers nu we in een klien eensgezinds woning wonen en we dus op elkaar zijn lippen hangen, een soort van kind geworden. Je deelt kommer en wee met zoon beest en je krijg er zo veel getrouwdheid van terug, met zen warme honden ogen kijkt hij je dan zo lief aan dat me hart smelt. het zal best dat er buren zijn die zich irriteren aan geblaf en gejaank maar hun moeten niet zijken want ook hun ze kinderen maken flink stampij en lawaai en zoiets moet je gewoon met je hart over je hand streiken, want dat hoort toch gewoon bij het leven?

a5c412121362b5768c4e46dd8563aa0e_medium.

Me hond heet Bello (nee, niet die van Bello, pak Ballo das echt een andere) en het gebeurd me vaak dat mensen mijn op straat aanspreken en vragen ‘wat is dat nou voor een hond is het een ras hond of een bastaart?’ Bello is een kruisiging van een afgaanse winthond met een Dobberman pienser. Ze vacht is niet zo lang dan dat van een echte Agfaan en ook ze oren en staart zijn niet zo lang want dat hebben we ilegaal in Duitsland laten koepeeren. Ben der niet trots op maar Bello heef der geen last van gehad en hij heeft nu een hele vriendschappelijk gezicht en als hij ze kop op mijn schoot ligt met zijn natte honden neus en die ontzettende lap van een honden tong die uit de hoek van zijn bek hang dan is hij toch bijna schattig. Maar eerlijk is eerlijk, hij is ook paranoia en ik realiseer dat dit komt door dat wint honden karakter die hun nerveuzer maakt als andere rassen. Daarin tegen is zijn grote makken dat hij wel de kracht van een dobberman heb en het gebeurd wel eens dat hij in een sjagereinige bui of als wanneer hij schrikd een sjiewawa of een poes in twee stukken hapt. Ik schaam me eigen der best wel van maar ja de natuur is toch gewoon hart dus als je ten alle tijden je huisdier los wil laten lopen, ja dan krijg je rieskoos.

125c0987e33f0f50a8c131fa7278cfe4_medium.

Nou loopt ik gisteren toch met Bello te wandelen en hij krijg het me daar toch op ze heupen as een achterlijke gladiejool met een kilo spaans peper in zijn honden gat. Hij gaat me daar een partei rauwdauwen en rondrazen, ja hij trok zo in ene zen riem uit me handen en gaat er als een speer van door. Vliegt op een straat muziekant af, grijpt zijn acordeon en schud het ding aan flarden, vervolg eens pakt hij de stok van een ouden van dagen af, rent er mee weg en knouwdt het aan splinters. En nee dat is nog lange niet alles want hij spurdt een haal al slagerij binnen en gaat er met een schapen kop van door. Staat er zo’n Fransoos naas me te lachen, hij vraagt met zen frans aksent of Bello haast heb en zegt dan iest van “Allah re Serge dutamperdue”. Ik snapt niet wat die gast daar nauw zo lollig aan vind want ik schaamde mijn de ogen uit me kop. De haal al slager komt schreewend in dat slangetjes taaltje uit zijn zaak rennen met een slagers mes en dan gaat die klerenlijer achter Bello aan. Die schiet natuurlijk de angst tussen lijf en lendenen en knalt met ze honden lijf tegen een markt stalletje aan en dan ligt daar in ene een pan groentensoep en een pan tomaten soep op de kaaseien. Bello vluchdt tussen de planten bakken en de tulpen, griezanten en hijazinten vliegen in de ronte. Onder tussen glijd de slager uit in de gemorsde soep en leg ineens op ze achterste, maar ze slagers mes maak een salto en komt zo in zijn boven been te recht. Schijnbaar heeft iemand de wauterij gebelt want als ik achter Bello aan ren die trauwens zo wat de hele stad achter zijn eigen aan heeft hoor in in de verdte de sierenes loeien. Ik vindt een mooi plekje tussen een stapel vuilnis zakken en met wilde hand gebaren probeer ik bello te lokken maar het beest is helemaal paranoia met dat schapen kop nog tussen zijn kaken. En dan hoor ik een knal en Bello begin te janken, laat dat schapen hoof los en strompeldt naar mijn toe. Ik verstopt ons eigen tussen de vuilnis zakken en wacht tot dat alle hijsa om ons henen voor bij is en onder tussen probeer ik me hondje rustig te hauwen want het arme beest is gewont aan ze poot.

19cc620954f7c4b42396d26a4afd939e_medium.

Als de avond is gevallen loop ik hijmelijk naar huis met bello gewikkelt in me jas en gelukig valt niemand iets niet op. Thuis lig ik hem op de bank en samen met me vrouw bekijken we de wond an de poot van ons lievelinketje die maar blijf piepen en janken. We zien dat de kogel der dwars door henen is gegaan en dat scheeldt want dan hoeven we niet naar de vetteriniair, waar die linkse miegels van de wauterij ons natuurlijk al op staan te wachten. Me vrouw doet wat tampons in de wond om ze bloed op te zuigen en als het bloeden gestopt is, verbindt ik de wond zo goed als ik kan en onder weil geef ik hem aaitjes over zen honden kop en krijg ik likjes van die lange honden tong. Het is toch zoon schattebaud die Bello hij kan toch ook niks doen aan dat honden in stinkt dat hij gewoon in ze geenen heef mee gekregen?

Ik heb dit hele verhaal op me labtop ingetikt en gaat het zo on line zetten, me vrouw heef het net gelezen en is ze het er helemaal mee eens. Ze vind dat het een heel mooi en gevoelig verhaal is geworden en zeg dat ik echt een lieteraire groodheit kan worden omdat ik uit me hart schrijf. Ze is lief, maar ik weet dat er geen haud van klopt want je kan je eigen nooit lieterair noemen als je leidt aan los schrijf ziek te.

 

Reacties (43) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een heerlijk stuk onzin zeg! Geweldig; ik heb het lachend - af en toe hardop - gelezen. Dankje!
Deze onzin 'scoort' intern een stuk beter dan mijn serieuze verhalen. ☺☺
Ik sgaam me beina voor het fijt dat jij sommige fouten ekspres moet maken terwijl ik ze niet wil maken maar ze tog maak!

Leuk!
Dankjewel! Eerlijk gezegd, het viel me echt niet mee om zo te schrijven. Bij sommige zinnen moest ik echt tellen of ik er wel vijf of meer had gemaakt. ☻☻
Herkenbaar! ☺

Wel goed gelukt, het is prachtig om te lezen en blijft begrijpelijk!
Hier moet ik toch even kort op reageren. Zo, dat was kort genoeg.
Morgen naar de carrosserie, lig in een deuk... .
Zolang je maar niet total loss bent. Bij 'jullie' zeg je toch perte totale? ☺
ben je nou helemaal belatafelt en van de pot getrokken dat je onse mooie sait bevuild met dit minderaardige en opgeblasen stuk vreten van een artiekel wil je wel snel opkrassen met deze slegte kwaletijd want zo slegt hebben we het nog nooit gegeten met jou en als je niet optieft met deze zooi willen we niks meer met jou te maken hebben en laten we jou van de sait verweideren door onse eigen allerliefste en bovenstebeste Tim.
Ja hoor! De Plazilliaanse censuur komt in het geweer tegen mijn arme ikketje.
Je moet me maar nemen zoals ik ben!!!!!!!
Hoeveel vlaggetjes hep jij opgestooken?

☻☻☻
Ik kom vlaggen tekort, ga zo even bij de buren lenen. Hahaha
Was dit niet de reactie die jullie wollen worteltrekken?

Zeer geslaagd, dit verhaal.
Ik ben trots op je.
Leuk verhaal.
Behalve als je die hond bent! ☺☺
Durf het bijna niet te zegen,maar er staan een paar taalfoutjes in, wij taalpureerders kunnen dat wel hebben toch? ;_)

Een mooie verhaal hoor daar nietvan! Je vrouw heeft helemaal gelijk,een mooie en gevoelige verhaal is het geworden.
Lig in een kreukel om je taalpureerders!
Die ga ik onthouden! ☻☻

Thank you very much!
Hihihi, jor welkom.