De ziekte van parkinson

Door Ziva gepubliceerd op Thursday 16 April 12:57

Bij de ziekte van parkinson is er iets mis in de hersenen. De hersenen hebben bepaalde stoffen nodig voor het doorgeven en ontvangen van prikkels.  Bij de ziekte van parkinson is er te weinig of teveel aan de stof genaamd dopamine.  Dopamine remt het doorgeven van prikkels  naar de spieren. Daardoor kunnen wij op tijd afremmen als wij op plaats van bestemming zijn  of als wij bij het voorwerp zijn die wij willen oppakken. De oorzaak van te veel of te weinig aan dopamine is onbekend.  Deze ziekte is niet erfelijk. De ziekte van parkinson is een neurologische ziekte en is progessief. Bij de ziekte van parkinson is geen genezing mogelijk. De ziekte van parkinson wordt niet  bij alle patienten hetzelfe gekenmerkt. De een merkt er weinig van terwij de andere  zich in een rolstoel moet voort bewegen. Men heeft goede en slechte dagen. 

                                                                                         8f7dd562fd13796318b42a4ee393351e_medium.

En van de eerste symptomen van parkinson is het beven. Het beven begint al in het begin stadium. Men kan ook beven in rust. Het z.g. rusttremor of men kan beven tijdens het bewegen het z.g. bewegingstremor. Het beven bij parkinson patienten is anders dan gewoon beven. Het is een langzaam beven. Parkinson patienten kunnen niet over hun spieren beschikken zoals hun dat willen. Daardoor kunnen ze zich moeilijk bewegen en worden traag. Als een parkinson patient zich wil bewegen en zijn spieren willen niet dan moet hij even  dan moet hij wachten tot het wel gaat en dat duuurt even. Ook de spieren in het gezicht laten de parkinson patient in de steek. Emoties kunnen niet meer goed getoond worden.  Het z.g. maskergelaat. Er valt weinig of niets te lezen van het gezicht van een parkinson patient.  De spieren worden ook stijf. De stijfheid van de spieren kan van moment tot moment verschillen.  De parkinson patient komt vaak stuntelig over.  Stijve spieren kunnen ook vaak pijn doen. Alles wat de parkinson patient zijn spieren voor nodig heeft gaat moeilijk. Zo ook het slikken. Speeksel kan moelijk of soms helemaal niet meer worden doorgeslikt.  En loopt uit de mond. Waardoor men dan gaat kwijlen. Het handshrift van de parkinson patient wordt kleiner en onduidelijk. Het beven en het moeilijke bewegen kost de parkinson patient veel inspanning en energie.  Men wordt dan ook snel vermoeid.  Ook de houding van de parkinson patient veranderd.  Men loopt vaak in elkaar gedoken met een kromme rug.  Men kan ook moeilijk het  evenwicht bewaren. Parkinson patienten lopen met  kleine schuivende pasjes. Vooral het beginnen met lopen gaat moelijk.  En men kan ook moeilijk stoppen met lopen. Obstakels kunnen deze patienten uit hun evenwicht brengen. Parkinson patienten vallen dan ook vaak. 

Ook kunnen parkinson patienten te maken krijgen met: obstipatie, dubbelzien, incontinentie, pijn, huidafwijkingen en maagklachten. Dit heeft ook allemaal met de spieren te maken. 

Parkinson patienten hebben ook vaak een droge mond door de medicijnen. 

Men kan ook depressief en achterdochtig zijn. 

De verscijnselen beginnen licht en nemen in de loop der tijd toe. 

De ziekte van parkinson wordt behandeld met medicijnen.d25af911756b33ee4f5613b6b69ac2c4_medium.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.