Familie

Door Priscilla van duinen gepubliceerd op Saturday 04 April 14:09

Nou het is al even weer geleden dat ik wat hier heen heb geplaast 

Maar goed ik schrijf het nu dan toch maar even van mij af hier 

Het maakt mij veel zorgen hoe somige mensen met hun kinderen om gaan 

nou heb ik ruzie gekregen met die persoon om dat zij dingen zeggen waar ik het niet zo mee eens ben maar goed zij denken dat ik geen verstand heb van ADHD en PDDNOS Maar dat zien ze helemaal verkeerd aan gezien ik het zelf heb en ik weet hoe je er mee om moet gaan en zij niet 

hoe denken jullie er over 

Als er steets hard geroepen en geschreeuwd word 

en continu gevloekt en ze hard op de nummer zetten zou dat nou daad werkelijk helpen bij dat soort kindertjes , of is het beter om heel rustig te blijven en tegen ze te gaan praten 

nou mensen vertel het mij maar. want ik weet het niet 

Ik dacht dat je met consequent moest blijven of zie ik dat verkeerd

nou ik zou het een en ander op een rijtje zetten .

 1. 

Bied structuur
De meeste kinderen hebben van zichzelf het vermogen te leren wat kan
en wat niet kan. Ze weten al vrij snel wat mag en wat niet mag. Ze leren
van hun ervaringen. Kinderen met ADHD hebben een aandachtsstoornis
en die belemmert hen die inwendige structuur op te bouwen. Bij hen duurt
het veel langer, vandaar die ongeremdheid. Zij hebben dus veel langer
duidelijke uitwendige structuur nodig.Het aanbrengen van structuur  is
dus van groot belang. De structuren die de ouders aanbrengen, scheppen
orde en duidelijkheid. Zij stellen grenzen aan de vrijheid en geven regels
voor het gedrag van het kind, zonder dat daarbij de eigen identiteit van het
kind wordt verloochend. Bij het aanbrengen van structuur moet aan de
volgende zaken gedacht worden:
- zorgen voor een rustige en stabiele leefomgeving 
- ordening aanbrengen in de dag
- opdrachten in deeltaken geven
- structuur in het taalgebruik van de opvoeder
Dus structuur in de ruimste zin van het woord: in handelen, tijd, taal en ruimte. 
Structuur in handelen betekent: zorgen voor regelmaat, vaste routines.
Vaste regels bij het opstaan, wassen, aankleden, eten, naar school gaan.
Ook moet er gedacht worden aan vaste regels voor het opruimen van
speelgoed. Al gauw ligt er overal wat. Hoe meer speelgoed over de vloer
verspreid ligt, hoe onoverzichtelijker het wordt voor een kind met ADHD.
Structuur in het aanbieden van speelgoed kan het kind helpen zelf overzicht
te houden
Vaste regels voor de tijden van opstaan, eten, televisie kijken en slapen 
gaan, zorgen voor structuur in tijd.
Structuur in taal betekent: korte, duidelijke zinnen gebruiken. Vooral bij
het geven van een opdracht of als het kind iets verboden wordt. Meerdere
opdrachten worden verwarrend dus kun je het kind het beste één opdracht
tegelijk geven.
Structuur in taal betekent ook: duidelijke woorden. Voor kinderen met
ADHD moet je in glasheldere zinnen spreken. ‘Misschien’, ‘soms’, ‘vaak’,
zijn woorden die zoveel mogelijk vermeden moeten worden. 
Structuur in ruimte houdt in dat alles zijn vaste plaats heeft in huis.
Bijvoorbeeld ieder zijn vaste plaats aan tafel.
 
 
2. 
Geef het kind een aanmoedigingspremie in plaats van straf
Belonen werkt beter dan straffen, zeker bij een kind met ADHD. Deze
kinderen worden al vaak genoeg op hun vingers getikt vanwege hun
ongeremde, impulsieve en/of onnadenkende gedrag. Belangrijk is om
alert te zijn op goede gedragingen, hoe miniem ook, en deze ter plekke
te belonen. Negatieve gedragingen moeten voor zover mogelijk is,
genegeerd worden.Positieve aandacht zal op den duur doorwerken en
het gevoel van eigenwaarde!
Voor het bereiken van veranderingen is een positief stimulerende,
versterken.consequente aanpak noodzakelijk.
 
 
3. 
Toon begrip
Agressie, drift, angst en verdriet zijn steeds terugkomende emoties
die veel begrip vragen 
Agressie en drift vragen om een kalme, rustig doortastende houding.
Een agressief of driftig kind kun je bij anderen weghalen en vragen wat
er aan de hand is. Vaak kunnen kinderen zelf in hun kwaadheid helemaal
niets meer zeggen. Als de emoties gezakt zijn, kan samen met de anderen
gepraat worden. Bij angsten en verdriet zijn kinderen geneigd zich terug te
trekken, vooral als ze merken dat anderen hen niet begrijpen. Voor hen is het
belangrijk dat ze thuis een veilige haven hebben waar ze hun emoties kwijt
kunnen.  
 
 
4. 
Heb Geduld
Door het bieden van structuur, het geven van positieve aandacht en het
tonen  van geduld, zal het geduld van ouders steeds minder op de proef
gesteld worden. Wanneer ouders toch hun geduld verliezen, is het het beste
om even weg te gaan of het kind weg te sturen. Dan gebeuren er geen dingen
die ouders achteraf eigenlijk niet wilden.
 
 
5. 
Geef blijk van je liefde
Al het voorgaande moet verpakt zijn in onvoorwaardelijke liefde.
Een schouderklopje of een hij over de bol zijn kleine dingen die een
ouder kan doen om het kind te laten weten dat het van hem of haar houdt.
 
  
6. 
Geef het kind meer directe feedback en laat meteen merken
wat de consequenties zijn van zijn gedrag.
Kinderen met ADHD lijken zich veel meer dan andere kinderen te worden
beïnvloed door de gebeurtenissen van het moment. Het is daarom belangrijk
dat de ouders deel gaan uitmaken van dat moment, want anders zullen ze
weinig invloed kunnen uitoefenen op het kind met ADHD. Kinderen met ADHD
gaan al snel op zoek naar andere bezigheden als de opdracht waar zij op dat
moment mee bezig zijn, eentonig of saai is en weinig beloning oplevert. Om
een kind aan de opdrachten te blijven laten werken, moet het kind bij positief
gedrag positieve feedback krijgen. Hierdoor wordt het voor het kind de moeite
waard om aan de opdracht te blijven werken. Zo moet ook vastgesteld worden
wat de onaangename gevolgen zijn als het kind iets anders gaat doen dan het
is opgedragen. Hetzelfde geldt als ouders negatief gedrag willen proberen te
veranderen. Het kind moet snel beloond worden als het zich goed gedraagt en
er moet positieve feedback gegeven worden.
Positieve feedback kan gegeven worden door het te prijzen en complimentjes
te geven, mits daarbij ook uitdrukkelijk en precies wordt gezegd wat het was.
Dit kan ook gebeuren in de vorm van lichamelijke genegenheid. Soms is het
nodig het kind een extra beloning te geven. Het kind mag dan bijvoorbeeld iets
extra’s hebben of doen of er kan een systeem bedacht worden waarbij het kind
punten kan behalen om iets extra’s te krijgen. Alleen prijzen is niet voldoende
om het kind te motiveren aan de opdracht te blijven werken en hoe sneller de
feedback wordt gegeven, des te meer effect deze heeft.
7. 
Geef het kind geregeld feedback
Kinderen met ADHD hebben er niet alleen baat bij als zij snel feedback over
hun gedrag krijgen en weten wat de gevolgen zijn, maar ook als dit met een
zekere regelmaat gebeurt. Snel feedback, een beloning of straf kan nuttig zijn,
zelfs als dit maar zo af en toe wordt gedaan, maar het kind is er nog meer bij
gebaat als dit vaak gebeurt.
 
 
8. 
Zorg voor gevolgen die een grotere invloed hebben
Er zijn voor kinderen met ADHD duidelijkere en krachtigere gevolgen nodig
dan voor andere kinderen om hem aan te sporen zijn werk te doen, de regels
op te volgen of zich goed te gedragen. Deze gevolgen kunnen de vorm hebben
van lichamelijke genegenheid, privileges, iets lekkers, munten of punten, een
kleinigheidje zoals speelgoed of iets voor een verzameling en soms zelfs geld.
 
 
9. 
Visualiseer tijd en overbrug tijd waar nodig
Kinderen met ADHD hebben een achterstand in hun ontwikkeling van
een inwendig besef van tijd en toekomst. Omdat zij niet eenzelfde besef
van tijd hebben als kinderen zonder ADHD, kunnen zij niet goed overweg
met opdrachten waarvoor een tijdslimiet geldt en waarvoor zij zich moeten
voorbereiden. Zij hebben een hulpmiddel nodig dat hen helpt herinneren
hoeveel tijd zij hebben voor een bepaalde taak. Een kind krijgt bijvoorbeeld
twintig minuten om zijn kamer op te ruimen, je kunt dan een kookwekker
neerzetten op twintig minuten op een zichtbare plaats in de kamer van het kind.
Het kind moet verteld worden dat de wekker er staat en waar het staat. Voor
opdrachten die meer tijd in beslag nemen, zoals het maken van een verslag,
is het belangrijk dat de tijd ‘overbrugt’ wordt. Dit houdt in dat de opdracht in
kleinere dagelijkse taken onderverdeeld moet worden, zodat het kind elke dag
een deel van de totale opdracht af kan krijgen.
Zonder deze hulpmiddelen zal het kind met ADHD waarschijnlijk pas op het
laatste moment aan de opdracht beginnen, waardoor het vaak onmogelijk
wordt om het goed te doen.
 
 
10. 
Visualiseer belangrijke informatie op de prestatieplek
Zoals al eerder genoemd is het werkgeheugen, of het vermogen
om de informatie die nodig is om een opdracht uit te voeren te onthouden,
bij kinderen met ADHD veel minder goed ontwikkelt. Om het kind 
daarbij te helpen is het handig om belangrijke informatie voor het kind te
visualiseren op de plaats waar de opdracht moet worden uitgevoerd. Op die
plaats kan bijvoorbeeld een kaart neergezet worden waarop belangrijke
regels en geheugensteuntjes geschreven zijn.
Bijvoorbeeld: ‘Blijf doorwerken’ of ‘vraag om hulp als je dat nodig hebt’.
Met geheugensteuntjes kunnen problemen aangepakt worden die het kind
op de prestatieplek heeft.
 
 
11. 
Visualiseer de motivatie op de prestatieplek
Kinderen met ADHD hebben niet alleen moeite met het internaliseren* van tijd
en regels maar ook van motivatie. Zij kunnen niet de inwendige motivatie
verzamelen die nodig is om werk te blijven doen dat vervelend en saai is,
veel inspanning vergt of lang duurt. Dit tekort aan intrinsieke (wezelijke)
motivatie kan grotendeels worden overwonnen door het kind van buitenaf te
motiveren door middel van een aanmoedigingspremie, een beloning of een
complimentje als het kind zich gedraagt, zich aan zijn opdracht houdt en de
regels opvolgt, wat het kind dan ook moeilijk vindt. Zo creëer je een win-win-
situatie.
 
(* Het eigen maken van vaardigheden, menskwaliteiten, ervaringen, aanleg,
kennis en gevoel.)
 
 
12. 
Visualiseer gedachten en het oplossen van problemen
Kinderen met ADHD lijken niet zo goed te kunnen omgaan met opgeslagen
informatie als andere kinderen op het moment dat zij moeten stoppen om
na te denken over een situatie of een probleem. Ze reageren impulsief,
zonder te overwegen welke mogelijkheden ze hebben.
Deze kinderen kunnen geholpen worden door manieren te zoeken waarmee
het probleem en de mogelijke oplossingen gevisualiseerd worden. Een kind
moet bijvoorbeeld een opstel schrijven voor school. Je kunt het kind dan in
een tekstverwerkingsprogramma alles laten opschrijven wat bij hem/haar
opkomt. Op deze manier krijgen de gedachten van het kind een plaatsje in
plaats van dat het deze weer vergeet. Het kind kan nu letterlijk met zijn/haar
ideeën spelen
 
 
13. 
Streef ernaar consequent te zijn
Bij de aanpak van het gedrag van het kind moet steeds dezelfde strategie
gevolgd worden.Consequent zijn betekent letten op de volgende vier
belangrijke punten:
- Wees altijd consequent, nee blijft nee, ja blijft ja!
- Geef niet te gauw op als er net met een nieuw gedragsveranderend
  programma is begonnen.
- Reageer op dezelfde manier, zelfs als de omgeving verandert.
- Zorg dat beide ouders dezelfde methoden toepassen.
 
 
14. 
Geen woorden, maar daden
Kinderen met ADHD hebben geen gebrek aan intelligentie, vaardigheden
of verstand, dus alleen maar tegen het kind praten zal geen verandering 
brengen in de onderliggende neurologische problemen waardoor het kind
zo ongeremd is. Het kind is veel gevoeliger voor de gevolgen en de feedback
die ouders gebruiken en veel minder gevoelig voor argumentatie dan een
kind zonder ADHD.
 
 
15. 
Bereid je voor op probleemsituaties
Boodschappen doen in een winkel kan problemen opleveren. Het kind
begint bijvoorbeeld alle verpakkingen op te maken, spullen van de planken
te halen, ondanks dat de ouder hem /haar waarschuwt. Deze ellende kan de
ouder bespaard blijven door zelf ruim van te voren te bedenken hoe deze
problemen het beste aangepakt kunnen worden. Zo kan een actieplan
ontwikkeld worden voordat de probleemsituatie zich voordoet. Het kind moet
vooraf verteld worden wat de ouder van plan is als het fout gaat en moet
daar ook naar handelen als er een probleem ontstaat.
 
 
16. 
Denk eraan dat het kind "een handicap" heeft
Ouders van een moeilijk opvoedbaar kind met ADHD vergeten soms de
problemen van hun in de juiste verhoudingen te zien. Zij worden boos,
in verlegenheid gebracht of raken gefrustreerd als hun opvoedingsmethode
in eerste instantie niet lijkt te lukken. Soms vallen ze zelfs terug tot kinderlijk
gedrag en gaan op een kinderlijke wijze staan redetwisten. Een manier voor
ouders, om in alle omstandigheden het hoofd koel te houden, is te proberen
om een psychologische afstand tussen ouder en de problemen van het kind
te bewaren.
 
 
17. 
Trek je de problemen of de stoornis van het kind niet
persoonlijk aan
Ouders moeten zichzelf niet toestaan om hun gevoel van eigenwaarde en
persoonlijke waardigheid afhankelijk te maken van het feit dat zij een
argument of conflict met het kind heeft ‘gewonnen’. Voor ouders is het
belangrijk om kalm te blijven en de problemen te benaderen met een
zekere humor.
 
 
18. 
Oefen vergevingsgezindheid
- Sluit de dag af met je kind door de dag door te nemen, geef blijk van
  liefde..."Morgen is er weer een nieuwe dag" 
- Elke dag, nadat het kind naar bed is gebracht of voordat je als ouders
  gaat slapen, even de tijd nemen om de dag te overdenken en het kind
  eventuele overtredingen die het die dag gemaakt heeft te vergeven.
- Als ouders andere mensen vergeven wanneer zij het ongewenste
  gedrag van het kind verkeerd hebben begrepen en zodanig hebben
  gereageerd dat ouders of kind zich beledigt voelen.
- Vergeef je eigen fouten, die je als ouder hebt gemaakt in de aanpak
  van het kind.
 
Zo denk ik er over zouden jullie mij daar ook een eerlijk antwoord op kunnen geven
 
heel erg bedank
 
groetjes priscilla
 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.