Spongebob politiek

Door Nonnie gepubliceerd op Tuesday 17 March 18:18

 

5f7a5a5dc70043f61db0b2ab5805bccf_medium.

Door één van de kleine ruiten van de Binnentuin in Den Haag tuurde de regeringsleider naar het groepje rondzwermende lange regenjassen op het  schemerende binnenplein. Persmuskieten, de ogen, oren, neus, tong en vingertoppen van het volk. Het was altijd zaak om deze schare te vriend te houden en ze op de juiste manier te voeden met informatie. Terwijl hij met zijn handen op zijn rug langs het raam ijsbeerde, was hij zich bewust van zijn profiel, dat als een schaduw langs de glas-in-loodramen trok en hij tilde zijn kin iets op om wilskrachtiger over te komen. Eén van zijn bewindslieden stapte op hem af om iets te vragen. ‘Nu even niet’, beet hij zijn collega scherp toe en vervolgde zijn schaduwspel langs de vensters van de Binnentuin. Toen hij uiteindelijk het gevoel had zich voldoende van zijn taak als  gewetensvol leider  van de Tweede Zaal gekweten te hebben keerde hij zijn rug naar het venster en stapte langs de propjesgooiende, joelende zaalleden naar het centrale spreekgestoelte, waarbij hij een slapende collega in het voorbijgaan op zijn schouder tikte. Deze schrok op en riep prompt: ‘Meer blauw op straat’, waarna hij weer verder sliep. Een trotse glimlach vanwege deze respons kon Spongebob niet onderdrukken.. Veiligheid was immers één van de speerpunten van het landsbestuur.

Eenmaal bij de microfoon aangekomen sprak hij: ’Geachte leden van de Tweede Zaal, als bestuur van dit land dragen wij gezamenlijk de verantwoordelijkheid om de crisis in goede banen te leiden. Ik ben bang dat dit betekent dat het ook vanavond weer laat zal worden. Licht u het thuisfront en uw achterban maar alvast even in.’
Laptops, tablets, smartphones en dumbphones werden overal tevoorschijn getoverd en het was een gekwetter van jewelste in de Tweede Zaal. Een uur later toen Spongebob opnieuw het woord nam, was alleen de geblondeerde leider van de Partij voor de Vrijheid van eigen Haarkleur nog aan de telefoon. ‘Gruella!’ bulderde de hoge stem van Spongebob door de microfoon ‘Afronden graag.’ Dat liet de partijleider zich niet welgevallen en zij stak de middelvinger op om haar sterke opvattingen hieromtrent kracht bij te zetten. Spongebob negeerde dit amicale teken en hervatte zijn toespraak.

‘Gaan wij het vandaag hebben over belastingverlagingen of het creëren van meer werkgelegenheid?’ Nadat iedereen was uitgelachen over deze dolle suggestie klonk het beslist uit meer dan honderd monden: ‘Nee!’
‘Over de problemen in de zorg of de overgang van een verzorgingsstaat naar een participatiesamenleving?’ Een nieuw lachsalvo barstte los, gevolgd door een hartgrondig ‘Nee!’
‘Bespreken wij de graaicultuur, de topsalarissen en bonussen in het bedrijfsleven of het immigratiebeleid?'  Wederom Nee!
‘Waar gaan we het dan over hebben? Over het extra geld dat in het onderwijs gepompt zou moeten worden, zodat we een stabiele basis vormen voor de toekomst?’ Droopy met zijn puppy-oogjes van de Vooruit-met-die-geit-partij stak een vinger op en wilde overeind komen om hier iets aan toe te voegen, maar hij werd door omringende collega’s teruggeduwd in zijn zetel. En weer galmde de ontkenning als uit één mond door de Tweede Zaal.
‘Onze defensie-uitgaven?’ Dit was meer dan de leden van de Zaal konden verdragen en ze rolden over de vloer, onderwijl met gierende uithalen en trappelende benen in de lucht hun lachspieren de vrije loop latend. Spongebob liet iedereen uitbulderen en wachtte tot het rumoer was verstomd.

‘Alle gekheid op een stokje en weer over tot de waan van de dag. Onze collega’s Bert en Ernie zijn papieren kwijt, waaruit blijkt dat ze in het verleden dealers waren in het criminele circuit. Uiteraard kan dat de beste overkomen, waarmee ik overigens niet wil beweren dat dat hier ook het geval is. In dit geval betreft het dus Bert en Ernie.
Als leider van de Partij voor de Vrijwillige Postnatale Abortus van Potentiële Terroristen en andere Lastposten in het Buitenland schaar ik me vierkant achter Bert en Ernie, zoals ik ook vierkant stond achter die spookrijder met dito declaraties, die niet zo lang geleden nog in deze Zaal rondwaarde. Zoals jullie zullen begrijpen geldt deze vierkante opstelling, waar ik overigens mijn naam aan te danken heb, tot vlak voor het moment dat deze onhoudbaar is geworden.’ Verschillende leden in de Zaal knikten begripvol.
‘Mijn verzoek aan jullie is om je volledige medewerking te verlenen aan dit onderzoek en de onderste steen boven te halen om deze bonnen boven tafel te krijgen.’ Terstond begonnen alle leden van de Tweede Zaal onder de banken te kruipen, laatjes en kasten te openen en de inhoud van hun tassen uit te strooien over de tafels. Enkele leden raakten afgeleid door de kekke kleurtjes lipstick die open en bloot op de tafels verschenen en begonnen de nieuwe tinten te testen, anderen zochten tussen de snoeppapiertjes naar lekkere snoepjes, een enkeling rookte snel een sigaretje onder de tafel. Kortom, het was weer een jolige boel. Uiteindelijk haalden de leden de schouders op en namen onverrichterzake weer plaats. Bert en Ernie verlieten hun strafbank om vanachter de microfoon te bevestigen dat de bonnen waarschijnlijk onvindbaar waren en nooit meer boven water zouden komen, maar dat ze sowieso niet meer wisten hoeveel geld hiermee gemoeid was. Dat leek  de aanwezigen heel plausibel en de aandacht verschoof naar de activiteiten voor de rest van de avond. Spongebob waarschuwde de leden dat er later op de avond geen tijd meer zou worden ingeruimd voor een pauze, dus alle zeikers zouden nu hun kans moeten grijpen. Terstond stroomde de volledige zaal leeg.

Na het langdurige reces ging de Tweede Zaal eindelijk aan de slag. Spongebob nodigde de voorzitter van de Tweede Zaal uit om de honneurs waar te nemen. Plechtig stond deze op en liep weg om even later weer terug te keren met een hele stapel spelletjesdozen in de armen. Haar glunderende ogen konden er amper overheen kijken.

In de zaal hadden zich al groepjes gevormd en ongeduldig stonden ze te wachten. Wat Spongebob verwachtte, gebeurde ook. In no time stond de hele oppositie aan zijn tafel om te klagen over de keuze aan spelletjes. Ze hadden de buik vol van de partijtjes pesten of mens-erger-je-nieten en wilden ook wel eens iets anders. Cluedo, de kolonisten van Catan, monopoly, sjoelen of desnoods pictionary. Alles was beter dan steeds maar weer diezelfde spelletjes, maar Spongebob was onvermurwbaar.
‘Als je andere spelletjes wil spelen, zul je bij de volgende verkiezingen moeten zorgen dat je in de regering komt. En nou opzouten.’ Duidelijke taal, daar houden ze van in de Tweede Zaal. Met de staart tussen de benen droop de oppositie af, één van de leden zelfs met een echte staart. Spongebob riep haar terug. ‘Katrien Duck, de Partij voor de Beesten is nog tot daar aan toe, maar het is hier geen asiel, ook niet voor zielige, schattige straathondjes.’ Katrien keek hem aan met haar duckface en haalde toen schuldbewust een schurftig hondje uit haar broek. Het hondje huppelde op drie pootjes de zaal uit.

‘Ok, laat de bitterballen, kaasblokjes en de borrelhappen maar aanrukken.’
Al snel was de hele zaal aan het spelen, de regeringspartijen naar volle tevredenheid, de oppositie iets minder content, maar Bert en Ernie hadden toch echt aan het kortste eind getrokken, want zij hadden geen keuze gekregen. Voor hun was er slechts Russische Roulette. Als de knaloranje doek met ‘pang’ tevoorschijn zou komen, konden ze vertrekken.

10c8292dc23451ba98eee6007feebf24_medium.

Straks als Spongebob na een vermoeiende avond naar buiten zou komen, wist hij al dat hij van alle kanten zou worden belaagd met microfoons. De  boodschap voor het volk stond al klaar en was niet anders dan elke andere avond: ‘Geen commentaar!’

 

dit was het verhaal

van niet de eerste, maar de tweede zaal

waar democratisch verdeeld

verschillende spelletjes worden gespeeld

maar over deze spellen

heeft u zelf ook wat te vertellen

dus kom op, niet zo slap

en steek morgen uw vinger in de pap

 

 

18 maart 2015: verkiezingen Provinciale Staten

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

 

Reacties (35) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen en beoordeeld!
Gelezen
Merci
Gelezen
Dank je wel
Zo! een hele goede weer Nonnie! Heerlijk om te lezen zo op de vroege morgen (in de avond ook net zo geestig hoor ;).
Satire werd gevraagd, dus satire is gepoogd.
Fijn dat je het geestig vindt.
Bedankt voor dit kijkje achter de schermen :)
Nonnie tegen ----
1
Graag gedaan uiteraard.
Top.
Dank je wel, Mippel.
Formidabel! Hartstikke goed geschreven Nonnie en ook erg grappig.

:0)
Heel hartelijk dank, Miesje.