Hippocratische trouw

Door Pennetje gepubliceerd op Friday 10 April 11:52

‘De koning is dood, lang leve de koning!’ Luid trompetgeschal klonk vanaf het plein voor het paleis. De camera zoemde in op een lege troon op het balkon en een neutrale stem meldde: ‘U ziet het, we hebben inmiddels afscheid genomen van onze geliefde Koning Richard, maar zijn opvolger is nog niet aangetreden. Vanuit het hele land is iedereen op zoek naar Charles, naar verluid de achter-achter-achterneef van Koning Richard, maar deze koninklijke spruit heeft zich nog niet gemeld om zijn erfenis in ontvangst te nemen.’

Diep weggedoken in zijn kraag aanschouwde Dr. Charles vanuit de samengedromde menigte het evenement dat een feestelijke bijeenkomst had moeten zijn voor het hele koninkrijk, maar alles wat ze te zien kregen was een lege troon en een vreemd mannetje in een lange jas, met een rond brilletje op zijn spitse neus, die een perkament uitrolde en vervolgens begon te lezen.

‘Landgenoten, zoals u weet zijn Koning Richard XXV en zijn lieftallige vrouw Gwendolyn helaas kinderloos gebleven, hetgeen ze altijd enorm hebben betreurd. Vooral de troonopvolging heeft de Koning in de laatste jaren van zijn leven de nodige hoofdbrekens opgeleverd. Om die reden is er intensief stamboomonderzoek verricht, waarbij aan het licht is gekomen dat er nog een verre afstammeling van de koninklijke familie in leven moet zijn, een man genaamd Charles. Het heeft Koning Richard XXV daarom behaagd om na zijn overlijden als zijn troonopvolger aan te wijzen zijn achter-achter-achterneef Charles. Ongelukkigerwijs is het ons nog niet gelukt om deze Charles te vinden, ondanks de Koninklijke aankondiging in de vorm van een brief die in alle landelijke dagbladen is verschenen. Daarom wil ik u verzoeken om met ons de queeste te aanvaarden op zoek naar de nieuwe koning. Samen zullen we in staat zijn om onze nieuwe koning te vinden en hem op gepaste wijze te kronen. En dan wil ik voor dit moment eindigen met ‘Lang leve Camelot!’

Een golf van onrust ging door het publiek en ook in de huiskamers in het hele koninkrijk werd heel wat afgezucht, want hoe moest dat nu verder met hun prachtige landje zonder koning? Als een lopend vuurtje ging het door het land dat Charles, zoon van Elisabeth en Philip, de nieuwe monarch zou zijn. Nou was het alleen zaak om de nieuwe koning te vinden. Menig man met de naam Charles, en om eerlijk te zijn ook verscheidene mannen, die eigenlijk anders heetten, maar niet vies waren van een gokje, meldden zich aan de poorten van het paleis om de kroon op te eisen, maar steeds bleek al snel dat ze niet de juiste persoon waren. Na de diepe nationale rouw om het verscheiden van Koning Richard leek het koninkrijk maar niet in staat de grauwe sluier op te lichten tot het bevrijdende aantreden van Koning Charles, maar deze Charles bleef hardnekkig in de schaduw. Wel manifesteerde zich in die tijd het merkwaardige fenomeen, dat overal mensen tevoorschijn kwamen die zich Charlie noemden. Spandoeken met ‘Je suis Charlie’ en berichten op Facebook met een zelfde boodschap schoten als paddenstoelen uit de grond, hetgeen het onderzoek naar de echte Charles aanzienlijk bemoeilijkte.

Ondertussen ging Dr. Charles rustig verder met zijn werk als hartchirurg. Zo’n hermelijnen mantel en een kroon op zijn hoofd leken hem veel minder geschikt dan de witte jas met stethoscoop waar hij het liefst in rondliep en bovendien was hij van mening dat hij niet gestraft diende te worden voor zijn verre verwantschap met het koningshuis. Iedereen mocht toch een erfenis weigeren. Nou, dat deed hij dan, maar in stilte, want een openbare weigering van deze eer zou heel wat voeten in de aarde hebben. Lastige vragen uit zijn omgeving wimpelde hij af met een grap of met de mededeling dat zijn vader Mark heette en zijn moeder Vicky, dus dat hij onmogelijk de gezochte Charles kon zijn. Aangezien zijn ouders reeds waren overleden en er geen andere bloedverwanten waren, kon hij ermee wegkomen om zijn ouders bij hun tweede naam te noemen. Als arts had hij de eed van Hippocrates afgelegd en zijn persoonlijke lot op die manier verbonden met het welzijn van zijn patiënten. Hij had geen enkele behoefte om daar de verantwoordelijkheid voor het welzijn van alle onderdanen van het koninkrijk aan toe te voegen. Wel voelde hij zich steeds rustelozer worden, want eens zou kunnen uitkomen, dat hij de gezochte Charles was. Hij voelde zich een crimineel met een geldprijs op zijn hoofd.

De onrust in het koninkrijk nam hand over hand toe en vanuit verschillende kanten werd meer en meer aangedrongen op het opheffen van de monarchie. Uiteindelijk is besloten om een referendum te houden, waarbij alle burgers, groot en klein, oud en jong, hun stem mochten uitbrengen. Kennelijk zijn de Camelotters realisten, want zonder iemand die ze koning kunnen noemen, wordt het al snel onmogelijk om een monarchie te handhaven. Vrijwel unaniem werd gestemd voor het opheffen van de monarchie. En zo geschiedde.

De dag dat Camelot ophield te bestaan als koninkrijk staat in het geheugen gegrift van alle inwoners als de beste beslissing ooit. Op deze manier hoefde niemand meer door geboorte deze verantwoordelijkheid op zich te nemen. Camelot werd een vrije staat, waar mensen het beroep mochten uitoefenen waar ze zelf voor hadden gekozen en de eden zweren die hun na aan het hart stonden. Zo waarlijk helpe mij God almachtig.

Reacties (30) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk verhaal met een fraaie opening foto van chateau Pierrefonds.
Grappig dat je dat herkend hebt.
Heel origineel bedacht
Dank je wel, willemijntje
Dank je wel, infiction
Zouden we in dit land ook moeten doen. Al vrees ik dat er hier veel te veel koningsgezinden zijn om een republiek te worden.
En een vruchtbare koninklijke familie bovendien.
Een van hun kerncompetenties, zo lijkt het wel. :-)
Inderdaad, ja.
tegen Pennetje
1
Ja die ook, maar toch ben ik wel voor het plan.
Een republikeins verhaal! Dat hebben we volgens mij nog niet gehad. Charles heeft het goed bekeken, liever arts zijn dan koning waar de hele wereld over je heen valt voor fouten die bijna 90% van de bevolking maakt. In de spotlight staan en op zijn vingers gekeken worden ambieert hij niet en wie kan hem ongelijk geven?

Een leuk verhaal Pennetje!
Zo is het.
Dank je wel, Miesje11
Gelezen en beoordeeld!
Dank je vriendelijk.
En de Charles met zijn zeiloren
die er nu nog rondloopt
wordt ook niet voor vol aangezien.
Oh ja, loopt er ergens zo'n Charles rond?
Dat is ook toevallig.