De uitdaging: een verhaal barstend van de schrijffouten. Haal jij ze er uit?

Door Nonnie gepubliceerd op Friday 17 April 14:12

Een verhaal van minimaal duizend woorden met minstens vijf schrijffouten per zin was de uitdaging, die Gildor Inglorious genadeloos bij mij op het bord gooide (http://plazilla.com/page/4295167759/was-vroeger-alles-beter-een-herinnering-uit-de-oude-doos). ‘Geen probleem’, zei ik en voor ik wist wat mij overkwam moest ik het gaan bewijzen. Nou ja, zeg. Dat kan toch iedereen!

a36310a6d3cb7f8ea6bb1ee431300f31_medium.

Heel lang geleden in de tijd die Plazilla nog Xead hete was er eens een schrijver eigenluk wel drie waarvan allen anno niem zullen blijven die iets had uitgekonkelt waarmee ze een teorie wilden toetsen. Deze drie Muskatiers waren gestuiterd op iets vreemds namelijk dat Xead in de tietel al van een artiekel een magiesche kracht uitoefend op lezers van allerlij alooi die die zooi dan allemaal masaal gingen lezen en vervolgens met die verse lichaamsdelen begonnen te smeiten. Maar dat was nog niet het schromelijkste want onder die berreg met duimen kwamen dan ook noch compelementen vantussen zo van goet gedaan en fijn geschrijft en dat is natuurluk des duivels oorkussen. Al die pluimjes in de achterhoede voor zoon artiekel wat in vijf of tien menuten in elkaar is gefrommelt en dan tussen al die andere mooie, nog mooiere en suuuuupermooie artiekels staat waar de schrijvers zo hun riekende best op hebben gedaan en uren geploetert die dan zoomaar worden van de weg gedrukd door van die onbenulige en nietsvertellende artiekels dat vonden hun toch wel erg jammer. Dus hun stoken de koppen samen en gingen plannen beramen om op de korrel te kauwen iedereen die zich zulke artiekels met duimen omhangt en zonder pardon alle lof schrijft die zulk een artiekel dus totaal niet verdiend. Het was een spijker in het oog van deze drie kornuiten die zelf immer artiekels posten op de Xeadbus die door het oog van een naald konden zo schoon waren hun artiekels dus altijd. En dat hun dan altijd maar weer zaten te zweten en te transpireeren om een pragtig artiekel tevoorschein te kunnen piepen en dat of ze dan altijd maar onder worden getorpedeert met de tien regels die andere schrijvers dronken of met een kaater misschien op een bierfiltje in het kafé hadden opgekalefatert was hun ze eer te na dus. Of ging het allemaal niet meer om de kwaletijd soms in plaats van om de kwantetijd die natuurluk heel goed is bij de schrijvers die met vijftien reegels alweer een artiekel hadden afgedaan. En hola daar was dan weer een artiekel met de tietel dit is dan mijn honderdenachtenfijfigte artiekel op Xead en alle leezers gingen dan weer als schapen naar de slagtbank en kwamen dan over de dam aanlopen om hun apprecitie te geven en een schouderklopje op de koop erbij. En de anno niemen dachten bij hun eigen van dat kan toch niet waar zijn en daar moeten we paal en punt aan stellen dus om een ellenlang verhaal uitgebrijd te beperken hebben hun toen bedacht om zelf zulke verhaalen te schrijven waar ze maar heel wijnig tijd aan wollen besteden en die dan zo van pats boem op de sait te slingeren alsof er geen haan naar kraait.

En zo gingen ze dan na een hele avont grappen en grolen draaien in het facebookkafé over deze lastige maar ook ernstige zaak om die dus aan te pakken op een goede aanpakmanier zodat in ene keer duidelijk wort ook voor de leezers van al die prietepraat artiekels dat het allemaal helemaal niet zo koosjer in de haak zit. En wat wasser dan een betere manier dan om te laten zien dat het zo niet langer kan dus niet te schrijven van hé mensen zo kan het niet langer maar de vis bij de staart te pakken en gewoon zoon eigen artiekel te produseren en sgaamteloos te katapulten op Xead zoals het toen inderdagen hete.

En zo ging dan onse schrijver die anno niem wil blijven in het kafé zitten om daar te drinken en ja, ook om te krabbelen op bierfiltjes wat zo allemaal aan interessante weetjes te binnen komt maar natuurluk niet te boeient want dat mog al helemaal niet. Zou je daar van de weeromstuiterd toch noch een fassinerend stuk neerzetten waar dat nu net effe niet in de teebladeren te lezen is. Dus altijd effe oppassen geblazen dat hadden hun dus ook tegen mekaar gewaarsguwd zodat geen van die gabbertjes hals over been in de valkuil zou neerstorten waar ze zelf gegraven hadden. Dus gingen hullie heel omslagtig rond de kuil dansen om der zelf niet in te vallen met al hun teorien erbij want dan zou dat hun doelpunt voorbij schieten en dat kon al helemaal niet uiteraart.

Om alles goed te doen en ons eksperiment te laten slaan hadden we richtleinen getrokken waar alle drie die anno niemen aan vastgebonden waren. Er moes Xead in de tietel staan, twee van de tien vingers moesen in de neus worden gepeuterd, bombonies geschrefen met beeldgesprokenheid van lik me mijn vesje. Daarbij moes dan ook schiet in de lag grappen bij worden gevoegt die vanzellef reacties zouden worteltrekken van ben je nou helemaal belatafelt en van de pot getrokken dat je onse mooie sait bevuild met dit minderaardige en opgeblasen stuk vreten van een artiekel wil je wel snel opkrassen met deze slegte kwaletijd want zo slegt hebben we het nog nooit gegeten met jou en als je niet optieft met deze zooi willen we niks meer met jou te maken hebben en laten we jou van de sait verweideren door onse eigen allerliefste en bovenstebeste Tim. Dat was de reactie die ze wollen uit de tent lokken en met dat in het achterhooft schreef onse eiverige schrijverige anno nieme kornuit zijn sgandalige, van god losgeweekte verhaal waar kant nog wal aan zat maar waar hij al bij voorbaad al van zat te genieten in zijn vuistje.

En wie sgetst zijn verbazing in alle kleuren van de regenboog als na plaatsing van dat niemand dalletje ineens van alle kanten alle lof en andere heerlijke geuren zijn kant op werden gewuift, want iedereen had genooten van de heerluke prietepraat en als ze inderdagen van die goeie artiekels lazen, moesen die ook als een wet van mijden en persen worden bewierookd met kruidige aroomaas en een dikke duim waar alle waardering werd uitgeslurpt en de kloe van dit verhaal is dan ook dat de schrijver met al zijn pennen en inkt nog niet in staat was gewezen om een beroert geprietpraat verhaal te schrijven.

 

En, wat vinden jullie? Is het gelukt?

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

Reacties (42) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Voor het eerst heb ik genoten van taalfouten :)
Graag gedaan.
: )
petje af! Zal je best moeite hebben gekost, normaal schrijf je perfect correct, dus is deze opgave een hele uitdaging geweest vermoedt ik zo ;-))) Mooi resultaat trouwens
Dank je wel, Yneke.
Toen ik ermee begon, had ik grote moeite om mijn geliefde taal zo toe te takelen, maar op een bepaald moment begon ik er lol in te krijgen. Voor mij was het uiteindelijk ook een oefening in creativiteit.
En creatief is het zeker geworden, heb geregeld in een deuk gelegen, dacht af en toe ook wel; lijkt mijn manier van schrijven wel als ik snel tik en daarna terug lees moet ik meestal alles corrigeren, ik ben nog al een foutschrijfster. Mooi om jou nu zo een artikel met moeite te zien schrijven ;-) Ik heb zowaar genoten!
Misschien heb jij die creativiteit al van nature.
Fijn dat je ervan hebt genoten.
;-) dat is positief benaderen, leuk! dank je
Haha, Nonnie. Wei maake cheen voute.. Tog!
Hey hey, Mc-Suffie, it's good to see you.

Inderdaat, kompleet vouteloos zijn we.
Wordt bijna tijd voor een aparte Zilla voor deze leuke artikelen. -))
Misschien. Voorlopig is het er nog maar één en met de belofte van Gildor erbij straks twee. Of verwacht je dat meer mensen gaan inhaken op deze trend, die eigenlijk als grapje was bedoeld?
Heb al iets meer ellenlange zinnen zien langkomen de afgelopen dagen. Jij al met 2, ik met eentje, Hans met een mega lange. Karazmin en dan vergeet ik er volgens mij nog twee.

Oh wacht even ... dit is niet één hele lange zin natuurlijk. Domme Candy.
Oh, nou snap ik je.
Stiekem hoopte ik dat dit geen rage gaat worden.
Die maak ik zonder te fantaseren, ha.
Chapeau.
Onder ons gezegd en gezwegen, die nietszeggende artikelen daar wordt toch veel op geklikt, of vergis ik me !
Opschepper! Hahaha.

Yep, maar het is nou ook weer niet zo dat hoe nietszeggender het is hoe meer kliks. Anders zou iedereen de site wel volstorten met crap.
Neem nou een kwaliteitsartikel als dit. Daar komen vanzelfsprekend alleen hartjes en reacties op vanwege het niveau en de research van enkele jaren die hieraan vooraf is gegaan.
Geslaagd! Met vlag en wimpel, dus nu maar lekker aan de pimpel.
Een man een man, een woord een woord. Ik geef toe dat ik je schromelijk heb onderschat. Zelfs deze steilblometjes beheers je! Nonnie is echt van een hoop markten thuis! :-)

OK, de irritante macho in me wil dan toch nog een heel klein beetje zaniken: ik had van jou meer subtiele foutjes verwacht.
Flauw he, om dat te zeggen!

Ik zit nu in de trein, op weg naar mijn kind. Vanavond of morgen pak ik zelf de handschoen op en ga ik helemaal los. Dit was in elk geval genieten!
Ik zie een hamburger in jouw toekomst *rammelt m'n kaarten dooreen*
De kaarten zouden zomaar gelijk kunnen krijgen! :-)
Je hebt talent!
Dank, dank, dank.

Overigens had ik al zo'n vermoeden dat je zelf de handschoen ook zou oppakken en dus heb ik de subtiele foutjes, sociaal als ik nou eenmaal ben, voor jou bewaard. Lief, hè?
You' re welcome!

Ik had al zo'n vermoeden. Erg lief van je. :-)
Ik kan je maar een ding in het goed Nederlands vertellen en dat is: Dat he je mooi doan wicht, Jij mag met recht de kampioen van onzinnige artikelen in heel erg slecht Nederlands genoemd worden. Niet alleen schrijffouten maar je maakt ook nog eens een zooitje van de spreekwoorden. Een dikke pluim verdien je. Of een tien met een griffel. (de zoen van de meester moet je er maar bij denken)
Dank je wel, dat is een prachtige titel, wicht.