Liefde blijft.

Door UnknownWriter gepubliceerd op Saturday 28 March 18:33

point of view : The boy

Zal ik haar een berichtje sturen? Zal ik langs gaan? Mist ze me? Kan ik iets doen? Iets doen voor haar? Iets doen voor ons? Of zullen haar ouders, haar bij haar nek vel grijpen als ik iets van me laat horen? Natuurlijk, is het haar telefoon enzo, maar sinds we bekendt hebben gemaakt dat wij een relatie hebben is het oorlog, terwijl mijn ouders juist hartstikke blij voor ons zijn. Ik waag toch maar een kans, ik moet haar toch wel even laten weten, dat ik aan haar denk, ik schrijf het volgende : 

" I'll be here 
by your side.
No more fears, 
no more crying.  "

" Sweety, het maakt me niet uit. Het maakt me niet uit, wat er gaat gebeuren ! Samen komen we er uit, houd moed! " 

                                                                                                                               11:16

Point of view : The girl 

Ik glimlach van hier tot Tokio, hoe krijgt hij het toch voor elkaar, hij maakt me zo blij, door een simpel berichtje, o' mijn god. Wat houd ik toch van hem, ik denk aan de mooie momenten die wij twee samen hebben beleefd en misschien zijn er ook wel momenten dat wij twee ze hebben moet overleven, Ik droom er over, hoe wij samen op de bank gewoon een filmpje zitten te kijken, Niet dat we bang hoeven te zijn, of mijn vader elk moment binnen kan komen, gewoon dat het mag. Ja' officieel mag het van de wet, maar met gelovige ouders gelden er andere regels. Ik voel een traan uit mijn ooghoek verdwijnen.. Ik mis hem zo erg, waarom word alles ons zo moeilijk gemaakt?

Schatje? 11:20

---

 Gaat alles goed? 11:25  

--

Waarom reageer je niet? 11:36  

----

Babe? 11:40

-----

 Ik hou van je ! 11:42  

----

Ik begin me  zorgen te maken.. 11:45 

-----

Ik glimlach, als ik zijn spam van berichtjes zie. Wat is het toch een pannekoek, hij weet toch dat ik lang droom, dagdroom? Glimlachend begin ik te typen.

Don't know if I could ever be,
Without you, cause boy, you complete me,
And in time I know that we'll both see,
That we're all we need <3
    11:46

het duurt niet lang, of ik krijg een berichtje terug :

" laat me niet zo schrikken, kleine boefje van me, maar ik moet trainen.. Ik haal je vanavond op, zie ik je bij ons plekje? "                                 11:50

 

Ja, ' ons plekje ' Dat is een plekje in het park, daar hebben we elkaar leren kennen, voor het eerst gekust, zelfs als het  graden onder nul was, gingen we toch naar ons plekje, om levenloos een sneeuwpop te maken, en uiteindelijk eindeloos lang te knuffelen. Gewoon de kleine dingetjes, die ons blij maken. 

Dear sunshine..

Ik heb ruzie met mijn ouders gehad.. Het ging over ons.. Waar het op neer komt is, dat ik moet kiezen. Kiezen tussen, jou, Of mijn ouders. We zijn pas 23.. We hebben als sinds wij 12 twaalf zijn een relatie, met de jaren mee zijn  mijn ouders boos gebleven, Ik hou van je, ik wil je niet kwijt, maar mijn ouders ook niet.. Het spijt me, maar ik kan niet voor je gaan, En ik ga ook niet voor mijn ouders, ze stellen me teleur. Ik wil deze keuze niet maken, niemand zou ooit zo een keus willen maken.. Beloof me dat je verder gaat?  ik wil je gelukkig zien met een vrouw die jou nog meer liefde dan mij kan geven, dat je kinderen kan krijgen. 12 zoals je wilt, Ik  pak mijn spullen, en vertrek. Ik hoop dat er ooit nog een dag zal komen, dat ik jou in mijn armen zou kunnen sluiten.. Maar voor nu, ga verder alsjeblieft.  Ik ben veilig,  ik ben bij een vriendin, maak je geen zorgen. Ze woont niet in nederland, " one day we wil  meet, but for now. move on " ik hou van je, x

                                                                                                                                              15:45

Point of view : The boy 

Ik lees het berichtje over en over, de tranen rollen over mijn wangen. Ik ben geneigd om mijn zelfbeheersing te verliezen, is het nu uit? Gaat ze nu weg?                      Huilend ren ik naar haar  huis toe, ik bel aan. Niemand doet open,                                  ik voel me zelf hellemaal gek worden, ik word misselijk van de gedachten, dat ze weg is. Ineens gaat de deur open, haar vader staat met een norse houding voor de deur, ik duw hem opzij, ik ren meteen naar boven, ik trap haar kamer deur open, huilend zak ik neer op de grond, ze is weg.

Ze is weg, maar dan valt mijn blik op haar roze koffer, verwarrend blijf ik er naar kijken, ik voel het. Er klopt iets niet, uit haar berichtje bleek, dat ze het land verliet, maar zonder koffer? Ik loop naar haar kledingkast, trillend strek ik mijn hand naar voren, ik ben bang. Bang voor wat ik zal gaan treffen zodra ik deze kast deur open trek.

Mijn ogen worden groot van schrik, al haar spullen liggen hier nog, er klopt iets niet. Mijn hersenen beginnen te brain stormen, waar zou ze heen gaan? Ineens wist ik het weer, ons plekje natuurlijk. Dat doet ze altijd ! Als ze wilt na denken, gaat ze naar het parkje, ons parkje.

Hijgend, kom ik aan in het parkje.. Hier ergens moet ze zijn.. 

Point of view : The girl

Hoe zou hij reageren op het berichtje, Zou hij het nog weten? Zou hij weten, welke vriendin ik bedoel? Suiz, Suiz van, ' Suicide ' 

Point of view : The boy

in het park

Het lijkt als of mijn wereld stil staat, mijn tranen zijn opgedroogd. Maar toch wil ik huilen, ik zie mijn meisje liggen. Ik raak volledig in paniek, wat moet ik doen? Ik zie een paar mensen, zenuwachtig bellen, mensen die stilletjes bidden voor haar leven,

Ik ren naar haar toe, ik ga naast haar zitten, huilend vraag ik haar, of ze haar ogen open wilt doen, het bloed overal. Ineens weet ik welke vriendin, ze bedoelde. Suiz..

in het ziekenhuis

Ik raak hellemaal in paniek, als ik de zusters hoor zegen, dat ze teveel bloed is verloren. Huilend begin ik in paniek te schreeuwen, " BABYYYYYY, WAAROM MOEST JE EEN POGING WILLEN DOEN "

Ik zie haar ouders voor bij lopen, ze gaan het witte kamertje naar binnen, In de tussentijd weet ik me zelf te kalmeren, zover dat kan, in deze situatie.                          Als haar ouders de kamer uit lopen, Gunnen ze mij geen enkel blik waardig.                    Wel laten ze opvallend een blaadje op de grond vallen, Als ze weg zijn raap ik het op, ik lees het nog niet. Het blaadje is van meisje, ik weet het zeker.

Ik zit al een uur of twee, te wachten. Te wachten... elk moment krijg ik te horen, of ze nog leeft of niet. " het spijt me, maar ze heeft te veel bloed verloren.                                " Haar ouders hebben de keus gemaakt, ze wordt in geslapen " De woorden slaan als een bom bij me in, met trillende voeten loop ik naar haar kamer. Als ik de deur iets verder duw, zie ik mijn meisje liggen, ze lijkt zo klein in dat grote witte bed..

Voorzichtig ga ik naast haar liggen, ik zie onze momentjes voor bij vliegen. Ze voelt zo koud, en  niet meer levend.. 

het idee dat ik haar niet warm kan maken, doet pijn.  
Het idee dat ik haar niet kan knuffelen, doet pijn.
Het idee dat ik haar geen kusjes kan geven, doet pijn.
Het idee dat ik haar niet meer kan zoenen, doet pijn.
Het idee dat ik haar grote bruine ogen nooit meer zal zien, doet pijn.
Het idee dat ik alleen verder moet, is ondragelijk.
Het idee dat ik alleen maar herrineringen met haar heb, doet pijn.
De dood heeft ons gescheiden, maar. Ik ben mijn beloftes nooit vergeten, als de één gaat, gaat de ander mee. Met zijn twee zijn wij één.

 

Met trillende vingers, haal ik het dop van het potje af.. De grote witte pillen, lijken me aan te staren. Ik kijk naar mijn meisje, ik wrijf over haar hand. We gaan samen weg, misschien dat we boven wel samen kunnen zijn.. De tranen stromen over mijn wangen, ik kan me zo voorstellen hoe elendig mijn meisje zich gevoeld moet hebben. Jaren lang werd ze door haar bloedeigen ouders zwaar mishandelt, Het werd te veel, en ze heeft stappen onder nomen. Maar ze gaat niet alleen ! Ik ga mee. 

 

" If there ever comes a day 

when we can't be together, 

keep me in your heart 

and I'll stay there forever.

I PROMISE, i love you

you are my baby, and you always be " 

  5bdc7b8d25f0ee7858f74bbf33a61720_medium.

fictie 11-04-15

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.