Engelengeduld 3

Door Marvak gepubliceerd op Friday 03 April 16:43

Engelengeduld 3
Iedereen stond vrij vroeg op  om dit natuurverschijnsel te ervaren. Ik pakte een klimlijn. Andere wilde op dit vroege uur al kanoën  en zo gingen velen van ons,  ieder zijn Eigen Weg. Bij het beklimmen van  de heuvel werd mijn Geduld op de proef gesteld. Al glijdend omhoog, ploeterend in de modderstroom,  duurde het uren dat ik kon abseilen
                                        
Hier ben ik bezig met het  abseilen  van de heuvel. die uitmondde als een riviertje vlakbij het kamp…
Al glijdend naar beneden zag ik in de verte iets wat eens een tent was. Dit was van de vreemdeling die midden in de nacht aanklopte bij ons kamp. Hoe had hij dat overleeft….  
Hoe dichter ik aankwam des te erger was de aanblik van de tent , de tent die zo meegesleurd was, gescheurd en aan 1 tenthaak was blijven hangen aan de heuvel , hangend boven de afgrond.
Bart de vreemdeling keek ook naar het tafereel en samen vroegen we ons af of hij soms een beschermengel bij zich had…. Sommige  spullen die in het riviertje waren beland. En die we intussen uit de struiken en het water eruit konden vissen.
                                           
                                          het uitzicht… schitterend…van  de rivier
Na een spannend en enerverend avontuur waren we  blij dat we uiteindelijk vaste grond onder onze voeten voelde.   Omhoog kijkend naar de Nu enorme heuvel, de voetsporen en de glij- afdrukken.
                                   
In de lucht  brak de zon door en opeens voelde ik mijn maag knorren. Bart sprokkelde wat hout en zo maakte we de verse soep  uit ons rugzak warm.
De heerlijke zon die de omgeving een gouden gloed gaf, en zo kun ik gauw vele foto’s maken van de plaats waar we bivakkeerden.
Opeens hoorde we iemand zeggen hebben jullie wat te eten voor mij, ik heb al dagen niet gegeten…en
Voor me stond een snotneus van 17 jaar  met piekhaar en opeens begon hij te vertellen dat hij was gaan wandelen en niet op de omgeving had gelet en daardoor was verdwaald.
Gelukkig had ik extra eten ingeslagen en kon dit aan Mike Geven.

En zo namen Bart en ik, Mike  …. Op sleeptouw.
                                     
De een die de helling opging en de volgende al weer de helling af.  Bij sommige paden konden we heerlijk doorlopen maar het kon ook zo zijn dat je onder een boomstam moest kruipen om verder te gaan.

Opeens stonden we voor een oude hut, samen, overlegde we wat we zouden toen ,Hier blijven of toch  verder gaan om zoweer in het kamp te komen.
                                           
De hut die door storm, wind , regen en zon op in storten stond  en zo besloten we toch verder tegaan.
In de verte hoorden we giechelen en pratende mensen en liepen gauw naar de groep van het kamp. En zo was mijn Engelengeduld weer op de proef gesteld door de enerverende klimpartij en de spannende gebeurtenissen die ik onderweg had mee gemaakt.
Marvak©2015
 


 

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.