Verhaal: Betrapt

Door Karbonkel gepubliceerd op Wednesday 25 March 11:25

Boven hoor ik een deur openslaan. Mijn ogen schieten wijd open, mijn adem stokt in mijn keel en ik kijk naar Felix. Mijn blik schreeuwt ‘help wat nu?’ en Felix schudt alleen zijn hoofd. Ik voel hoe hij zijn vinger voorzichtig op mijn lippen neerlegt. Hoe hij eroverheen streelt en mijn verlangen naar hem constant groter maakt. Zijn vinger streelt langzaam over mijn wang, terwijl zijn hoofd steeds dichterbij komt. Hij drukt zijn lippen op de mijne en ik proef een zoete aardbeiensmaak. Zijn naakte lichaam voelt warm op de mijne.

Weer hoor ik gestommel.
‘Fe,’ zeg ik nu. Felix kijkt me aan, maar zegt niks. ‘Fe, verstop je, snel!’ Hij schudt zijn hoofd.
‘Ik wil me niet langer verstoppen,’ fluistert hij in mijn oor. Ik voel hoe hij mij in mijn nek zoent. Het maakt me niets meer uit, ik hoor alleen de voetstappen beneden.
‘Straks komt ie binnen,’ zeg ik zachtjes, terwijl ik Felix van mij afduw.
‘Je zei dat we de hele middag hadden,’ zegt hij.
‘Hadden we ook, maar hij is thuis.’ Felix buigt zich weer voor over en zoent mij op mijn lippen.
‘Laat het los,’ fluistert hij. Even ga ik erin mee. Totdat de slaapkamer deur met een zwaai open vliegt.
‘Ik ben eerder thuis lieverd,’ roept Evert opgewekt.

Dan ziet hij hoe ik lig; naakt, met een andere naakte man bij mij in bed. Knapt er iets bij hem? Ik zie het niet. Het lijkt of hij totaal geen emotie heeft. Alsof het hem niets uitmaakt? Of is dat bedrog?

Ik zeg niks, Felix zegt niks en Evert kijkt ons nog steeds met die nietszeggende blik aan. Even denk ik dat hij zich om gaat draaien, wegloopt en vanavond thuis komt, alsof er niets is gebeurd. Zo lost hij alle problemen op.

‘Evert, dit…’ stamel ik. Tja, wat zeg je in godsnaam op zo’n moment? Ja, ik heb al een tijdje seks met een ander omdat ik van jou niet krijg wat ik nodig heb en onze relatie gewoon ruk is? Niet echt een goed plan. Ik moet iets goeds bedenken. Maar ja, het is niet dat ik daar heel veel tijd voor heb.
‘Evert, dit is niet wat het lijkt,’ zeg ik dan ten slotte. Ik kan mezelf direct wel weer op mijn kop slaan. Dit is niet wat het lijkt? Had ik nog iets dommers kunnen zeggen. Natuurlijk is het wel wat het lijkt. Wat zou het anders zijn? Evert blijft stil. Ik merk dat Felix op bed is gaan zitten. Hij grijpt zijn onderbroek beet en trekt deze langzaam aan. Ondertussen blijft het stil.
‘Zeg nou iets,’ roep ik. Ja, hier kan ik gewoon niet tegen. Wat denkt die man allemaal? Ik zie hoe hij een paar stappen richting Felix zet. Nog steeds lijkt hij totaal emotieloos.
Plots grijpt Evert Felix’ arm beet en trekt hem overeind.
‘Hoe durf je!? Vuile schoft die je bent!’ schreeuwt hij. Ik schrik. Ineens was Evert alles behalve emotieloos. Hij is kwaad, hij is woest. Zijn ogen lijken vuur te spuwen en ik word bang. ‘Wat doe je verdomme met mijn vriendin als ik even weg ben? Klootzak!’ schreeuwt hij. Het blijft stil. Je zou een speld kunnen horen vallen op de houten vloer. Maar er is geen speld, er is alleen een kwade man. En geef hem eens ongelijk. ‘Jij blijft met je gore poten van haar af!’ schreeuwt Evert.
‘Ze zit anders maar wat graag aan mij,’ zegt Felix kalm. De rillingen lopen over mijn lijf, ik heb geen idee of dat komt doordat ik nog steeds naakt ben en het koud is, of omdat ik bang ben. Ik zie hoe Evert uithaalt. Het volgende wat ik hoor is een harde schreeuw. Een schreeuw van Felix. Snel pak ik mijn dekens en trek het over mij heen, als een soort bescherming.
‘Wat zei je daar!?’ schreeuwt Evert.
‘Ze zit ook graag aan mij,’ zegt Felix, alsof hij helemaal niet bang is voor een volgende klap. Maar ik was het wel. Ik was doodsbang.
‘Niet doen Eev, denk na,’ zeg ik. Ik hoop dat het overkomt, maar mijn stem trilt en klinkt ontzettend zwak.
‘Jullie hadden verdomme na moeten denken!’ schreeuwt hij. Ik knik.
‘Je hebt gelijk, lieverd, maar denk nou alsjeblieft na,’ roep ik. Volgens mij was de wanhoop in mijn stem te horen. Ik zie hoe Evert Felix van bed trekt.  ‘Uit mijn slaapkamer,’ roept Evert dreigend. ‘Nu!’
‘En mijn kleren dan?’
‘Ik zei nu, verdomme! Oprotten!’
‘Ga nu maar, alsjeblieft, Felix,’ zeg ik.
‘Jij ook,’ zegt Evert. Ik knik en grijp mijn kleding bij elkaar. Felix wurmt zich los en pakt ook zijn kleding. Evert pakt hem weer beet. ‘Heb je stront in je oren ofzo? Ik wil dat je weggaat, direct!’
‘En ik wil mijn kleding mee.’ Evert schudde Felix door elkaar en haalde opnieuw uit. De tranen stonden in zijn ogen. Ik had hem nog nooit zo gezien. Opnieuw kreeg Felix een klap in zijn gezicht. Een klein straaltje bloed stroomde uit zijn neus.
‘Evert hou op!’ gilde ik.
‘Vieze trut, je moet je bek houden!’ Ik zag hoe Evert Felix een duw gaf, hoe hij zich omdraaide en naar mij toesnelde. Felix wankelde en viel achterover. Een harde dreun was door de hele ruimte te horen. Overal werd het rood. Mijn witte nachtkastje werd bedekt onder het bloed. Verstijf stond ik te kijken. Ik kon niks meer. Ik kon niet gillen, niet praten, niet huilen, niks. Felix gleed op de grond en bleef roerloos liggen. Er knapte iets bij mij. Snel rende ik naar Felix toe, knielde naast hem neer en gilde. Ik jankte en schreeuwde, dit kon niet zomaar, toch? Dit gebeurde in films, in boeken en verhalen, maar niet in mijn slaapkamer.
‘Geef zijn kleding! Nu!’ gil ik. Evert blijft staan.
‘Wil je hem aankleden voor hij dood is?’ vraagt Evert met een lachje.
‘Klootzak! Ik wil dat hij blijft leven, geef me iets, dan stop ik het bloeden!’ Evert blijft staan. ‘Wil je dat ie dood gaat?’
‘Ik wil dat jij met je tengels van hem af blijft.’ Dan trek ik de dekens van het bed af en druk ik het tegen zijn hoofdwond aan. Ondertussen negeer ik wat Evert tegen mij zegt.
‘Fe, alsjeblieft, houd vol,’ jammer ik. De tranen stromen over mijn wangen. Waarom luisterde hij verdomme niet? Hij had zich toch gewoon kunnen verstoppen? Dan was er niets aan de hand geweest. Felix kreunt en opent heel langzaam zijn ogen. Ik lach door mijn tranen heen. Gelukkig, hij is er nog!
‘Kan je me horen?’ vraag ik. Felix geeft geen reactie. ‘Fe?’ Weer geen reactie. ‘Re, alsjeblieft, zeg iets!’ gil ik. Ik zie hoe zijn ogen langzaam sluiten, ik zie hoe hij wegglijdt. Ik slaak een gil. Tranen stromen over mijn wangen en kunnen niet meer stoppen. Hij is weg, voor altijd. 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
oeffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff
Dat is met erg korte metten opgelost.