Boer zoekt vrouw

Door LadyDi gepubliceerd op Sunday 15 March 20:57

Het is elf uur en de haan heeft me al uren geleden laten weten dat er een nieuwe saaie dag is aangebroken. Ik draai mezelf nog eens om, om me voor te bereiden om op te staan. Met lood in mijn sloffen dwing ik mezelf tot een ontbijt en ik sla de ochtendkrant open. Het zal wel weer een bundeling zijn van allerhande ellende, maar ja, ik moet toch wat. Heel soms staan er wel berichten tussen die me kunnen vermaken, en ook nu stuit ik op een stukje waarin staat dat er een nieuwe serie komt van Boer zoekt vrouw. Dames kunnen zich aanmelden, naar aanleiding van de uitzending van vanavond, waarin er wederom diverse droogkloten zich voorstellen via de televisie.

ce2d0311aada4f6e4167010748d50061_medium.

Onbegrijpelijk dat vrouwen hierop afstappen!

Een vleeskeuring die zijn weerga niet kent. Mij zul je daar echt nooit voor kunnen strikken; geen haar op mijn hoofd die eraan denkt. De mensen die naar een dergelijk programma kijken, zijn doodordinaire gluurders, die erop uit zijn om de deelnemers op hun plaat te zien gaan. Een boer krijgt dan vervolgens meerdere vrouwen in huis, en onder het genot van een constant camera toezicht zou er dan een spontane liefde moeten groeien? Belachelijk!

Terwijl ik doorblader naar de strips laat de gedachte me toch niet los. 
Ik heb een dodelijk verveeld leven en mijn vrienden zijn op een hand te tellen. Als ik er beter over nadenk dan zou ik nog een paar vingers moeten amputeren om aan elke vinger een vriend te kunnen koppelen.

Terwijl ik naar mijn opstandige kippen loop, die luid lopen te protesteren dat hun ontbijt wederom een lunch is geworden, en de haan een rottrap moet geven omdat ie me weer terecht aanvalt in mijn kuit, besef ik dat mijn hele leven geen fuck voorstelt. De enigen die het wat uitmaakt hoe laat ik uit mijn bed rol, zijn de kippen. Laat duidelijk zijn dat ook dat me dat niets uitmaakt.
Een man in mijn leven zou mijn dagindeling faliekant verstoren; als er al van een dagindeling gesproken kan worden.

Wat heb ik te verliezen?
Ik zet de tv aan en ik zap over naar Boer zoekt vrouw. Yvon Jaspers brengt het allemaal heel leuk, dat moet gezegd worden. Ze heeft een geweldige baan die ik zo van haar over zou willen nemen: lekker de boel in de maling nemen voor het oog van de kijkers.

Er passeren een aantal boeren de revue en de boerderijen worden getoond, waar het schouwspel zich in af zal gaan spelen. Vooral boer Thijs spreekt me wel aan. Dat wil zeggen: die Thijs zal me een worst zijn, maar zijn boerderij is prachtig! De stallen zien er geweldig verzorgd uit en heel even denk ik te kunnen zien dat de koeien hem lachend, tevreden aankijken. Voor het huis ligt een moestuin en er staat een kwekerskast. Ook dat vind ik geweldig; dan zou ik eindelijk van alles en nog wat kunnen gaan telen. Mijn eigen boerderijtje staat op instorten, dus dit zou een geweldige vooruitgang zijn.

Boer Thijs zoekt de romantiek? Hij kan het krijgen!
Ik voeg er een foto bij van twintig jaar oud en ik ga op het internet op zoek naar wat zwijmelteksten, want schrijven kan ik niet. Hoe kan ik de aandacht trekken van zo’n verdroogde zwaffelaar?

Lieve Thijs,

Mijn beeldbuis sprong spontaan
bij het zien van jouw gezicht
de man van mijn dromen
stond daar zomaar in neon uitgelicht

Ik droomde verder in avontuur
en zag ons samen verbouwen
lonkend naar de eerste nacht
na de dag van ons trouwen

Jij en ik samen in dit relaas
op zeker het winnende stel
want, lieve schat, zeg nou eerlijk
Jij wilt een vrouw, en geen lellebel

Mijn hele leven smacht naar jou
melkend tussen te koeien
ga ik je bijstaan in dit avontuur
om voor altijd naar je toe te groeien

Liefs, Diana

1b20ba397eaa58d7e1344a0d8ccc1fb1_medium.

Met kotsneigingen plak ik de smakeloos geparfumeerde enveloppe dicht, terwijl ik nog nadenk over de combinatie van ‘lellebel’ en de gewaagde foto. Ik doe het walgende tekst op de bus en ik besluit om er niet meer aan te denken. Uiteraard lukt me dit van geen kanten want stel dat ik word uitgenodigd, dan zal mijn oervervelende leventje wel overhoop gehaald worden.

Drie dagen later gaat de telefoon.
‘Hallo, je spreekt met Yvon Jaspers, van Boer zoekt vrouw.’
Mijn hart raakt van schrik verstrikt in de opzwellende aderen die voor de bloedtoevoer zorgen en ik hap naar adem.
‘Je bedoelt dus van Boer zoekt vrouw?’ Het is niet de meest intelligente reactie ooit, maar ze lacht het sympathiek weg.
‘Jawel Diana. Je hebt een hele leuke brief met gedicht gestuurd, en wat de redactie opviel, was vooral de bijgeleverde foto.’
‘Maar de enveloppen worden toch pas geopend door de boer zelf?’ vraag ik argwanend.
‘Ben je gek, natuurlijk lezen wij die als eerste en de kandidaten worden via manipulatie gekozen door de boer. De kijker heeft dat nooit in de gaten. Wij denken natuurlijk wel in eerste instantie aan de kijkcijfers. Als we boer Thijs zelf laten uitzoeken dan zou het een saaie bedoening kunnen worden, zoals je in de vorige serie hebt kunnen zien bij boerin Bertie. Wij zoeken nu kandidaten die meer van zichzelf durven te laten zien en volgens mij kun jij wel voor wat gezonde opschudding zorgen. Heb ik het mis?’
‘Oh, opschudding is mijn specialiteit, dat is het punt niet.’
‘Mooi! Mogen we morgen bij je komen filmen voor een introductiestukje van jou als kandidaat?’

Ik ga aan de keukentafel zitten om even uit te hijgen.
Zonder dat boer Thijs weet dat ik eraan kom, ben ik al geselecteerd. Dit betekent dat de andere kandidaten ook van een bepaald kaliber zijn en dat Thijs slachtoffer gaat worden in deze romantische slachting. Who cares? Ik ga met mijn bevallige snuit de televisie op en ik heb niemand verantwoording af te leggen. Mijn doodsaaie leven zal nooit meer hetzelfde zijn en ik heb zo’n vermoeden dat mijn kippen er ook niet wakker van zullen zitten.

De eerste uitzending met de enveloppen.
Niets vermoedend ziet heel Nederland dat Thijs de 120 liefdesbrieven in ontvangst neemt en hij opent er een paar. Zijn keus valt in eerste instantie op brieven met vrouwen die zojuist uit de aardappelkluiten getrokken lijken te zijn en van mode nog nooit gehoord hebben. Hij zoekt duidelijk een ferme kracht voor op het land en in de stal. Na de pauze liggen er vier enveloppen klaar van de dames die het zijn geworden. Ik heb geen idee wat die Yvon onder manipulatie verstaat maar zijn gezicht staat op janken als hij vertelt wie de uitverkorenen gaan zijn. Ik krijg de concurrentie in beeld en ik besef dat het een harde strijd gaat worden om eigenaresse te worden van zijn fantastische boerderij. In vogelvlucht worden de filmpjes getoond van de competitie en mijn persoonlijke aanmeldingsfoto blijft tergend lang in beeld. Had ik misschien toch beter een beschaafd portret moeten insturen? Hoe dan ook, voor dergelijke gedachten is het te laat, want Nederland wil nu wel weten welke pittige boerenvrouw er achter deze afbeelding schuilgaat. In de komende week wordt er in reclametijd aandacht besteed aan het programma en ik denk dat heel inwonend Nederland mijn foto nu wel blind kan uittekenen.

Mijn kippen zullen gevoerd worden door mijn buurman.
Ik hoor ze niet klagen; ze zullen nu wellicht hun graan wel voor de lunch krijgen.
Met mijn, tot de nok gevulde ultraroze koffers begeef ik me naar het fortuinlijke boerenbedrijf van Thijs. Ik heb een superhippe overall ingepakt want ik laat me niet in zo’n derdehandse blauwe overall hijsen om de koeien te melken voor zo’n zes miljoen kijkers. Mijn stallaarzen hebben een pikante veterstrik in zwart satijn nepleder. Als ik gewipt ga worden door één van de andere drie fortuinzoeksters, kan ik na de uitzendingen altijd nog een modetrend opstarten voor de algemeen verslonsde boerenvrouw. Ik zie Thijs al aan komen lopen om me te ontvangen, gevolgd door Yvon, die me een vette knipoog geeft. Na mij komen de andere drie vrouwen aangereden en het valt me op dat zij meteen hun charmes gebruiken, vooral wanneer de camera op hen gericht staat. Ik zal scherp moeten zijn; zij zijn het immers ook. Onwillekeurig gaan mijn gedachten naar het liedje van Billy Joel: Goodnight Saigon…

‘And we were sharp
As sharp as knives
And we were so gung ho
To lay down our lives’

Ik voel de priemende ogen van de vijand in mijn rug, als ik met een glijdende toon aan Thijs vraag om mijn koffers naar boven te brengen, waarna ik uiteraard als eerste de keus kan maken uit de slaapplaats. Uiteraard installeer ik mijzelf op het meest comfortabele bed, met uitzicht op de slaapkamerdeur van ons target: Thijs. Met deze slimme zet staat de stand meteen op 1-0-0-0 voor mij. Yvon babbelt de uitzending nog even vol. ‘Even’ is het voor de kijkers, maar in werkelijkheid zijn haar en onze spontane uitlatingen minimaal zes keer overnieuw uitgesproken. Voor de zoveelste maal vertelde ik in de camera hoe ik van Thijs gecharmeerd was na de eerste kennismakingsuitzending en ik heb het opkomend zuur meerdere malen moeten wegslikken.

We gaan de eerste nacht in.
Een nacht waarin ik met één oog open sliep. Een constant bestuderen van de competitie doe je het best als ze slapen, al moet ik toegeven dat zij ook niet met twee ogen gesloten lagen. Het zal zwaar gaan worden, en niet in de minste mate voor onze gelukzoekende boer.
Ons eerste ontbijt verloopt stroef. Hoe kun je strak gestroomlijnd vijf eieren koken met vier dames die dit allemaal willen doen, om de kijker maar te laten zien dat ze absoluut de beste boerenvrouw voor hem zijn? Ik ben er zeker van dat ze het niet gaan uitzenden dat het twintig eieren heeft gekost eer we vijf hardgekookte ontbijteitjes op tafel hadden staan.
Een ongeëvenaarde strijd is de aanwezigheid van één badkamer en één man en vier bloeddorstige vrouwen. Het vele haar op de badkamervloer is echt niet veroorzaakt door het borstelen, kan ik u vertellen. Maar, ook in het badkamerritueel kwam ik deze eerste ochtend het slimst uit de bus: ik liet hen elkaar afmaken, en ik ben nadat zij hun toilet hebben gemaakt, zeer relaxt, samen met domme Thijs mijn ding gaan doen.

Thijs is echt een amoebe.
Het is me helemaal duidelijk waarom hij een boer is zonder vrouw. Als je hem op een vrouw vastbindt dan weet ie nog niet wat ie ermee moet doen. Zelfs als Katja Schuurmans met ontblote borsten voor hem gaat liggen, dan nog zal hij aan de schamele opbrengst denken van de koeienmelk. Mijn poging om hem te verleiden met mijn sensuele verkleedmanoeuvres troffen dus geen enkel doel. De mogelijkheid dat hij homo is, werd subiet een aannemelijke optie. Maar, dat maakt allemaal niet uit! De prijs is de boerderij, en hij valt onder onverborgen gebreken, die je erbij moet nemen.

Voor de volgende uitzending staat een eerste tussenstand te wachten.
Yvonne gaat ontspannen aan tafel zitten, en laten ons om de beurt antwoorden op haar geraffineerde vragen. Het is een slachtveld van onbevangen spontane uitlatingen, die vier keer overnieuw opgenomen worden. Tussendoor wordt de camera ingezoomd op het gezicht van Thijs, waaruit de kijker zou kunnen opmaken welk antwoord hem het meest bevalt. Maar ja, de onnozele kijker weet natuurlijk niet wanneer die beelden er ingeplakt worden, dus het zegt allemaal niets. Natuurlijk proberen we wel degelijk in een goed blaadje te komen bij die zielige boer, want de uiteindelijke keus zal wel degelijk van hem af moeten komen. Feitelijk gezien bezit ik nu slechts 25% van de enorme boerderij; ik zal mijn tactiek bij moeten stellen.

Inspelen op het gevoel van Thijs!
In de hoop dat deze boer überhaupt een gevoel heeft, gooi ik mezelf in de rol ‘slachtoffertje spelen’. Op het moment dat ik er zeker van ben dat ik hem even alleen heb, zet ik mijn meest dramatische look op.
‘Thijs, ik probeer echt opgewekt op te staan om als eerste de koeien te melken maar ik kom slaap tekort omdat die meiden zo over mij roddelen. Ze zeggen dat ik geen goede vrouw voor jou zou zijn. Ik kan er echt niet tegen want ik zou voor jou werkelijk alles doen. Waarom doen ze dat toch Thijs, ik kan er echt niet tegen. Vooral Ilze houdt me uit mijn slaap met haar scherpe opmerkingen.’ Met diep betraande ogen kijk ik hem aan en ik werp een meelijwekkende blik in de alerte camera.
‘Och meissie toch, komt goed!’
Bingo! De eerste ronde vliegt Ilze eruit!

Facebook start als eerste een campagne over Anne, die al een vriend lijkt te hebben? Laat duidelijk zijn wie deze laster de wereld in helpt. Ook Monique krijgt een beurt van me via kanalen die niet te herleiden zijn.
I am sharp, as Sharp as a knife!

In de tussentijd werk ik me in de kijkcijfers omhoog als een moeder Theresa met charletels. De camera’s vertalen mijn blikken van afschuw, als pure liefde voor Thijs. Mijn God, wat gruwel ik van dat sujet dat onderbroeken draagt die bij de wet verboden moeten worden.

Inmiddels mag ik me de trotse eigenaresse noemen van een mega grote boerderij.
Volgend jaar zal de echtscheiding volgen, na een huwelijk dat in gemeenschap van goederen is gesloten.

Het was me aangenaam!

241b0d9669e4bfe5b4466604105c7d9d_medium.

Reacties (46) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen en beoordeeld!
Gelezen
Gelezen

leuk!
Thanx!
Kijk, zo zie ik het graag! Heel leuk!
Dank je wel INfiction
Vrouw zoekt boer-derij-.

Het zou zo maar waar kunnen zijn, niets is spontaan van wat je op tv ziet. Leuk en scherp!
Dit is de zuivere waarheid hoor :)

Dank je wel
Blij dat de enige echte LadyDi weer terug is is meteen het scherpe van haar tong laat zien.
Het deed me deugd om mijn tong weer eens bij te vijlen :)