Gewoon Kut

Door EdwardHeijn gepubliceerd op Sunday 05 April 19:15

tja soms is het zo, dan heb je echt iets zodra je opstaat, en je zit niet lekker in je vel, van gadverdamme wat voel ik me kut. zo voelt het. je ziet alles zo, en je bent ook gewoon zo, dat is een gevoel wat iedereen toch wel eens herkent, zo als zij zich dan voelen, je probeert eerst dit op te lossen door een dik uur onder de douche te gaan staan, bewegingsloos, wel te verstaan, je trekt een onderbroek aan, of niet, want soms heb je iets van, ach barst ook, dan maar niet dus, dan ga je naar beneden toe, eerst even langs de toilet, ja even zitten, je blijft een half uur zitten, ja je hoefde ook alleen maar te pissen, en dat doe je dan vanwege dat kutgevoel gewoon zittend. tja.. dan is het tijd voor een bak koffie, met een krentenbol, het normale ochtendritueel, maar nee, weer mis, ach je moet wel, zoetje en wat melk in de koffie, je zakt in je zetel, en dan de ene keer met, de andere keer zonder onderbroek, net hoe kut je je voelt. afijn, we gaan verder met waar we waren, tjah ..je kan het die lieverds ook niet verwijten, maar ze vragen een koekje, want er staat een bak koffie, en dan krijgen mijn hondjes altijd een koekje, dat is de vaste gewoonte, dus nu ook, maar goed, ze gaan verder met koekje, zoeken hun plekje, genietend van het koekje, daar komt niemand tussen, zelfs het kutgevoel niet, ja wel dat ik me als kut genaaid voel, maar dat ligt weer anders, nu waar het uiteindelijk wel om gaat, even de glucose meter erbij, en prikken 1.9 WATTT... ja ik zit laag, even ter verduidelijking, ik heb suikerziekte, en heb dus last van een Hypo..wel even wat insuline, niet teveel, want ik zit al laag, iets minder dan normaal, want ik heb een krentebol, en neem nog wel een koekje, en als het met een uurtje niet beter en lekkerder gaat, dan maar weer even plat.. ik zie wel. even verder gaan met hmmm slapen, tja een kut gevoel, je voelt je zo leeg.. er zit ook weinig in, meter even mee naar boven.. en even kijken of het weer beter wil gaan, tja zo wel, dan valt het allemaal nog wel mee, zo niet, dan nog even plat, de honden volgen mij gewoon waar baasje is zijn hun ook, en hoe hulp hond kun je zijn. ze houden baasje gewoon scherp in de gaten, vooral Angel, het is echt een engel, ze likt me zo van, kom op baasje beweeg even, even laten merken dat je er nog wel bij bent, ok Angel, ja weg, je stuurt haar weg, maar het is o zo goed bedoeld, die lieverd, ze gaat weer liggen, maar is allert, vervolgens komt Daisy, even over het bed lopen, beetje bruut, maar wel zo van, beweeg baas beweeg, en zo was het ook weer, ik bewoog, dus ook Daisy gaat weer liggen, vervolgens, is het wrraf , Angel even laten horen zo van, ben je er nog Baas, ja Angel , ik ben er nog, lieverd.. en zo ga je dan een dag om met een kutgevoel, na het broodje eten is het weer tijd voor een heerlijke wandeling met de honden, en iemand die zegt dat mijn honden voor mij geen hulphonden zijn, hoe klein ook, ze zijn het gewoon. en ze houden me, hoe kut ik me ook voel, gewoon scherp.

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Sterkte man!
inmiddels alweer helemaal op krachten, ach ik heb een spuit met 2 componenten in de koelkast liggen, maar raak ik in een coma, dan houd alles op, ik kan hem mezelf namelijk niet toedienen, maar niemand lijkt dat te beseffen, ik weet het, maar verder is er niemand die het gevaar coma ziet aankomen, en het staat in mijn dossier, zelfs al aan de bel getrokken, maar ach meneer heijn, zal wel niet zo een vaart lopen..
Gelukkig gaat het weer!
http://www.jouwgedichten.nl/gedicht/5751/1/mijn-lichtpuntje
Ik voel helemaal met je mee....
Wel gevaarlijk een hypo toch even wat bij spuiten, ik ben ook diabeet vandaar, maar ja, zal je zelf ook wel weten het zal wel dat jij je kut voelt met 1.9. sterkte