Vroeger noemde men mij altijd lui.

Door Janne Marthies gepubliceerd op Wednesday 11 March 23:20

Ik dacht dat luie mensen; slecht waren.e7c5f9ae3459f97398c3c8b8364bc91c_medium.

Vroeger noemde men mij lui, omdat ik fysiek nogal traag was in mijn doen en laten. Maar In werkelijkheid was ik in mijn geest zeer actief. Vooral mijn observatie-vermogen was opvallend te noemen, waarmee ik volwassen mensen tot in de kleinste details in mijn geest opnam. Als kind begreep ik helemaal niet waarom ik dat deed. Pas veel later kwam ik tot de ontdekking, dat het zelfs van levensbelang was om vooral de 'zwarte kanten'  te leren ontdekken. Dit om psychisch te kunnen overleven. Als kind kon ik alle rituelen en gewoontes van opvoeders als het ware voorspellen, waardoor ik nog  meer afschuwelijke straffen heb kunnen voorkomen. Juist door mijn nauwlettendheid wist ik mijzelf bijna onzichtbaar te maken; ik was altijd bezig met verstoppertje spelen. Het komt er op neer, dat ik helemaal geen lui kind was, maar altijd op mijn hoede diende te zijn. Door het observeren en kijken naar mensen was ik te weing gefocust op die rotklussen, die alleen door kinderen gedaan moest worden. En dat was hard werken!f608c01a58eb9183c2b3e76e6e208d07_medium.

Janne Marthies.

Tekst: Janne Marthies.

Abeeldingen met toestemming van mijn vrienden.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zo heeft ieder een eigen overlevingstechniek .
Ook als je vlijtig was werd je lui genoemd, gewoon om de kinderen nog harder aan te sporen om zich kapot te werken♥
O, dat wist ik niet! Ja, dat vind ik wel erg om daar nu alsnog achter te komen. Ja, het was hard werken naarmate je ouder werd:-)
Ja, dat beschreef ik in mijn boek, observatie was vaak mijn redding in het leven♥
Indrukwekkend