Ik werd een 'bekakte nerd' genoemd!

Door Janne Marthies gepubliceerd op Tuesday 17 March 12:50

Ik wilde gaan studeren;ondanks het enorme verzet.625e5f5bc08026af8a74a728bb042a5d_medium.

Ik was ongeveer 12 jaar, toen ik bewust bemerkte, dat zich een sterk verlangen van mij meester maakte, namelijk: studeren om schooljuf te worden.  Vanwege familie-omstandigheden zat ik op een 'jeugdinternaat' met de naam: Steenentrappen; dat gevestigd was in het Limburgse zuiden te Roermond.Even in het kort: Het internaat heeft sinds enkele jaren plaats gemaakt voor prachtige mooie appartementen, waarvan ik merkbaar geniet, als ik eens in de buurt van Roermond kom om onder andere mijn oudste zus te bezoeken. Alvorens mijn afgesproken doelen te realiseren, ga ik altijd eerst kijken naar de plek waar ik twaalf jaar van mijn jeugd heb verbracht. Maar nu  ik tegenwoordig de moderne appartementen zie, word  ik niet meer somber; toen het gebouw er nog stond, werd ik altijd misselijk.

Minderwaardigheidscomplexen door het internaat!

Internaat Steenentrappen te Roermond van de achterkant gezien.36fcf91d84ea0d7c0b5d7ba993756a05_medium.

Ik was als twaalfjarig kind stil, obeserverend en bijna onzichtbaar. Als ik een keer niet hoefde te werken in de grote 'gaarkeuken' of in de wasserette of voor een 'poetsnon', die mij altijd de meest vervelende en vieze klussen liet doen, omdat ze duidelijk te pik op me had;  waarschijnlijk omdat ze mij onpeilbaar vond en ik altiijd alle karweien zwijgend aanvaardde om het vervolgens stiekem maar gedeeltelijk uit te voeren. Want ik wilde zoveel mogelijk tijd vrijmaken om stille plekken te vinden waar ik me kon verstoppen om te lezen. Ja, het liefste wat ik deed was, lezen en nog eens lezen. Daar die poetsnon me regelmatig betrapte op een van mijn verborgen plekjes met een leesboek in de hand en dus niet aan het poetsen was, noemde ze mij een keer 'kaktrut' wat nu waarschijnlijk vergelijkbaar is met een: bekakte nerd! Daarbij sloeg ze me twee keer met de vlakke hand keihard in het gezicht en ook dit onderging ik zwijgend.

De wereld werd te klein toen ik zei te willen studeren.

Op de lagere school ( = nu basisschool) was ik diep onder de indruk van verschillende leerkrachten, die voor de klas stonden en onder andere de mooiste fictieve verhalen konden vertellen en die mij iets van de grote wereld buiten lieten zien en beleven. Daar op die lagere school heb ik toen het plan opgevat; dit wil ik later ook worden. Maar ja, het was destijds niet gebruikelijk dat een meisje van het internaat mocht studeren, dan alleen maar hopen op een lieve, knappe man met kindertjes en je vervolgens je hele leven dienstbaar op te stellen voor man-lief en de  nog niet geboren kinderen. Dit werd me geleerd tijdens de 'levensvreugdelessen' door een non gegeven van wel 80 jaar oud! Ik moest altijd moeite doen om niet in lachen uit te barsten om hetgeen die non ons probeerde wijs te maken. Nee, ik wilde studeren en toen ik het een keer hardop durfde uit te spreken, toen bleek, dat ik alleen naar de huishoudschool mocht gaan en verder geen andere keuzemogelijkheden had, werd de wereld voor mij letterlijk en figuurlijk te klein. Ik werd woedend diep van binnen, toen ik dit te horen kreeg.

De puber in mij werd tot leven gewekt: 't brutaaltje.

Verbijsterd door zoveel kortzichtigheid en discriminatie ten aanzien van het feit, dat ik van het vrouwelijk geslacht was en daarom met beperkte toekomsmogelijkheden werd geconfronteerd, brak in mij de hel los. Van het stille en verlegen meisje bleef weinig over; ik ontpopte  mij tot een ware rebel, die als het nodig was verbaal van zich afsloeg en zelfs twee keer fysiek in de aanval ging, nadat een non getracht had mij fysiek seksueel te intimideren door mij te beledigen in mijn beginnende prille bloei van het 'vrouw-zijn-worden' door onder andere op mijn ( volgens haar te kleine) borsten te slaan, en een pijnlijke schop gaf tussen mijn benen en tegen mijn vrouwlijke geslachtsdelen om me vervolgens aan de haren te trekken in een poging me op te sluiten in een kamertje zonder ramen. Dat had ik al enkele keren gezien bij andere meisjes. Toen pas ontdekte ik, dat ik fysiek bijzonder sterk was, want met een enorme kracht wist ik de veel te dikke non van me af te slaan en in een of andere judo-greep te houden, totdat ik zeker wist dat ik veilig naar buiten kon rennen.

Uiteindelijk kreeg ik mijn zin, maar mijn eigenwaarde had toen al behoorlijk een diepe knauw opgelopen!e21381858b99ca66c530175a5751f0df_medium.

Ik ging studeren en werd leerkracht! In die zin had ik mijn droom weten te realiseren, maar ik zou uiteindelijk jaren nodig hebben om de opgelopen (ziels) beschadingen in de vorm van fysieke en psychische mishandelingen, te overwinnen.

Janne Marthies.

Tekst: Janne Marthies.

Afbeeldingen met toestemming van vrienden!

 

Reacties (22) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat ontzettend allemaal. Waren alle nonnen zo gemeen? Was er niet een die wel liefde en genegenheid toonde? Ik kan me gewoon niet voorstellen dat je een kind zo kunt of wilt behandelen. Zijn ze ooit geconfronteerd en gestraft?
Ja, verschillende nonnen en priesters zijn hiervoor bestraft. En natuurlijk was er wel eens een uitzondering. Een lieve non met veel humor zal ik nooit meer vergeten: zuster Stella.
Beetje rare vraag, maar hoe zijn ze gestraft en door wie? Gelukkig dat er ook een lieve non was, wat een armoede zeg. Zij hebben het evangelie duidelijk nooit begrepen. Vreselijk.
Je kunt alles teruglezen op de site van de Klachtencommissie Kindermishandeling en aanverwante sites bekijken. Wel veel leesvoer. Ook kun je bepaalde uitspraken vinden.......door te Googlen.
Ik zie het helemaal voor me dat je Wernera in de wurggreep hebt, moet er wel om lachen♥
Ja, juist, die dikke non Wernera. Ik heb erg geleden om wat ze ook met andere meisjes deed. Te erg voor woorden! Bedankt voor jouw compliment:-)xx
Het lijkt me inderdaad vreselijk, zo op te groeien
'levensvreugdelessen' door een non gegeven. Dat kan toch niet goed gaan..
hahaha, ja ik was er ook bij, een oude non met een dikke wrat op haar neus, niet te geloven.
Hahahahahaha, ik ga steeds harder lachen. Ja klopt, ik was op het laatst alleen nog aan het kijken naar die dikke wrat op haar neus, die bij elk woord als het ware een sprongetje maakte:-)xx
Hahaha, zoals jij reageert, moet ik weer vreselijk hard lachen. Dank dat je me gelezen hebt!
ja, nu lig ik al weer in een deuk♥x
ja klinkt me bekend in de oren, het lezen hebben we wel gemeen want dat deed ik ook veel op de trap. En de mishandelingen van Wernera zijn me ook bekend bij mij durfde ze niets te doen, ze heef wel gezorgd dat de Verkering toendertijd met Nadio stukliep. Ik leefde sowieso in mijn eigen wereld.♥x
Dat was je kracht: jouw prachtige imaginaire wereld:-)xx
dank je♥x
En toch ben je door gegaan, en het heeft je sterker gemaakt. XX
Dank voor het compliment! Ja, ik ben ondertussen wel veel sterker geworden:-)xx
Dank je wel!